Zbiór artykułów opartych na źródle tygodnikpowszechny.pl. Wszystkie materiały są konstruktywną krytyką oryginalnej publikacji w duchu integralnie katolickim.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) prezentuje tekst „o.” Wacława Oszajcy SJ, który pod płaszczykiem troski o materialne zabezpieczenie duchowieństwa forsuje rewolucyjną tezę: „Zanim nauczymy kogoś odprawiania mszy, nauczmy go konkretnego zawodu”. To nie błaha propozycja duszpasterska, lecz jawna negacja kapłaństwa jako poświęconego status clericalis i redukcja święceń do świeckiego urzędu.
Portal Tygodnik Powszechny w artykule z 12 listopada 2025 roku analizuje współczesne dyskusje o ograniczeniach sprzedaży alkoholu w Polsce, powołując się na badania naukowe o szkodliwości procentów oraz historyczne uwarunkowania polskiego pijaństwa. Autorzy całkowicie pomijają jednak moralny i religijny wymiar problemu, redukując go do kwestii zdrowotno-ekonomicznych. Tymczasem Summa Theologica św. Tomasza z Akwinu definiuje pijaństwo jako grzech główny, który „odbiera człowiekowi rozum, światło duszy” (II-II, q. 150, a. 1).
Modernistyczna rewolucja w majestacie „jedności”
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje podpisanie zaktualizowanej „Karty ekumenicznej” przez blisko 120 „Kościołów” europejskich, w tym strukturę posob…
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) alarmuje o „czwartym globalnym zjawisku bielenia koralowców”, przedstawiając katastroficzną wizję wymierania raf koralowych jako „przekroczenie punktu krytycznego klimatu”. Pod płaszczykiem troski o przyrodę autorzy – Agata Kaźmierska i Wojciech Brzeziński – lansują naturalistyczną narrację oderwaną od katolickiej doktryny o stworzeniu.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) przedstawia refleksję o zmieniającym się statusie „księży” w Polsce, posługując się przykładem „ks.” Jana Kaczkowskiego. Autor Przemysław Wilczyński zauważa, że „w katolickiej Polsce kapłaństwo zaczyna się wiązać nie z prestiżem, ale z ryzykiem społecznym wyobcowania”, wskazując na spadek liczby kandydatów do „seminariów” jako efekt „krachu autorytetu Kościoła”. Tekst pomija jednak zasadniczą przyczynę tego zjawiska: systemowy upadek posoborowej struktury będący bezpośrednią konsekwencją odrzucenia niezmiennej doktryny katolickiej.
Polityka imigracyjna Polski jako wyraz apostazji od Królestwa Chrystusowego
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) analizuje problem niskiej liczby obywateli Unii Europejskiej pracujących w Po…
Serbia: Świecki bunt bez Boga – droga donikąd w poszukiwaniu sprawiedliwości
Portal Tygodnik Powszechny (1 listopada 2025) relacjonuje rocznicę protestów w Nowym Sadzie, wywołanych katastrofą budowla…
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) relacjonuje wrażenia Zuzanny Radzik z koncertu w brukselskim ratuszu, gdzie dominacja męskich wizerunków wśród historycznych dekoracji skłoniła autorkę do refleksji nad potrzebą „równoważenia” historii poprzez współczesne feministyczne inicjatywy kulturalne. Artykuł gloryfikuje książkę Victorii Martín de la Torre „Europa. Skok w nieznanie”, przedstawiającą założycieli Unii Europejskiej jako moralnych herostratusów zmierzających ku „trwałemu pokojowi” poprzez świecką integrację gospodarczo-polityczną. W tekście pobrzmiewa ton rozczarowania współczesnymi „osobnościami i nacjonalistycznymi dumami”, które rzekomo zasłaniają „doniosłość zadania” jakim miałoby być budowanie ponadnarodowej struktury oderwanej od chrześcijańskich korzeni. Całość stanowi klasyczny przejaw modernistycznej utopii, gdzie Krzyż zostaje zastąpiony cykorią jako nowym symbolem „pokoju”.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) relacjonuje wzrost popularności Nigela Farage’a i jego partii Reform UK, interpretując to jako „rewolucję” przeciwko „starym elitom”. Artykuł przedstawia brytyjską scenę polityczną jako arenę walki między skompromitowanym establishmentem a prawicowym populizmem, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar kryzysu cywilizacyjnego.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) prezentuje wypowiedź „ks.” Adama Bonieckiego, w której kwestionuje się zasadność dotychczasowej struktury kapłaństwa, sugerując rzekomo „pomysł Pana Boga” na zastąpienie duchownych świeckimi. Autor kreśli apokaliptyczną wizję wymierających seminariów, odejść z kapłaństwa i „ludzi, którzy, bez rozstania z kapłaństwem, żyją, łamiąc podjęte wcześniej zobowiązania”. Jako remedium proponuje radykalną zmianę natury Kościoła, gdzie „wiele czynności dotąd zastrzeżonych dla księży przejmą [świeccy]”.
