Portal eKAI (1 stycznia 2026) publikuje hagiograficzny wywiad z „abp.” Georgiem Gänsweinem, byłym sekretarzem Josepha Ratzingera („Benedykta XVI”), przedstawiając go jako „wiarygodnego następcę św. Piotra” i „nieustraszonego głosiciela wiary”.
Gänswein wychwala heretyckie kaznodziejstwo antypapieża Ratzingera
Portal sekty posoborowej Vatican News (23 grudnia 2025) relacjonuje wypowiedź „arcybiskupa” Georga Gänsweina, który nazywa homilie a…
Portal eKAI (17 grudnia 2025) relacjonuje wywiad z „abp.” Georgiem Gänsweinem, byłym sekretarzem Josepha Ratzingera, zapowiadający zbieranie materiałów do rzekomej beatyfikacji Benedykta XVI. Wypowiedź ta stanowi kolejny przejaw głębokiego kryzysu doktrynalnego struktur posoborowych, gdzie kult człowieka zastępuje cześć należną jedynie Bogu.
Portal eKAI (29 października 2025) relacjonuje wypowiedzi abp. Georga Gänsweina, byłego sekretarza Benedykta XVI, obecnie nuncjusza w krajach bałtyckich. Artykuł koncentruje się na jego rzekomym braku ambicji papieskich, anegdotach o sporcie z emerytowanym „papieżem” oraz technicznych szczegółach rezygnacji z 2013 roku. Całość utrzymana w tonie familiarnych plotek kurialnych, całkowicie pomijających teologiczną katastrofę rezygnacji z urzędu Piotrowego.
Portal eKAI (25 września 2025) relacjonuje wypowiedzi „abpa” Georga Gänsweina, który twierdzi, iż „wyciągnięta ręka papieża nie została przyjęta przez stronę rosyjską” w kontekście rzekomych wysiłków pokojowych „stolicy apostolskiej” w konflikcie rosyjsko-ukraińskim. „Nuncjusz apostolski w krajach bałtyckich” miał stwierdzić, że dyplomacja neo-kościoła „zawodzi przede wszystkim z powodu Moskwy”, uzależniając skuteczność mediacji od „szczerego zaufania” stron konfliktu. Artykuł wychwala rzekome „moralne wsparcie” udzielane przez „papieża” Leona XIV, a także zawiera pochwały dla jego niedawnych wypowiedzi potwierdzających zastrzeżenie kapłaństwa dla mężczyzn oraz krytykę dokumentu Fiducia supplicans. W tekście pojawia się także aprobata dla „inicjatywy zbliżenia” zwolenników i przeciwników „mszy trydenckiej”. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej pseudoteologii, gdzie naturalizm zastępuje nadprzyrodzoną misję Kościoła.
