Ks. w tradycyjnym stroju kapłańskim, trzymający stary kodeks prawa kanonicznego, z troską patrzący na zniekształcony logo Caritas Polska, symbolizujące odrzucenie prawdziwej miłości chrześcijańskiej.

Caritas Polska jako narzędzie relatywizacji katolickiego miłosierdzia

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) prezentuje tekst ks. Janusza Majdy, dyrektora Caritas Polska, gloryfikujący 35-lecie działalności tej organizacji jako „budowanie relacji” i „przywracanie sprawczości” w oderwaniu od nadprzyrodzonego celu miłosierdzia chrześcijańskiego. Ks. Majda powołuje się na adhortację „Dilexi te” papieża Leona XIV (Bergoglio), co stanowi dogmatyczne zgorszenie wobec nieomylnego nauczania papieży przedsoborowych.

Czytaj więcej



Stary kapłan w tradycyjnych szatach kościelnych stoi obok ubogiego mężczyzny otrzymującego pomoc materialną od Caritas Polska, symbolizując brak duchowego wsparcia w współczesnej charytatywnie

Caritas Polska: Humanitaryzm zastępujący misję Kościoła

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) przedstawia działalność Caritas Polska z okazji 35-lecia istnienia organizacji. Artykuł eksponuje programy pomocy materialnej: jadłodajnie, wsparcie dla bezdomnych, stypendia dla młodzieży oraz międzynarodową pomoc humanitarną. Autorzy chwalą „godnościowe” podejście polegające na „towarzyszeniu” bez oceniania, podkreślając rolę wolontariuszy i „profesjonalizm” struktur. Milczenie o nadprzyrodzonym celu dzieł miłosierdzia odsłania prawdziwe oblicze posoborowej pseudocharytatywności.

Czytaj więcej



Ksiądz w tradycyjnym ornaty stojący w ciemnym pokoju z świecą, otoczony przez ludzi przy centrum pomocy Caritas Polska. Symbolizuje brak duchowego celu w współczesnej pomocy humanitarnej.

Caritas Polska: Humanitarna fasada apostazji

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia apologetyczny obraz działalności Caritas Polska z okazji jej 35-lecia. Wychwalana jako „wspólnota przywracająca nadzieję”, organizacja przedstawiana jest jako odpowiedź na kryzysy społeczne poprzez programy żywnościowe, wsparcie bezdomnych, edukację dzieci i pomoc międzynarodową.

Czytaj więcej



Pusty kościół z czasopismem "Tygodnik Powszechny" na pierwszym planie, symbolizujący brak duchowości i redukcję wiary do kultury

„Tygodnik Powszechny” jako tuba modernizmu: relatywizm w służbie antyewangelii

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje rysunek Bartosza Minkiewicza jako część swojej oferty, jednocześnie promując subskrypcję jako dostęp do „niezależnego pisma społeczno-kulturalnego” z tradycją współpracy z postaciami takimi jak Czesław Miłosz czy Olga Tokarczuk. Artykuł koncentruje się na zachętach finansowych („269,90 zł za rok nieograniczonego dostępu”), całkowicie pomijając jakiekolwiek odniesienie do nadprzyrodzonej misji Kościoła. To milczenie jest wymownym świadectwem teologicznego bankructwa modernistycznej struktury.

Czytaj więcej



Stary egzemplarz Tygodnika Powszechnego leży opuszczony na ławce kościelnej w pustym, słabo oświetlonym kościele, kontrastujący z promieniem światła oświetlającym starą mszał i różaniec. Scena symbolizuje zaniedbanie duchowe i zdegenerowanie doktrynalne.

„Tygodnik Powszechny” jako laboratorium posoborowej apostazji

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje modelowy przykład degeneracji doktrynalnej środowisk pretendujących do katolickości. Publikowane materiały, w tym rzekomo „duchowe” analizy, dowodzą całkowitego zerwania z depositum fidei. Artykuł reklamujący subskrypcję ujawnia istotę problemu: „Dostęp roczny […] to wszystkie treści z nowych numerów i numerów archiwalnych […] podcasty i materiały video […] zamknięta grupa społecznościowa subskrybentów” – co stanowi materialistyczną redukcję misji Kościoła do towaru na rynku idei.

Czytaj więcej



Młodzi katolicy patrzą na ekspozycję paleontologiczną w centrum naukowym, wyraz twarzy pełen zainteresowania, ale także niepokoju, z ikoną religijną w tle.

Demokratyzacja nauki jako przejaw modernistycznej apostazji

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje inicjatywę Centrum Nauki Kopernik „Nauka ma Głos”, mająca na celu „odbudowę zaufania do nauki” poprzez włączanie młodzieży w praktyczne działania badawcze, takie jak preparowanie skamieniałości mastodonzaura. Autorzy dr Marta Sałkowska i prof. Tomasz Sulej diagnozują u młodych brak rozumienia procesu naukowego, postulując zastąpienie „czarnej skrzynki” nauki jej „demokratyzacją” i „współtworzeniem”.

Czytaj więcej



Ciemna kaplica katolicka z kapłanem w tradycyjnych szatach, modlącym się za dusze w czyściu, otoczony niewiastami i mężczyznami w żałobie, przy stole ofiarowym zdobiącym czaszki i krzyże.

Teologiczny upadek posoborowej wizji życia wiecznego

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) przedstawia szereg refleksji na temat życia wiecznego i relacji ze zmarłymi w kontekście uroczystości Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego. W materiale otwierającym dr hab. Marek Kita z „teologii fundamentalnej” omawia „współczesne spojrzenie” na życie pozagrobowe, podczas gdy Anna Goc i Przemysław Wilczyński poruszają kwestię ludzkich doświadczeń związanych z żałobą. Całość zdradza całkowite zerwanie z katolickim rozumieniem rzeczy ostatecznych, sprowadzając eschatologię do sentymentalnej psychologii.

Czytaj więcej



Stary, zaniedbany cmentarz katolicki z ruiną kaplicy grobowej w tle, staruszek modlących się przed grobem w tradycyjnym stroju kościelnym.

Dezintegracja wiary w zmartwychwstanie jako triumf modernistycznej narracji

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) publikuje tekst „ks.” Adama Bonieckiego zatytułowany „Część historii”, będący refleksją na temat Dnia Zadusznego i pamięci o zmarłych. Autor wspomina porządkowanie grobów na tynieckim cmentarzu, wymieniając nazwiska zmarłych współpracowników pisma: Turowiczów, Żychiewiczów, Malewskiej, Skwarnickiego czy Krzeczkowskiego. Przywołuje historię rodzinnej kaplicy grobowej Bonieckich, która popada w ruinę – katakumby są niedostępne, a miejsce służy za magazyn „rupieci”. Boniecki konstatuje: „W dniu powszechnego zmartwychwstania, jeśli będziemy chcieli, to jakoś się odnajdziemy”. W dalszej części tekstu skupia się na genealogicznych poszukiwaniach dziadka-historyka, suchych kronikach rodzinnych oraz współczesnych próbach utrwalenia wspomnień poprzez wydane przez siostrę trzy tomy rodzinnych dziejów. Kluczowa teza brzmi: „Nie za wiele myślimy o przodkach […] Nie zdajemy sobie sprawy z dziedzictwa, które często zanika pod naciskiem świata, w którym żyjemy”. Całość utrzymana jest w tonie sentymentalnego naturalizmu, gdzie mysterium mortis zostaje zredukowane do socjologicznego fenomenu.

Czytaj więcej





Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.