antykultura

Rodzina modląca się przed krzyżem w tradycyjnym katolickim pomieszczeniu, kontrastując z estetyką lat 80. z serialu "Stranger Things".
Kultura

Nostalgiczny labirynt „Stranger Things” – ucieczka od Chrystusowego porządku

Portal Tygodnik Powszechny (27 listopada 2025) przedstawia piąty sezon serialu „Stranger Things” jako „przestrzeń spotkania” współczesnego człowieka z nostalgiczną wizją lat 80., gdzie popkultura staje się „azylem” przed „skomplikowaną teraźniejszością”. Autor, Michał Walkiewicz, celebruje „mit idealnego dzieciństwa” utkany z filmowych cytatów, gier wideo i muzyki Kate Bush, twierdząc, że seria braci Duffer oferuje „punkt odniesienia w świecie niejasnych wartości”.

Scena szpitalna w Nowej Zelandii z matką trzymającą martwe dziecko po aborcji, w tle sprzęt medyczny i krzyż.
Świat

Nowa Zelandia: „Owijanie dzieci w kocyk aż do śmierci” jako owoc apostazji państwa

Portal „Opoka” informuje o raporcie organizacji Family First New Zealand, który ujawnia, że od 2020 roku średnio jedno dziecko miesięcznie przeżywa próbę aborcji, lecz zostaje pozbawione opieki medycznej. W niektórych okręgach praktykowano „owijanie dziecka w kocyk i trzymanie go do momentu śmierci”. Choć dane są wstrząsające, analiza nie wykracza poza humanitarny dyskurs, ignorując teologię moralną i dogmatyczne nauczanie Kościoła o nienaruszalności życia.

Mężczyzna w tradycyjnym stroju katolickim modli się przed starym kamiennym krzyżem w kaplicy
Świat

Serial „Dom Dawida” jako narzędzie relatywizacji nadprzyrodzonego porządku

Portal Catholic News Agency (6 listopada 2025) promuje drugi sezon serialu „Dom Dawida” jako „transformacyjną” opowieść o biblijnym królu, podkreślając wątek przyjaźni z Jonatanem oraz „głębszą podróż wiary” prowadzącą do Chrystusa. Michael Iskander, aktor odtwarzający postać Dawida, deklaruje: „wszystko w Dawidzie… dotyczy serca”, zachęcając widzów do postawienia sobie pytania: „Czy kochamy Boga tak bardzo, jak powinniśmy?”. Produkcja The Wonder Project, dostępna na Prime Video, ma według twórców łączyć „wojnę, rozlew krwi, romans i dramat” z „materiałem biblijnym”, co jednak w praktyce okazuje się groteskową redukcją historii zbawienia do psychologizującego moralizatorstwa.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.