Portal Więź (19 czerwca 2025) relacjonuje rozmowę Zbigniewa Nosowskiego z ks. Leszkiem Gęsiakiem, rzecznikiem Konferencji Episkopatu Polski, dotyczącą powołania komisji ds. nadużyć seksualnych w „kościele posoborowym”. Dialog ten odsłania głębię teologicznego bankructwa struktury okupującej Watykan.
Portal Więź.pl (29 września 2025) relacjonuje rozważania „biskupa” pomocniczego „krakowskiego” Damiana Muskusa OFM na temat fragmentu Ewangelii o bogaczu i Łazarzu (Łk 16,19-31). Autor przedstawia analizę skupiającą się na rzekomej „ślepocie” bogacza wynikającej z zanurzenia w doczesności, jednocześnie stawiając tezę, że „pobożność może odgrodzić od świata” i prowadzić do paraliżu serca.
„Czy można bowiem tak żyć, by zupełnie nie widzieć innych, nawet gdy mijamy ich codziennie w drodze do naszych domów? […] Jakim jednak jest nieszczęściem być ślepym na obecność drugiego i jego potrzeby?”
Portal Więź.pl (28 września 2025) prezentuje dyskusję Bartosza Bartosika, Karola Grabiasa i Kacpra Mojsy, w której pod pozorem „myślenia na ukos” forsuje się modernistyczną wizję relacji społecznych. W artykule Lud i elity – konflikt nieuchronny? autorzy diagnozują współczesne napięcia między „górą” a „dołem” jako podstawową osią konfliktu społecznego, proponując budowanie „wspólnot ukośnych” jako remedium. To klasyczny przykład naturalizmu społecznego całkowicie oderwanego od katolickiej nauki o społeczeństwie.
Portal „Więź” w edytorialu Zbigniewa Nosowskiego z 25 września 2025 prezentuje rozmowę ze Stanisławą Celińską jako przykład „duchowości przyszłości”, opartej na koncepcji „kruchego Boga”. Redaktor naczelny chwali podejście, gdzie „Bóg przychodzi we śnie i na jawie” jako wyimaginowany rozmówca zaspokajający emocjonalne potrzeby zamiast Objawionego Pana zastępów. Artykuł stanowi jawny manifest modernistycznej apostazji ukrytej pod płaszczykiem rzekomego „personalizmu”.
Ekipa filmu „Ministranci”, laureaci 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. Gdynia, 27 września 2025. Fot. Materiały prasowe FPFF Nagrodzeni Złotymi Lwami „Ministranci” nie są najlepszym filmem w dorobku Piotra Domalewskiego. Ciekawie jednak łączą w sobie społeczną wrażliwość z przystępną formą. To kino, które spodoba się widowni.
Portal „Więź” (19 czerwca 2025) relacjonuje triumf filmu „Ministranci” Piotra Domalewskiego podczas 50. Festiwalu Filmowego w Gdyni, przedstawiając go jako „kinowe odzwierciedlenie chrześcijańskich wartości” połączone z „społeczną wrażliwością”. W rzeczywistości mamy do czynienia z klasyczną redukcją religii do świeckiego aktywizmu, w której cultus Dei (kult Boga) zastępuje się cultus hominis (kultem człowieka).
Portal Więź (27 września 2025) relacjonuje rozważania ks. Jana Słomki o historycznych korzeniach kleru i współczesnych przejawach klerykalizmu. Artykuł przedstawia krytykę klerykalizmu jako „odwiecznego wyzwania”, powołując się na poglądy Tertuliana i współczesne wypowiedzi „papieża” Franciszka, jednocześnie promując synodalność i „podmiotowość świeckich” w katechezie.
Portal Więź.pl (26 września 2025) informuje o jubileuszowej konferencji pod hasłem „Samotna Europa”, organizowanej przez Grupę Europejskiej Partii Ludowej i Fundację im. bp. Tadeusza Pieronka. Wśród uczestników znaleźli się m.in. „kardynał” Ladislav Nemet S.V.D., politycy Parlamentu Europejskiego oraz przedstawiciele Komisji Konferencji Biskupów Unii Europejskiej (COMECE). Tematyka obejmuje „kryzys demokracji”, „bezpieczeństwo Europy” i „etykę AI”, zaś nagrodę „In veritate” otrzymają Ján Figel’ i Hans Gert Poettering – architekci laickiej konstrukcji UE.
Portal Więź.pl (24 września 2025) przedstawia postać Ali Szari’atiego jako ideologa „czerwonego szyizmu”, który rzekomo łączył islam z walką o sprawiedliwość społeczną. Autor kreuje go na „teologa wyzwolenia” inspirującego współczesne ruchy antyautorytarne, przeciwstawiając „postępową” wizję islamu „skorumpowanemu duchowieństwu” Chomeiniego. Artykuł relatywizuje prawdę objawioną, promując synkretyzm religijno-polityczny sprzeczny z katolicką koncepcją Regnum Christi (Królestwa Chrystusowego).
Portal „Więź” (23 września 2025) prezentuje felieton Michała Zioło OCSO, rzekomego trapisty, który pod płaszczykiem refleksji o „naśladowaniu Chrystusa” przemyca relatywistyczną wizję duchowości oderwanej od dogmatycznej prawdy. Tekst, stanowiący fragment cyklu „Jakotakość”, operuje typowo modernistycznym językiem „dialogu” i „wolności od przemocy”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar łaski oraz konieczność wierności niezmiennemu depozytowi wiary.
Portal „Więź” (23 września 2025) prezentuje prace Wojciecha Kutylli, artysty emigranta tworzącego pod pseudonimem „Wojtek”, który w cyklu Tu, tam, nigdzie eksploruje doświadczenie zawieszenia między kulturami poprzez fotograficzne autoportrety w masce „zielonego stwora”. Projekt nawiązuje do anglosaskiego terminu floating, oznaczającego stan permanentnego wykorzenienia. Artykuł gloryfikuje tę „ironiczną inność” jako artystyczną sublimację emigracyjnego dyskomfortu, całkowicie pomijając jego duchowe i moralne implikacje.
