Anna Goc – Ethos Catholicus

Mężczyzna modlący się w tradycyjnym katolickim kościele w cieniu okna z witrażem przedstawiającym Ukrzyżowanie

Pożegnanie z prawdą

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (23 października 2025) relacjonuje wydarzenia krakowskiego Festiwalu Conrada, przedstawiając cztery spotkania poświęcone językowi, literaturze, wykluczeniu i pamięci historycznej. W dyskusjach promowano relatywizm komunikacyjny, subiektywne wizje Polski oraz queerową narrację jako formę „przetrwania”. Wieczór zamknął wykład o obozowych pieśniach Aleksandra Kulisiewicza, przedstawiony jako akt „ratowania głosów” bez moralnego osądu systemu, który te głosy uciskał. Wiara w moc słowa zastąpiła tu wiarę w Słowo – oto symptomatyczny upadek kultury odciętej od transcendentnych fundamentów.

Kapłan w tradycyjnych szatach przed ołtarzem, oddający cześć Krzyżowi, symbol ducha pokory i wiary, kontrastując z nowoczesnym relatywizmem.

Świat

Aktor Tomasz Kot i modernistyczna wizja życia jako gry komputerowej – demaskowanie naturalizmu

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Tygodnik Powszechny publikuje wywiad Anny Goc z aktorem Tomaszem Kotem, w którym ten dzieli się refleksjami na temat swojej kariery, dzieciństwa, presji rodzinnej i zawodowej, a także osobistymi metaforami życia jako gry komputerowej, gdzie kolejne „level’e” symbolizują rozwój osobisty. Kot wspomina seminarium duchowne, fascynację teatrem, niezdaną maturę i sukcesy filmowe, podkreślając znaczenie szczerości i odkrywania ukrytych „kluczyków” w codzienności.

Fotografia realistyczna katolickiej rodziny w świątyni, z kapłanem trzymającym krucyfiks, podkreślająca znaczenie autorytetu rodzicielskiego i moralnego porządku

Świat

Dziecięce „prawa” jako narzędzie destrukcji rodziny według doktryny katolickiej

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (26 sierpnia 2025) przedstawia wypowiedź Ryszarda Izdebskiego, psychoterapeuty głoszącego tezę, że „trzynastolatek ma naturalne prawo do zgłoszenia się do psychologa bez zgody rodziców”. Argumentacja opiera się na porównaniu relacji terapeutycznej do rozmów z kolegą, nauczycielem czy sztuczną inteligencją. Tekst promuje ideologiczną koncepcję autonomicznych „praw dziecka” w oderwaniu od władzy rodzicielskiej i moralnego porządku.