Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje rozmowę z Marcinem Majewskim, gdzie kwestionuje się katolicką doktrynę o aniołach na rzecz naturalistycznych spekulacji. Wykorzystując metody krytyki biblijnej, autor redukuje istoty duchowe do produktów kulturowych ewolucji, ignorując niezmienne nauczanie Magisterium.
Scjentystyczne założenia jako fundament błędnych interpretacji
Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) relacjonuje rzekomo przełomowe odkrycie tzw. „małych czerwonych kropek” przez Teleskop James…
Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje wywiad z psychoterapeutką Anną Król-Kuczkowską, gloryfikujący życzliwość jako „aktywne pragnienie, żeby komuś było dobrze”, z całkowitym pominięciem jej nadprzyrodzonego źródła – łaski Bożej. Ten jałowy humanitaryzm, redukujący cnotę do neurologicznych mechanizmów i socjobiologicznych uwarunkowań, stanowi kolejny przejaw teologicznego bankructwa świata odrzucającego królewską władzę Chrystusa.
„Nawet po apokalipsie chcesz pomalować paznokcie? Piramida Maslowa nie wszystko wyjaśnia” – taki tytuł nosi artykuł Olgi Drendy w „Tygodniku Powszechnym” (17.12.2025). Autorka analizuje zjawiska kulturowe w sytuacjach skrajnych, dowodząc, że człowiek wykazuje potrzeby wykraczające poza biologiczne przetrwanie. Jako przykłady podaje handel lakierami do paznokci w Phnom Penh po rządach Czerwonych Khmerów czy sprzedaż nut w powojennej Warszawie. Całość utrzymana jest w duchu relatywizmu antropologicznego, gdzie „nurt życia zawsze wędruje swoją drogą” wbrew racjonalnym schematom.
Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) relacjonuje działalność Teatru Węgajty, przedstawiając ją jako syntezę „chrześcijańskich tradycji” z praktykami obcych religii i teatralnymi eksperymentami. Założona w latach 80. grupa rzekomo „studiuje” średniowieczne dramaty liturgiczne, łącząc je z hinduistycznym teatrem kudijattam, prawosławną ikonografią oraz świeckimi performansami. Artykuł gloryfikuje tę mieszaninę jako „naturalny krok” w rozwoju liturgii, całkowicie przemilczając jej sprzeczność z niezmiennym nauczaniem Kościoła katolickiego.
Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) serwuje czytelnikom zbiór migawkowych dialogów, rzekomo ukazujących „ludzkie oblicze” świąt. W rzeczywistości mamy do czynienia z symptomatycznym przejawem duchowego bankructwa posoborowej pseudoreligijności. „Żonę kochasz”. „Nie wiem. Mam swoje obowiązki” – ten fragment rozmowy dwóch mężczyzn w pociągu do Falenicy dosadnie obnaża redukcję sakramentalnego małżeństwa do bezdusznego kontraktu.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 grudnia 2025) w artykule Pawła Bravo relacjonuje wpisanie „kuchni włoskiej” na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO, co autor kwituje ironicznym komentarzem o „prestiżowym epitafium” dla kultury skazanej na śmierć. Tekst pełen jest modernistycznych redukcji: tradycję kulinarną sprowadza do „zbioru przedustawnych założeń”, zaś religijny wymiar świąt – do naturalistycznej metafory „Boga wcielającego się w bezdomnego”.
Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) relacjonuje życie mieszkańców Chersonia, którzy pozostają w mieście pomimo bliskości linii frontu. Artykuł opisuje codzienne zmagania z rosyjskimi ostrzałami, działalność organizacji humanitarnych oraz indywidualne historie osób takich jak Swietłana, Rościsław czy Olga. W narracji dominuje ton heroizacji ludzkiej odporności, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar cierpienia.
Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) relacjonuje dyskusję wokół dokumentu „Mater Populi fidelis” wydanego przez Dykasterię Nauki Wiary, który podpisał kard. Víctor Manuel Fernández, zatwierdzony przez uzurpatora Leona XIV. Dokument ten atakuje tradycyjną pobożność maryjną, negując tytuły „Współodkupicielka” i „Pośredniczka wszystkich łask”, powtarzając argumentację modernistów sprzed lat.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 grudnia 2025) w artykule Piotra Sikory zatytułowanym „Ogień krzepnie, moc truchleje” dokonuje modernistycznej dekonstrukcji Bożego Narodzenia, redukując Wcielenie Słowa do naturalistycznej metafory uwikłanej w ewolucyjny determinizm. Autor, powołując się na obserwacje ptaków przy karmniku i wiersz Miłosza, forsuje tezę o wrodzonej przemocy materii rzekomo potwierdzającej „bezlitosny aspekt materialnego świata”, by następnie zakwestionować tradycyjne rozumienie Boga jako Transcendentnego Stwórcy.
