„Stolica Twoja, Boże, na wieki wieków; laska prawości, laska królestwa Twego” (Ps 44,7 Wlg). Tymczasem współczesne społeczeństwo, jak wynika z komentowanego materiału, na ołtarze wynosi sportowców, cz…
Portal „Tygodnik Powszechny” (4 stycznia 2026) przedstawia pośmiertny portret Andrzeja Paczkowskiego jako „wybitnego historyka”, „działacza opozycji antykomunistycznej” i „pasjonata gór”. W nekrologu czytamy, że „jego życie splotło się z historią Polski”, a jako członek Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej w latach 1999-2016 „chciał zmieniać rzeczywistość”. Artykuł pomija jednak fundamentalne pytanie: czy działalność naukowa i publiczna Paczkowskiego służyła obronie katolickich fundamentów Polski, czy też wpisywała się w projekt budowy laickiej III RP?
Portal Tygodnik Powszechny (4 stycznia 2026) relacjonuje reakcje Wenezuelczyków na amerykańską interwencję militarną, która doprowadziła do upadku reżimu Nicolása Maduro. Artykuł koncentruje się na osobistych doświadczeniach emigrantów i mieszkańców kraju, całkowicie pomijając moralną ocenę samej interwencji z perspektywy katolickiej nauki społecznej. „Wielu Wenezuelczyków cieszy się z ataku USA w ich kraju. Liczą, że koniec dyktatury – nie tylko Maduro – będzie ostateczny” – czytamy, bez żadnego odniesienia do zasad wojny sprawiedliwej czy nauczania papieży o nienaruszalności suwerenności narodów.
Portal Tygodnik Powszechny (3 stycznia 2026 r.) relacjonuje amerykańską interwencję zbrojną w Wenezueli jako „operację turbo-błyskawiczną”, która obaliła Nicolása Maduro. Artykuł przedstawia wydarzenia przez pryzmat utylitarystycznej polityki międzynarodowej, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar władzy i moralne konsekwencje naruszania suwerenności narodów.
Portal Tygodnik Powszechny (31 grudnia 2025) przedstawia recenzję filmu „Żywy czy martwy: Film z serii »Na noże«” jako „błyskotliwą zabawę konwencjami” łączącą „kryminał w stylu Agathy Christie z cmentarnym humorem i religijnym kontekstem”. Fabuła osadzona na plebanii kościoła Matki Boskiej Niezłomnej przedstawia wikarego-judasza (Josh O’Connor), byłego boksera z „trudną przeszłością”, który podczas Wielkopiątkowej liturgii zostaje oskarżony o zamordowanie „wielce grzesznego, lecz charyzmatycznego prałata” (Josh Brolin). Detektyw Blanc (Daniel Craig) – „zdeklarowany niedowiarek” – prowadzi śledztwo wśród „osobliwej parafialnej wspólnoty” ukrywającej „trupy w szafach”.
Portal TygodnikPowszechny.pl (31 grudnia 2025) przedstawia jarmarki bożonarodzeniowe jako „dyscyplinę sportową” i „atrakcję turystyczną”, zalecając zwiedzanie ich w luksusowych hotelach ze „strefami spa” i „basenami”. Autor zachęca do odwiedzania „najpiękniejszych jarmarków” we Wrocławiu, Krakowie, Gdańsku i Poznaniu, opisując je poprzez pryzmat „drewnianych domków”, „karuzeli”, „ośnieżonych gór” i „regionalnych smaków”. Pomija całkowicie religijny wymiar Bożego Narodzenia, redukując najważniejsze święto chrześcijaństwa do komercyjnego spektaklu i rozrywkowego „city break”.
Portal Tygodnik Powszechny (30 grudnia 2025) relacjonuje protesty w Iranie, skupiając się wyłącznie na czynnikach ekonomicznych i społecznych. Autor, Maciej Augustyn, opisuje demonstracje rozpoczęte na teherańskim bazarze, spowodowane inflacją przekraczającą 50% i załamaniem kursu tomana. Władze mają rzekomo „publicznie przyznawać się do kryzysu”, co przedstawiane jest jako oznaka „erozji reżimu”. Cała analiza pomija jednak fundamentalny wymiar duchowy konfliktu, redukując rzeczywistość do płaskiego materializmu.
Portal Tygodnik Powszechny (30 grudnia 2025) promuje serię wydawniczą „Europejski Poeta Wolności – Nominacje”, przedstawiając sześć tomów poezji gloryfikujących rewolucyjne ideologie sprzeczne z porządkiem naturalnym i nadprzyrodzonym. Wbrew deklaracjom o „przyczynianiu się do kształtowania wolności”, omawiane teksty stanowią frontalny atak na fundamenty cywilizacji chrześcijańskiej.
Portal Tygodnik Powszechny (29 grudnia 2025) promuje książkę Kathy Acker „Imperium postradanych zmysłów” jako rzekomo „wywrotową” i „rewolucyjną”. Recenzent Adam Woźniak zachwala „rwane, asocjacyjne” teksty pełne „pragnień i fetyszy”, przedstawiając je jako formę oporu przeciwko kapitalizmowi i patriarchatowi. Opisywany dystopijny Paryż ma być metaforą świata „wydrążonego przez kapitalizm”, gdzie bohaterowie szukają „ujścia dla własnej złości”. Ta apologia moralnego i intelektualnego rozkładu stanowi jawną apostazję od katolickich zasad sztuki.
Portal „Tygodnik Powszechny” (29 grudnia 2025) zachwala serial „Jedyna” Vince’a Gilligana jako „głos w debacie o statusie człowieczeństwa w epoce sztucznej inteligencji”. Akcja przedstawia świat opanowany przez kosmiczny wirus, który łączy ludzkość w jeden umysł zbiorowy – rzekomo eliminujący wojny, nierówności i marnotrawstwo. Pozornie utopijna wizja ukazana jest jednak jako „śmiertelne zagrożenie dla ludzkiej podmiotowości” przez pryzmat jednostkowej bohaterki. Już ta krótka prezentacja zdradza radykalny sprzeciw wobec nadprzyrodzonego porządku ustanowionego przez Boga.
