Kult celebrycki w świątyni sztuki: współczesna «Ophelia» jako symptom kryzysu
„Fanki pozują w holu muzeum przed reprodukcją obrazu «Ophelia» Friedricha Heysera” – relacjonuje Tygodnik Powszechny, opi…
Portal „Tygodnik Powszechny” (14 listopada 2025) z dumą informuje o swoim włączeniu do gremium jurorów International Classical Music Awards (ICMA), przedstawiając to jako „docenienie obecności muzyki klasycznej na naszych łamach”. Wśród nominowanych wymienia się polskich wykonawców, w tym Konrada Skolarskiego z utworami Fryderyka Chopina oraz Agnieszkę Budzińską-Bennett z interpretacją średniowiecznego Kodeksu Krasińskich. Artykuł pełni funkcję reklamową dla świeckiego establishmentu kulturowego, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar sztuki, który stanowił fundament katolickiej refleksji o muzyce od czasów De musica św. Augustyna po encyklikę Musicae sacrae disciplina Piusa XII.
Portal eKAI (13 października 2025) relacjonuje ceremonię wręczenia nagrody Lux ex Silesia profesorowi Henrykowi Janowi Botorowi podczas Międzyuczelnianej Inauguracji Roku Akademickiego w Katowicach. „Arcybiskup” Andrzej Przybylski przekazał statuetkę kompozytorowi, którego twórczość – według laudacji ks. „profesora” Roberta Tyrały z „Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II” – stanowi „mistyczny język dialogu z Bogiem”. Ceremonia odbyła się w kontekście „liturgii” posoborowej, a wyróżnienie przyznano za kompozycje wykonywane podczas wydarzeń związanych z antypapieżami posoborowymi. Całość stanowi klasyczny przykład synkretyzmu kulturowego, gdzie estetyczna atrapa zastępuje doktrynalną wierność.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) prezentuje książkę Andy Rottenberg „Trudny wiek” jako nowe spojrzenie na twórczość Andrzeja Wróblewskiego, Aliny Szapocznikow i Andrzeja Wajdy. Autor Piotr Kosiewski podkreśla, że artyści ci, doświadczywszy wojny w wieku nastoletnim, stworzyli dzieła „zarażone wojną”, w których osobiste trauma przeplata się z losem zbiorowym. Wspomina się ikoniczne prace jak „Rozstrzelania” czy „Popiół i diament”, a także późne rzeźby Szapocznikow „przejmująco opowiadające o umieraniu”. Artykuł gloryfikuje tych twórców jako wciąż aktualnych interpretatorów doświadczeń kształtujących „naszą tożsamość”.
Portal Tygodnik Powszechny (19 czerwca 2025) relacjonuje twórczość chińskiej pisarki Yan Ge, przedstawiając jej prozę jako mieszankę baśni, horroru i surrealizmu, gdzie „niepewność jest słowem, które najpełniej opisuje dorobek autorki”. Artykuł zachwala eksperymenty literackie, wychodząc od „Kronik dziwnych bestii” po angielskojęzyczne „Gdzie indziej” jako „podróż po rozchwianej, kolażowej mapie”. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejnym przejawem kulturowego rozkładu, który odrzuca obiektywną prawdę na rzecz subiektywistycznych igraszek.
Portal Więź.pl (22 sierpnia 2025) publikuje fragment powieści „Hafni mówi” duńskiej pisarki Helle Helle, przedstawiający serię banalnych zdarzeń z życia bohaterki: problemy z parkingiem, rozmowy o psach i kanapkach, obserwację ptaków oraz codzienne rytuały pozbawione jakiegokolwiek transcendentnego wymiaru. Tekst stanowi archetyp współczesnego literackiego naturalizmu, który całkowicie pomija rzeczywistość nadprzyrodzoną, redukując człowieka do poziomu biologicznego funkcjonowania.
