Myśliwi na Jasnej Górze: ekologiczna pseudoreligia zamiast królestwa Chrystusa
Portal eKAI (11 października 2025) relacjonuje pielgrzymkę myśliwych na Jasną Górę, gdzie podczas Mszy pod przewodnict…
Portal eKAI (11 października 2025) relacjonuje zgromadzenie myśliwych na Jasnej Górze, gdzie pod przewodnictwem „biskupa” Andrzeja Jeża celebrowano mszę „w intencji łowczych”. Wydarzenie przedstawiono jako obronę „godności i powołania” myśliwych wobec rzekomych „ideologicznych ataków”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar jakiegokolwiek autentycznego katolickiego pielgrzymowania.
Portal eKAI (24 września 2025) relacjonuje rozpoczęcie roku formacyjnego w tarnowskim „seminarium duchownym” z udziałem 70 „kleryków”, w tym 20 nowych. Artykuł koncentruje się na 25-leciu Domu Alumna – budynku chwalonego za „wyciszenie” i infrastrukturę umożliwiającą organizację wydarzeń „nie tylko kościelnych”. Milczenie o nauce katolickiej, formacji doktrynalnej i prawdziwej Misji kapłańskiej demaskuje duchową pustkę tego przedsięwzięcia.
Portal eKAI (8 października 2025) relacjonuje dwudniowe spotkanie dla młodzieży diecezji tarnowskiej pod hasłem „Powstań i żyj – to tylko stres”. Wydarzenie zgromadziło 5000 uczniów w Arenie Jaskółka przy udziale „biskupa” Andrzeja Jeża, trenera biznesu Przemysława Świercza oraz „księdza” Tomasza Kozłowskiego. Program obejmował konferencje psychologiczne, świadectwa i zabawy integracyjne przy marginalizacji sakramentalnego wymiaru wiary.
Portal eKAI (21 października 2025) relacjonuje uroczystość „posłania misyjnego” ks. Michała Łukasika w parafii pw. Matki Bożej Szkaplerznej w Szymbarku pod przewodnictwem „biskupa” Andrzeja Jeża. Ceremonia, w której uczestniczyli liczni „kapłani” diecezji tarnowskiej oraz lokalna społeczność, przedstawiana jest jako wyraz „misyjnego ducha”. W rzeczywistości mamy do czynienia z groteskowym spektaklem, gdzie:
Portal Konferencji Episkopatu Polski (KEP) informuje o nominacji „biskupa” Andrzeja Jeża na delegata KEP ds. samorządowców i pracowników administracji samorządowej. Artykuł z 24 października 2025 r. ogranicza się do suchego wyliczenia biograficznych faktów i pełnionych funkcji, pomijając jakąkolwiek analizę doktrynalną czy duchową. W całym tekście nie pada ani jedno słowo o zbawieniu dusz, obowiązku głoszenia Ewangelii czy prymacie prawa Bożego nad ludzkimi konstrukcjami.
Portal „Tygodnik Powszechny” (29 września 2025) relacjonuje wymianę korespondencji między „biskupem” tarnowskim Andrzejem Jeżem a aktywistką transpłciową Marią Jadwigą Minakowską, przedstawiając ją jako przykład „duszpasterskiego otwarcia” w strukturach posoborowych. W odpowiedzi na pytanie: „Czy jestem w Kościele, w pełni praw, jako Maria Jadwiga, czy też Kościół się mnie wyrzeka?” hierarcha miał stwierdzić, że Minakowska jako osoba ochrzczona zachowuje „pełnię praw” w „wspólnocie kościelnej”, może przystępować do „komunii” po spełnieniu warunków spowiedzi, choć operacja zmiany płci pozostaje „grzechem przeciwko własnemu ciału”.
Portal eKAI (21 września 2025) relacjonuje inicjatywę „biskupa” Andrzeja Jeża zachęcającego diecezjan do uczestnictwa w czuwaniach modlitewnych w intencji powołań. Wskazuje na przyjęcie 19 alumnów do tamtejszego seminarium oraz odwołuje się do tradycji modlitewnych sięgających czasów Leona Wałęgi, który „zawierzył” diecezję Matce Bożej Tuchowskiej. Całość przedstawiona jest jako kontynuacja „dynamicznego rozwoju powołań”, przy całkowitym pominięciu nadprzyrodzonego charakteru kapłaństwa i milczeniu o teologicznej nieważności współczesnych „święceń”.
Portal eKAI (9 września 2025) relacjonuje odpust ku czci „Matki Bożej Królowej Rodzin” w Chorzelowie, gdzie „biskup” tarnowski Andrzej Jeż przewodniczył obrzędom połączonym z odnowieniem przyrzeczeń małżeńskich i rzekomym zawierzeniem rodzin. Wydarzenie ukazuje całkowite zerwanie z katolicką teologią kultu Marji i sakramentalną naturą małżeństwa.
Portal eKAI (8 września 2025) relacjonuje rozpoczęcie „Tygodnia Maryjnego” w posoborowej „bazylice katedralnej” w Tarnowie, gdzie „biskup” Andrzej Jeż wygłosił homilię pełną naturalistycznych uproszczeń i modernistycznych przeinaczeń. W przemówieniu pominięto całkowicie nadprzyrodzony charakter Kościoła, zastępując go psychologizującym dyskursem o „wartościach rodzinnych”, podczas gdy centralny kult Piety staje się tu przykładem emocjonalnego bałwochwalstwa odartego z teologicznej substancji.
