tygodnikpowszechny.pl

Tradycyjna sala lekcyjna z katolickim nauczycielem w sutannie uczącym klasycznej edukacji językowej, otoczona sztuką religijną i starymi książkami.
Świat

Edukacja językowa w służbie globalistycznej utopii

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Tygodnik Powszechny (14 stycznia 2026) przedstawia raport „Czy Polacy gryzą się w język?” diagnozujący rzekome problemy z komunikacją w języku angielskim. Autorzy wskazują na stres i wstyd Polaków (59%), negatywne doświadczenia szkolne (74% uważa szkołę za nieskuteczną) oraz brak praktyki (68% nie używało angielskiego przez miesiąc). Jako remedium proponują „nowoczesne metody” w rodzaju platformy Tutlo, gwarantującej „bezpieczną atmosferę bez ocen i presji”.

Michał Anioł pracuje nad sakralnymi freskami w renesansowym atelierze, otoczony tradycyjnymi elementami katolickimi.
Kultura

Renesansowy artysta w służbie sułtana: dekonstrukcja modernistycznej narracji w powieści Énarda

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) przedstawia powieść Mathiasa Énarda „Opowiedz im o bitwach, o królach i słoniach” jako „poetyckie wypełnienie białych plam” w biografii Michała Anioła. Akcja osadzona w 1506 roku przedstawia rzekomą podróż artysty do Konstantynopola na zaproszenie sułtana Bajazyda II, który zleca mu projekt mostu łączącego części miasta. Fabuła koncentruje się na rzekomym spisku wyjaśniającym lukę w biografii renesansowego mistrza, przedstawiając go jako neurotycznego twórcę zafascynowanego „przystojnymi mężczyznami” i ciałem ludzkim, podczas gdy prace nad projektem „idą powoli”.

Tradycyjna katolicka rodzina siedząca w ciemnym pokoju z antykowym meblami i brakiem widocznych symboli wiary.
Kultura

Czerwona mgła nad ruiną rodziny: nowy film Jarmuscha jako symptom apostazji Zachodu

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) relacjonuje najnowszy film Jima Jarmuscha „Father Mother Sister Brother” jako „refleksję na temat podstawowej komórki społecznej” w trzech nowelowych epizodach ukazujących „trudne odwiedziny dorosłych dzieci w rodzinnych domach”. Autorka, Anita Piotrowska, zachwyca się „wyrafinowaną garderobą” projektowaną przez dom mody Yves’a Saint Laurenta oraz „kamienną twarzą” aktorów ilustrującą „emocjonalno-deficytowy” wymiar rodzinnych relacji. W całym wywodzie – podobnie jak w samym filmie – nie pada ani jedno słowo o nadprzyrodzonym charakterze instytucji rodziny, jej sakramentalnym fundamencie czy moralnych obowiązkach względem Boga.

Osadzone kobiety w więzieniu opiekują się dziećmi bez widocznych elementów religijnych
Posoborowie

Naturalistyczna utopia resocjalizacji: krytyka więziennego macierzyństwa

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) relacjonuje funkcjonowanie Domu dla Matki i Dziecka przy Zakładzie Karnym w Grudziądzu, przedstawiając go jako miejsce „początku zmiany” i „drugiej szansy” dla osadzonych kobiet. Artykuł gloryfikuje więzienne macierzyństwo, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar ludzkiej godności i redukując proces nawrócenia do psychospołecznej terapii.

Procesja katolicka w kaszubskiej wiosce z tradycyjnymi kolędnikami i niepokojącymi elementami pogańskimi.
Kultura

Synkretyzm pod płaszczem tradycji: teologiczna dekonstrukcja kaszubskich praktyk kolędniczych

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) relacjonuje odradzanie się kaszubskich zwyczajów kolędniczych, przedstawiając je jako niewinną ludową tradycję. Autor entuzjastycznie opisuje grupy przebierańców z rolami śmierci, diabłów i zwierząt, tłumacząc ich obecność „duchową głębią” i „adaptacją dawnych wierzeń w nowych realiach”. Tymczasem praktyki te stanowią jaskrawą ilustrację synkretyzmu religijnego potępionego przez niezmienne Magisterium Kościoła.

Scena w Teatrze Polskim we Wrocławiu z tradycyjnym ołtarzem i krzyżem w centrum, otoczona pustymi fotelami teatralnymi. Delikatne oświetlenie podkreśla kontrast między sakralnym a świeckim.
Świat

Transparentność jako zasłona dymna: nowy rozdział w Teatrze Polskim we Wrocławiu

Zostaw komentarz / Świat /

Portal „Tygodnik Powszechny” (13 stycznia 2026) przedstawia analizę nowego kierunku artystycznego Teatru Polskiego we Wrocławiu pod dyrekcją Michała Zadary. Recenzja Dariusza Kosińskiego wychwala wprowadzenie „polityki transparentności” i „zarządzania korporacyjnego”, przedstawiając to jako postęp w stosunku do wcześniejszych „przemocowych” metod zarządzania teatrem. Punktem centralnym artykułu jest premiera spektaklu „Prawdziwa historia” na podstawie opowiadań Olgi Tokarczuk, który ma stanowić przykład nowego „Teatru Kulturalnego Miasta”.

Scena klasy szkolnej z tradycyjnym krzyżem katolickim na ścianie, ławki w porządku z zakurzonymi podręcznikami. Surowo wyglądający ksiądz stoi na przedzie trzymając książkę, podczas gdy nowoczesne materiały edukacyjne leżą rozrzucone na podłodze. Zdjęcie ukazuje konflikt między autentyczną katolicką edukacją a modernistycznymi innowacjami.
Posoborowie

Edukacyjna rewolucja: naturalistyczny bunt przeciw Bożemu porządkowi

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal Tygodnik Powszechny (13 stycznia 2026) promuje III edycję Nagrody Przewroty przyznawanej przez Centrum Nauki Kopernik za „śmiałe, nowatorskie i przewrotne” inicjatywy edukacyjne. Wśród prezentowanych przykładów znaleźć można: zastąpienie ocen tradycyjnych „informacją zwrotną” w siemianowickiej szkole, tworzenie „miejsc bezpiecznych” dla młodzieży w Krośnie oraz kurs dokształcający dla położnych dotyczący menopauzy. Artykuł w duchu modernistycznej utopii kreśli wizję edukacji wyzwolonej z „przestarzałych” struktur, gdzie „praca zespołowa przenosi uwagę uczniów z wyniku na proces”. W całym tym pedagogicznym entuzjazmie nie ma jednak ani śladu świadomości, że każda prawdziwa edukacja musi być podporządkowana nadprzyrodzonemu celowi człowieka – zbawieniu duszy.

Sobór katolicki z biskupem w nowoczesnej szacie w tle kościoła, ilustrujący kryzys wiary i modernistyczne odchylenia w Kościele
Posoborowie

Karykatura posoborowego „biskupa” jako symptomatyczny wyraz kryzysu wiary

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal „Tygodnik Powszechny” (13 stycznia 2026) prezentuje rysunek Bartosza Minkiewicza, którego treść stanowi jaskrawą ilustrację doktrynalnej degrengolady struktury okupującej Watykan. Wizualna narracja przedstawia modernistycznego „biskupa” w kontekście wypowiedzi: „Nie chcemy narzucać prawd wiary, ale słuchać ludzi i wraz z nimi szukać dróg do Boga” – co stanowi klasyczną manifestację herezji modernizmu potępionej przez św. Piusa X w encyklice „Pascendi Dominici gregis”.

Prawdziwy kapłan katolicki w tradycyjnych szatach liturgicznych stoi w ciemnej kościele z otwartą biblią, oświetlony przez świece. W tle krzyż i świeca symbolizują Ofiarę Chrystusa. Twarz wyraża smutek z powodu modernistycznej deformacji prawdy o Wcieleniu.
Wiadomości

Ciało stało się słowem? Modernistyczne zawłaszczenie prawdy o Wcieleniu

Zostaw komentarz / Wiadomości /

Portal Tygodnik Powszechny w artykule z 13 stycznia 2026 r. przedstawia refleksję o. Wacława Oszajcy SJ, rzekomo opartą na fragmencie Dziejów Apostolskich. Autor, powołując się na świadectwo Piotra u Korneliusza, redukuje Objawienie do subiektywnego doświadczenia „dobrych czynów”, całkowicie pomijając dogmatyczny wymiar Wiary. Tekst stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji teologii do antropocentrycznego humanizmu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.