Portal „Tygodnik Powszechny” (17 stycznia 2026) prezentuje rozmowę z Jerzym Sojką, która stanowi klasyczny przykład modernistycznej reinterpretacji historii Kościoła. Autorzy próbują dowieść rzekomego „zakochania się chrześcijaństwa w potędze” od czasów Konstantyna Wielkiego, całkowicie pomijając nadprzyrodzoną misję Kościoła jako strażnika Regnum Christi – Królestwa Chrystusowego.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie Zuzanny Radzik, gdzie autorka piętnuje rzekomy „brak postępu” w dialogu katolicko-żydowskim, domagając się rewizji doktryny w imię pseudoteologicznego ekumenizmu. Artykuł stanowi jaskrawy przykład apostazji posoborowego establishmentu, który porzucił depositum fidei (depozyt wiary) na ołtarzu modernistycznej zgody.
Kulturowe bałwochwalstwo: dekonstrukcja mitu Poświatowskiej
„Halina Poświatowska siedzi w jasnym swetrze w miejskiej czytelni, coś notuje, nie wie, że jest filmowana” – relacjonuje portal Tygodnik Po…
Portal Tygodnik Powszechny (16 stycznia 2026) przedstawia recenzję dokumentu Netflixa „Idealna sąsiadka”, opisującego zabójstwo czarnoskórej matki czwórki dzieci przez białą sąsiadkę Susan Lorincz na florydzkim przedmieściu w 2023 roku. Artykuł Anity Piotrowskiej koncentruje się na rzekomych „systemowych uwarunkowaniach rasistowskich” amerykańskiego prawa do obrony koniecznej (stand-your-ground law), pomijając fundamentalne problemy moralne i teologiczne tego zdarzenia.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje protesty w Iranie w typowo naturalistycznej konwencji: „Ludzie wyszli na ulice. Mają dość biedy, beznadziei i brutalnego reżimu. A reżim odpowiedział siłą. Setki ofiar, tysiące aresztowanych i blokada dostępu do internetu w całym kraju”. Cała narracja sprowadza się do płytkiego opozycji: „despotyzm vs. wolnościowy zryw”, całkowicie pomijając kluczowy wymiar teologiczny tych wydarzeń.
Portal Tygodnik Powszechny (14 stycznia 2026) przedstawia raport „Czy Polacy gryzą się w język?” diagnozujący rzekome problemy z komunikacją w języku angielskim. Autorzy wskazują na stres i wstyd Polaków (59%), negatywne doświadczenia szkolne (74% uważa szkołę za nieskuteczną) oraz brak praktyki (68% nie używało angielskiego przez miesiąc). Jako remedium proponują „nowoczesne metody” w rodzaju platformy Tutlo, gwarantującej „bezpieczną atmosferę bez ocen i presji”.
Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) przedstawia powieść Mathiasa Énarda „Opowiedz im o bitwach, o królach i słoniach” jako „poetyckie wypełnienie białych plam” w biografii Michała Anioła. Akcja osadzona w 1506 roku przedstawia rzekomą podróż artysty do Konstantynopola na zaproszenie sułtana Bajazyda II, który zleca mu projekt mostu łączącego części miasta. Fabuła koncentruje się na rzekomym spisku wyjaśniającym lukę w biografii renesansowego mistrza, przedstawiając go jako neurotycznego twórcę zafascynowanego „przystojnymi mężczyznami” i ciałem ludzkim, podczas gdy prace nad projektem „idą powoli”.
Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) relacjonuje najnowszy film Jima Jarmuscha „Father Mother Sister Brother” jako „refleksję na temat podstawowej komórki społecznej” w trzech nowelowych epizodach ukazujących „trudne odwiedziny dorosłych dzieci w rodzinnych domach”. Autorka, Anita Piotrowska, zachwyca się „wyrafinowaną garderobą” projektowaną przez dom mody Yves’a Saint Laurenta oraz „kamienną twarzą” aktorów ilustrującą „emocjonalno-deficytowy” wymiar rodzinnych relacji. W całym wywodzie – podobnie jak w samym filmie – nie pada ani jedno słowo o nadprzyrodzonym charakterze instytucji rodziny, jej sakramentalnym fundamencie czy moralnych obowiązkach względem Boga.
Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) relacjonuje funkcjonowanie Domu dla Matki i Dziecka przy Zakładzie Karnym w Grudziądzu, przedstawiając go jako miejsce „początku zmiany” i „drugiej szansy” dla osadzonych kobiet. Artykuł gloryfikuje więzienne macierzyństwo, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar ludzkiej godności i redukując proces nawrócenia do psychospołecznej terapii.
Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) relacjonuje odradzanie się kaszubskich zwyczajów kolędniczych, przedstawiając je jako niewinną ludową tradycję. Autor entuzjastycznie opisuje grupy przebierańców z rolami śmierci, diabłów i zwierząt, tłumacząc ich obecność „duchową głębią” i „adaptacją dawnych wierzeń w nowych realiach”. Tymczasem praktyki te stanowią jaskrawą ilustrację synkretyzmu religijnego potępionego przez niezmienne Magisterium Kościoła.
