Zbiór artykułów opartych na źródle wiez.pl. Wszystkie materiały są konstruktywną krytyką oryginalnej publikacji w duchu integralnie katolickim.
Portal Więź relacjonuje wspomnienia autorki o prowadzeniu zajęć artystycznych poświęconych „wykluczonym grupom społecznym”, łącząc to z powoływaniem się na modernistycznych uzurpatorów i wypaczoną wizję chrześcijańskiej miłości. Artykuł z 30 grudnia 2025 roku stanowi symptomatyczny przejaw apostazji posoborowego środowiska, gdzie naturalizm zastępuje nadprzyrodzone posłannictwo Kościoła.
Portal Więź.pl (29 grudnia 2025) prezentuje wypowiedź „biskupa” Damiana Muskusa OFM, w której relatywizuje on nadprzyrodzony charakter Świętej Rodziny, redukując jej świadectwo do „potwierdzania świętości dzień po dniu” w kontekście zwykłych ludzkich doświadczeń. Autor powołuje się na słowa „antypapieża Franciszka”, by uzasadnić tezę, jakoby Syn Boży „pragnął należeć do rodziny, która doświadczyła trudności, po to, ażeby nikt nie czuł się wykluczony z bliskości miłującego Boga”.
Portal Więź.pl (29 grudnia 2025) przedstawia relację Marty Leszczyńskiej, „nauczycielki” hiszpańskiego w poznańskiej podstawówce, jako rzekomy głos „entuzjazmu” w zbiurokratyzowanym systemie. Opis „walki z wiatrakami” i rzekomego poszukiwania „szerszego patrzenia na życie” stanowi jednak klasyczny przykład zeświecczonej pedagogiki oderwanej od nadprzyrodzonego celu człowieka.
Portal „Więź” (19 grudnia 2025) w edytorialu Karola Grabiasa opłakuje „schodzenie ze sceny” MTV jako symbol końca młodości pokolenia millenialsów. Autor z nostalgią wspomina programy typu „Pimp My Ride” czy „My Sweet Sixteen”, podkreślając ich „autoironiczny” charakter, jednocześnie wskazując na przeniesienie muzyki do „playlist zarządzanych przez algorytmy”. Całość utrzymana w tonie świeckiej elegii dla medium, które „jakby sugerowało: «może to głupie, ale przecież i tak będziecie to oglądać»”. Brakuje jednak jakiejkolwiek refleksji nad duchową pustką tego zjawiska – co stanowi symptomatyczny przejaw apostazji współczesnej kultury.
Portal Więź.pl (19 grudnia 2025) relacjonuje list otwarty ks. Alfreda Marka Wierzbickiego do prezydenta Karola Nawrockiego, w którym autor gani decyzję o zaprzestaniu zapalania świec chanukowych w Pałacu Prezydenckim. Zarzuca głowie państwa „błędne, a nawet bardzo szkodliwe rozumienie wartości chrześcijańskich”, dowodząc, że gest solidarności z żydowskimi obywatelami wynika z „żydowskich korzeni chrześcijaństwa” i nauczania II Soboru Watykańskiego. Tezę swą wspiera cytatami z „św. Jana Pawła II” oraz odwołaniami do soborowej deklaracji Nostra aetate.
Portal Więź.pl (19 grudnia 2025) przedstawia żal łodzian po przeniesieniu „kardynała” Grzegorza Rysia do Krakowa, ukazując przy tym symptomatyczny obraz degeneracji posoborowej struktury kościelnej. Artykuł demaskuje nie tyle przywiązanie wiernych do hierarchy, ile głębokie uwikłanie w modernistyczne eksperymenty teologiczne i pastoralne, sprzeczne z niezmienną doktryną katolicką.
Portal Więź.pl (18 grudnia 2025) w artykule „Komu przeszkadzają artyści?” prezentuje skrajnie naturalistyczne podejście do kultury, redukując ją do narzędzia „soft power” i „rozwoju ekonomicznego”. Tekst Anny Pajęckiej, pełen modernistycznych założeń, całkowicie pomija nadprzyrodzony cel sztuki i człowieka, skupiając się wyłącznie na materialnych „zabezpieczeniach socjalnych”.
Portal „Więź.pl” (17 grudnia 2025) ujawnia, że diecezje gliwicka pod zarządem „biskupa” Sławomira Odera oraz archidiecezja krakowska kierowana przez „arcybiskupa” Marka Jędraszewskiego systematycznie uchylają się od wpłat na Fundację Świętego Józefa powołaną przez Konferencję Episkopatu „Polski”. Mimo obowiązującej od 2019 roku uchwały KEP o solidarnościowym finansowaniu funduszu pomocy dla ofiar nadużyć, obaj kurialiści otwarcie ignorują decyzje własnego gremium. Rzecznik KEP, „ks.” Leszek Gęsiak SJ, przyznaje bezradnie: „Prezydium KEP nie ma ani mandatu, ani narzędzi do wywierania jakichkolwiek nacisków” – co demaskuje całkowity rozpad posoborowej pseudo-struktury pozbawionej jakiejkolwiek władzy dyscyplinarnej.
Portal Więź.pl w artykule z 18 grudnia 2025 r. kreśli nostalgiczną opowieść o upadku MTV, przedstawiając stację jako ofiarę rewolucji cyfrowej. Autor Elvis Strzelecki pisze o „pozytywnej misji” kanału, wspomina walki o pilota telewizora w latach 90. i chwali różnorodność programową (klipy, reality show, kreskówki). W finale stwierdza, że „duch MTV tak łatwo nie umiera”, zachęcając do naśladowania jego modelu w mediach cyfrowych. To klasyczny przykład laickiej mitologizacji instytucji, która przez dekady siała duchowy zamęt.
Modernistyczna deformacja pokuty w duchowości Thomasa Keatinga
Portal Więź.pl (17 grudnia 2025) propaguje fragment książki trapisty Thomasa Keatinga „Oto Bóg”, przedstawiający rewolucyjną koncepcję …
