tygodnikpowszechny.pl

Wiadomości

Katastrofa adopcyjna owocem apostazji: gdy państwo i neo-Kościół zdradzają fundamenty

Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) przedstawia katastrofę demograficzną i adopcyjną jako problem społeczno-techniczny, całkowicie pomijając jej nadprzyrodzone przyczyny. Artykuł pełen jest modernistycznych założeń, od redukcji rodziny do „stabilnej sytuacji” po promocję związków nieformalnych – co stanowi jawną zdradę katolickiej nauki o małżeństwie i rodzicielstwie.

Świat

Polska w objęciach północnej apostazji: emigracja jako furtka duchowego upadku

Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) przedstawia rzekomo „nowy kierunek” polskiej emigracji do krajów nordyckich jako szansę cywilizacyjną. Autorzy, Piotr Oleksy i Damian Szacawa, entuzjastycznie opisują 310 tys. Polaków w Norwegii, Szwecji, Danii i Islandii jako „most kulturowy”, całkowicie pomijając duchową katastrofę tej wędrówki. Cytują modernistycznego literaturoznawcę Przemysława Czaplińskiego, który głosi, że „oś Północ-Południe zastąpiła tradycyjną oś Wschód-Zachód”, co ma być postępem. W rzeczywistości to jawne odwrócenie się od katolickiej tożsamości Polski na rzecz pogańskiego bałwochwalstwa.

Kurialiści

Józef Hofmann: modernistyczny kult geniuszu w oderwaniu od moralności i sacrum

Portal Tygodnik Powszechny (27 stycznia 2026) prezentuje obszerny artykuł gloryfikujący pianistę Józefa Hofmanna jako „jednego z największych pianistów swojej epoki” i „fenomenalnego muzyka”. Wychwala się tu jego „racjonalne i rzetelne podejście, oparte na partyturze”, „nowoczesność” oraz „antysentymentalizm”, podczas gdy moralny upadek artysty sprowadzony zostaje do wzmianki o „tragicznej w skutkach choroby alkoholowej”.

Mężczyzna katolicki patrzy krytycznie na wystawę sztuki współczesnej z feministycznymi i genderowymi motywami w muzeum.
Kultura

Wystawy sztuki współczesnej: modernistyczny upadek czy katolicka alternatywa?

Portal Tygodnik Powszechny (27 stycznia 2026) promuje szereg wystaw sztuki współczesnej, koncentrując się na narracjach feministycznych, postkolonialnych i relatywistycznych. Artykuł wychwala ekspozycje takie jak „Kwestia kobieca: 1550-2025” w warszawskim Muzeum Sztuki Nowoczesnej, gdzie prezentowane są prace od renesansowych malarek po współczesne artystki zaangażowane w ideologiczne rewizje historii sztuki. Równoległa wystawa „Miasto kobiet” ma wzmacniać „aktualny wymiar” sztuki feministycznej. Autor entuzjastycznie opisuje również wystawy poświęcone Alinie Szapocznikow, Ewie Partum czy ukraińskiej artystce Żannie Kadyrowej, zestawiając je z globalnymi kontekstami politycznymi. Całość utrzymana jest w tonie afirmacji tzw. postępu kulturowego, całkowicie pomijając kryteria transcendentnego piękna i moralności.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.