Aborcja jako „zamówienie pizzy”: gdy zabicie dziecka staje się przedmiotem żartu i źródłem wiecznego wyrzutu sumienia
Streszczenie i teza
Portal LifeSiteNews relacjonuje kolumnę komiczki Emma Estrady…
Portal Gość.pl (9 lutego 2026) informuje o szokujących danych wskazujących na ok. 400 przypadków aborcji selektywnych dziewczynek w Wielkiej Brytanii w latach 2017-2021, głównie wśród kobiet pochodzenia indyjskiego. British Pregnancy Advisory Service (BPAS) – największy aborcyjny kombinat na Wyspach – utrzymuje, że prawo brytyjskie „milczy” w kwestii zabijania nienarodzonych ze względu na płeć, podczas gdy rządowy Departament Zdrowia twierdzi przeciwnie. Ten makabryczny paradoks prawny odsłania głębszą duchową zgniliznę społeczeństwa, które odrzuciwszy panowanie Chrystusa Króla, pogrążyło się w krwawym szaleństwie neopogańskiego kultu śmierci.
Portal LifeSiteNews informuje o skandalicznych praktykach brytyjskiej organizacji BPAS, która – mimo rządowych zapewnień o nielegalności aborcji selektywnej – otwarcie broni zabijania nienarodzonych dziewczynek. Według oficjalnych danych, w latach 2017-2021 dokonano ok. 400 takich zbrodni w społeczności indyjskiej, zaś największy dostawca „usług” aborcyjnych utrzymuje, że „prawo nie zabrania tego expressis verbis”. Wypowiedzi rzeczniczki BPAS przypominają najbardziej radykalne postulaty neomaltuzjanizmu: „Są sytuacje, w których przerwanie ciąży ze względu na płeć może być uzasadnione”.
Portal LifeSiteNews relacjonuje wystąpienie Donalda Trumpa z okazji Miesiąca Świadomości Zespołu Downa. Prezydent USA nazwał dzieci z trisomią 21 „niesamowitymi”, przytaczając optymistyczne statystyki dotyczące ich zadowolenia z życia. Wspomniał jednocześnie o przerażającej skali aborcyjnej eksterminacji tych osób w Islandii, Norwegii czy Szkocji, gdzie 90% rodziców decyduje się na morderstwo prenatalne po diagnozie. Artykuł zwraca uwagę na hipokryzję Trumpa, który z jednej strony deklaruje ochronę życia, z drugiej zaś promuje in vitro oraz dopuszcza dystrybucję aborcyjnej mifepristonu. W tle pojawia się postać Rachel Campos-Duffy – katolickiej matki dziecka z Zespołem Downa, która dziękuje Trumpowi za „obronę życia”. Całość utrzymana jest w tonie „pro-life”, lecz całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar godności człowieka oraz absolutny obowiązek państwa do penalizacji aborcji jako zbrodni przeciwko prawu Bożemu.
