Artykuł opublikowany w Tygodniku Powszechnym (10 kwietnia 2026) opisuje rosnącą popularność literatury o tematyce queer wśród młodych czytelników, wskazując na skandynawskie powieści jako istotny nurt w tym zakresie. Autorka tekstu, Paulina Frankiewicz, przedstawia queerowość jako naturalne tło dla opowieści o relacjach, zacierając przy tym obiektywne różnice natury. To bolesne świadectwo…
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) prezentuje analizę sytuacji polskich seniorów, piętnującą ich marginalizację społeczną. Autor Marek Rabij krytykuje stereotypowe postrzeganie osób starszych jako biernych odbiorców opieki, proponując „partnerskie traktowanie” umożliwiające „samorealizację”. Artykuł pomija jednak fundamentalną prawdę: starość pozbawiona perspektywy wieczności staje się jedynie beznadziejnym oczekiwaniem na biologiczny koniec.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) przedstawia książkę Aleksandry Koperdy „Kolekcje dizajnu” jako rzekomą opowieść o „pamięci i tożsamości” wyrażanej przez gromadzenie przedmiotów. Autor zachwyca się fotograficzną dokumentacją „miłości” kolekcjonerów do swych zbiorów, stawiając pytanie czy jest to „pasja, czy sprzeciw wobec przemijania”.
Portal „Tygodnik Powszechny” (21 października 2025) publikuje tekst „biskupa” Grzegorza Rysia, który redukuje katolicką wiarę do subiektywnej relacji „przyjaźni” z Chrystusem, pomijając kluczowe elementy doktryny o konieczności łaski, sakramentów i posłuszeństwa prawowitej hierarchii.
Portal „Tygodnik Powszechny” (21 października 2025) relacjonuje tegoroczne orędzie „papieża” dotyczące starości, rzekomo oparte na Biblii i „nauczaniu Kościoła”, z wyraźnym odniesieniem do hospitalizacji Jana „Pawła II”. Już samo zestawienie depozytu wiary z „procesami społecznymi” demaskuje antropocentryczną rewolucję posoborową, gdzie ludzki wiek zastępuje wieczność, a misericordia (miłosierdzie) zostaje zredukowana do świeckiego sentymentalizmu.
Portal TygodnikPowszechny.pl prezentuje rysunek satyryczny Bartosza Minkiewicza, wpisujący się w postmodernistyczną narrację antykościelną. Choć treść graficzna pozostaje niedostępna bez subskrypcji, sama platforma publikacyjna oraz kontekst historyczny pisma wystarczają jako materiał diagnostyczny współczesnego kryzysu kulturowego.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) przedstawia tekst o. Wacława Oszajcy SJ gloryfikujący Helenę Kowalską jako rzekomą prekursorkę „nowego otwarcia” w Kościele. Autor podkreśla jej „prekursorskie wątki”, w tym pragnienie kapłaństwa i zniesienia struktury zakonnej, przedstawiając je jako wzór do naśladowania. Całość stanowi jawną apologię modernistycznej rewolucji doktrynalnej, podszytej pogardą dla niezmiennej dyscypliny Kościoła.
Portal „Tygodnik Powszechny” (21 października 2025) przedstawia Józefa Czapskiego jako „wybitnego malarza i pisarza”, którego biografia autorstwa Erica Karpelesa zasługuje na uwagę. Artykuł podkreśla „niezwykłą historię” amerykańskiego artysty zafascynowanego wykładami Czapskiego o Prouście w sowieckim obozie w Griazowcu. Wzmiankowane zostają prace Andrzeja Franaszka i Joanny Pollakówny nad twórczością Czapskiego, a także powrót jego książek do Polski w latach 80., gdy „wzruszony artysta” dowiedział się, że tom szkiców kosztuje „pół kilo niedostępnej kawy”. Autor entuzjastycznie konkluduje: „Książek Czapskiego cała półka (…) No i Karpeles. Czytajmy go, bo warto!”.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) przedstawia analizę polskiej obsesji na punkcie prywatności, wskazując na zanik niezapowiedzianych wizyt, kontrolę wizerunku i urbanistyczną izolację jako przejaw realizacji „realnej potrzeby” świętego spokoju. Autorka, Olga Drenda, kreśli obraz społeczeństwa, które „błyskawicznie porzuciło nawyki” wiejskiej wspólnotowości na rzecz pragmatycznej samotności, tłumacząc to „potrzebą prywatności, której w społeczności połączonej więziami pomocy wzajemnej, ale i wzajemnej kontroli być nie mogło”. Artykuł stanowi jednak klasyczny przykład modernistycznej apologii rozkładu więzi społecznych pod płaszczykiem postępowej emancypacji.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) prezentuje entuzjastyczną recenzję nowego albumu Florence and the Machine „Everybody Scream”, gloryfikującą „mroczną ekstazę”, „rytualny trans” i autodestrukcyjną postawę wokalistki. Artykuł opisuje Welch jako „niebezpieczną i uwodzicielską szamankę”, której krzyk ma „uwalniać emocje” i „prowokować do ekstatycznego przeżycia”. W tekście brak jakiejkolwiek refleksji nad duchowym niebezpieczeństwem promocji okultystycznych praktyk i kultu destrukcyjnych emocji.
