Portal Tygodnik Powszechny (16 października 2025) relacjonuje nadchodzące wybory prezydenckie na Wybrzeżu Kości Słoniowej, gdzie urzędujący Alassane Ouattara eliminuje konkurentów z wyścigu wyborczego. Artykuł skupia się na powierzchownych aspektach „demokratycznego” procesu, przemilczając duchowe źródła kryzysu politycznego kontynentu.
Portal informacyjny relacjonuje plenarne spotkanie „biskupów” południowej Afryki w Eswatini, zorganizowane z okazji 50. rocznicy powstania Międzyregionalnego Spotkania Biskupów Afryki Południowej (IMBISA). W przesłaniu „papieża” Leona XIV, podpisanym przez substytuta „sekretariatu stanu” „arcybiskupa” Peña Parrę, padają ogólnikowe frazy o „wdzięczności” za posługę oraz „drodze synodalnej umocnionej więzami braterskiej solidarności”. Tematem spotkania jest „Droga synodalna, karmiona współczuciem i żarliwa w wierze jako pielgrzymi nadziei”, podczas gdy „biskupi” debatują nad „zarządzaniem, sprawiedliwością społeczną, troską o stworzenie i promocją pokoju”.
Portal Catholic News Agency (26 września 2025) relacjonuje oświadczenie „biskupa” Eliasza Zaïdana z Komitetu ds. Sprawiedliwości i Pokoju Międzynarodowego USCCB, wyrażającego „solidarność” z wiernymi w Afryce cierpiącymi z powodu konfliktów. Dokument pełen jest humanitarnego żargonu o „poszanowaniu życia ludzkiego i godności”, „wspólnym obowiązku promowania międzynarodowego dobra wspólnego” oraz „dialogu między religiami” – jednakże, jak to w strukturach posoborowych bywa, ani słowem nie wspomina, że jedynym fundamentem prawdziwego pokoju jest publiczne uznanie panowania Chrystusa Króla nad narodami.
LifeSiteNews relacjonuje wzrost liczby katolików w Afryce z 2 milionów w 1900 roku do 281 milionów w 2023 roku, przedstawiając kontynent jako tętniące serce globalnego katolicyzmu, kontrastujące z upadkiem w Europie i Amerykach. Artykuł podkreśla entuzjazm po wyborze „papieża” Leona XIV, przypisując Afryce kluczową rolę w konklawe, oraz wskazuje na wysoki udział w Mszach (np. 94% w Nigerii), ale kwestionuje autentyczność wzrostu, sugerując, że opiera się on na demografii, a nie nawróceniach, z problemami takimi jak brak kapłanów i nadużycia liturgiczne prowadzące do odpływu do protestantyzmu. Ta narracja, choć pozornie krytyczna, ostatecznie broni sekty posoborowej, relatywizując jej kryzys i pomijając totalną apostazję po Vaticanum II, co dowodzi duchowego bankructwa całej struktury okupującej Watykan.
Portal LifeSiteNews (10 września 2025) relacjonuje przyjęcie przez parlament Burkina Faso ustawy kryminalizującej akty homoseksualne, przewidującej kary od 2 do 5 lat więzienia, grzywny oraz deportację cudzoziemców. Prawo oczekuje na podpis kapitana Ibrahima Traoré, przywódcy wojskowej junty rządzącej od 2022 roku. Kraj, w którym 26% stanowią chrześcijanie (w tym 20% katolicy), dołącza do ponad 60% afrykańskich państw odrzucających sodomickie praktyki. Artykuł wspomina o ugandyjskim prawie przewidującym karę śmierci za tzw. „agrawowaną homoseksualność” oraz o presji Zachodu, w tym wstrzymaniu pożyczek przez Bank Światowy. Podczas gdy narody Afryki stawiają opór rewolucji obyczajowej, struktury posoborowe zdradzają milczeniem swą współpracę z globalistyczną agendą.
Portal Vatican News PL (9 września 2025) relacjonuje atak dżihadystów na trzy wioski w północnym Kamerunie, w tym zniszczenie kościoła św. Jana Chrzciciela w Ouzal. Cztery osoby zginęły, wielu zostało rannych, zaś napastnicy splądrowali dobytek mieszkańców i zniszczyli miejscową parafię. Autor Krzysztof Bronk sugeruje powiązania z wcześniejszym atakiem Boko Haram w Nigerii, gdzie zabito 60 osób. Doniesienie opiera się na informacjach agencji Fides, lecz pomija najistotniejsze wymiary tej tragedii.
Portal Opoka (9 września 2025) relacjonuje ogłoszenie przez posoborową „Dykasterię Spraw Kanonizacyjnych” listy 1600 „nowych męczenników XXI wieku”, z czego większość pochodzi z Afryki. Według informacji, dane te zebrała komisja powołana w 2023 r. przez „papieża” Franciszka, a ekumeniczne „uczczenie” tych osób zaplanowano na 14 września w bazylice św. Pawła za Murami pod przewodnictwem „papieża” Leona XIV.
Portal ACI Africa relacjonuje wystąpienie „siostry” Giseli Rfanyu Shey na drugiej konferencji afrykańskich „teolożek” w Nairobi (3 września 2025), gdzie forsowała ona tezę o konieczności „priorytetowego traktowania poradnictwa” jako narzędzia „uzdrawiania” w rzekomo „synodalnym Kościele” w Afryce. Argumentacja oparta na przemilczeniu nadprzyrodzoności i sakramentalnego charakteru Kościoła stanowi jawny przejaw modernistycznej infiltracji.
Portal LifeSiteNews informuje o śmierci irlandzkiej zakonnicy Miriam Duggan, franciszkańskiej misjonarki pracującej przez 55 lat w Afryce. Jej program promujący abstynencję seksualną w Ugandzie miał przyczynić się do spadku wskaźnika HIV z 26% do 6%, zaś prowadzona przez nią szkoła w kenijskich slumsach zapewniała wyżywienie i edukację dzieciom. Artykuł przedstawia ją jako wzór katolickiej misjonarki, pomijając jednak kluczowe kwestie doktrynalne i instytucjonalne, które rzucają głęboki cień na jej działalność.
Portal Vatican News (31 sierpnia 2025) relacjonuje akcję polskich lekarzy w Republice Środkowoafrykańskiej pod hasłem „Ocal Życie”, koncentrującą się na zmniejszeniu śmiertelności okołoporodowej poprzez szkolenie lokalnego personelu medycznego. Projekt współorganizowany przez Fundację Pro Spe i cytowany przez strukturę okupującą Watykan, jawi się jako klasyczny przykład naturalistycznej redukcji misji Kościoła do świeckiego humanitaryzmu.
