Portal Tygodnik Powszechny (2 września 2025) przedstawia tekst Adama Bonieckiego, byłego redaktora naczelnego, promujący naturalistyczną wizję świętości poprzez deprecjację cudów, podważanie tradycyjnego procesu kanonizacyjnego oraz gloryfikację „zwyczajności” rzekomego świętego Carlo Acutisa. Tekst stanowi kwintesencję modernistycznej rewolucji w pojmowaniu nadprzyrodzoności.
Portal Tygodnik Powszechny (26 sierpnia 2025) publikuje tekst „pana” Adama Bonieckiego, byłego „redaktora naczelnego”, wychwalający emeryturę Piotra Mucharskiego. Chwalona jest „otwartość na świat”, „pisanie o Kościele w sposób nieklerykalny” oraz rzekome „strzeżenie przed łatwą demagogią”. „Tygodnik” pod jego kierownictwem był pismem otwartym na świat – pisze autor, podkreślając, że „katolickie oznacza punkt widzenia, z którego się obserwuje rzeczywistość”, zaś „dziennikarzowi nie wolno pomijać milczeniem faktów dla katolików bolesnych czy żenujących”. Artykuł utrzymuje ton fałszywej powagi, maskując rewolucyjną zmianę paradygmatu.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 marca 2026) publikuje tekst Adama Bonieckiego, w którym autor forsuje tezę o konieczności ścisłej współpracy spowiednika z psychoterapeutą, twierdząc, iż „jeden nie zastąpi drugiego”. Boniecki, odwołując się do własnych doświadczeń z okresu formacji seminaryjnej oraz do literatury pięknej, poddaje w wątpliwość wystarczalność sakramentalnej posługi kapłana,…
Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) prezentuje apologetyczny tekst „ks.” Adama Bonieckiego gloryfikujący relację Józefa Tischnera z wizjami Faustyny Kowalskiej. Artykuł przedstawia modernistyczną hagiografię pseudomistyczki i filozofa jako „klucz do polskiej wiary”, przemilczając ich teologiczną niezgodność z katolicką ortodoksją.
Portal Tygodnik Powszechny (12 sierpnia 2025) prezentuje refleksję Adama Bonieckiego na temat kultu Matki Bożej, ukazującą głęboki rozbrat z katolicką doktryną maryjną. Artykuł relatywizuje historyczny rozwój nabożeństwa do Marji, podważa nadprzyrodzony charakter objawień oraz redukuje Wniebowzięcie Najświętszej Marji Panny do „dobrego ulokowania w wierze Kościoła”. Wypowiedź Bonieckiego stanowi klasyczny przykład modernistycznej infiltracji, gdzie pozorna pobożność maskuje systematyczną destrukcję dogmatów.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje tekst Adama Bonieckiego, będący w istocie naturalistycznym rachunkiem sumienia literata, który sakramentalne kapłaństwo zredukował do poziomu świeckiego „zawodu”. Autor, wspominając swoją drogę od „odkrywania możliwości” czytania na drzewie po redakcyjne szlify u Tadeusza Żychiewicza, manifestuje całkowity brak perspektywy nadprzyrodzonej, ograniczając sens swojego istnienia do doczesnej…
Portal „Tygodnik Powszechny” (03.03.2026) informuje o organizacji pierwszego ogólnopolskiego zjazdu czytelniczek i czytelników pod hasłem „Zlot Powszechny”, który odbędzie się 29 maja 2026 roku w Krakowie. Wydarzenie ma być miejscem „pogłębionej debaty i rozmów na najważniejsze tematy społeczne”, z cyklem wykładów i rozmów z redaktorami oraz współpracownikami pisma. Wśród prelegentów…
Dorosłość znaczy wielki smutek. Powodów jest wiele… Odejścia zaś mogą być stopniowane, mogą być tylko odczuwane. Ale mogą też być całkowite i definitywne – takim odejściem jest śmierć. Choć tu również nie jestem ścisły: śmierć może nie być odejściem ani…
Portal Tygodnik Powszechny (10 lutego 2026) publikuje refleksje „ks.” Adama Bonieckiego na temat internetu. Autor przyznaje, że „internet ułatwia życie”, umożliwiając szybką komunikację i dostęp do treści, jednocześnie ostrzegając przed „treściami oszukańczymi” i koniecznością krytycyzmu. Stwierdza jednak, że „internet nie jest źródłem bezgranicznie wiarygodnym”, apelując o ostrożność „w sprawach ważnych”, podczas gdy „przepis na jajecznicę” nie wymaga takiej czujności. Tekst pozbawiony jest jakiejkolwiek religijnej perspektywy, sprowadzając zagadnienie do poziomu utylitarnego humanizmu.
Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) prezentuje refleksje „ks.” Adama Bonieckiego na temat przeciwdziałania hejtowi w internecie. Autor ogranicza się do czysto naturalistycznych porad psychologicznych, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar grzechu oraz konieczność łaski Bożej w przezwyciężaniu wad językowych.
