Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wywiad z kompozytorem Zbigniewem Preisnerem, w którym kultura i sztuka są przedstawiane jako najwyższe wartości, całkowicie oderwane od Boga, sakramentów i królestwa Chrystusa. Artykuł ujawnia głębokie zaprzeczenie panowania Chrystusa Króla nad sztuką, redukując ją do naturalistycznego humanitaryzmu i inwestycji materialnych.
Streszczenie: Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (24.03.2026) przedstawia historię teatru w Bielsku-Białej jako narracji wielokulturowości, rywalizacji polsko-niemieckiej i ewolucji repertuaru od XIX wieku po współczesność. Podkreśla się tu roli amatorów, profesjonalnych zespołów, zmiany językowe i współczesne kierunki artystyczne (musicale, nowa dramaturgia), kończąc zachętą do odwiedzania teatru. Artykuł całkowicie pomija jakikolwiek…
Portal „Tygodnik Powszechny” informuje o 30. Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena, który odbędzie się w kilku miastach Polski. Artykuł podkreśla artystyczne wartości wydarzenia: wykonanie IX Symfonii Beethovena, koncerty kameralne, recitale solowe oraz współpracę ze słynnymi muzykami. Organizatorzy, w tym prezes Stowarzyszenia im. Beethovena Andrzej Giza, przedstawiają festiwal jako imprezę dla…
Portal Więź (20 sierpnia 2025) informuje o śmierci Marcela Łozińskiego, przedstawiając go jako „mistrza polskiego dokumentu” charakteryzującego się rzekomą „pokorą” i „bezkompromisowością”. Artykuł autorstwa Marka Hendrykowskiego gloryfikuje dokument filmowy jako autonomiczną formę sztuki, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiej twórczości i jej podporządkowanie prawom moralnym ustanowionym przez Boga. „Kinematografia, która ma w swoich szeregach kogoś takiego jak Marcel Łoziński, nie może być uznana za przeciętną” – czytamy w tekście, który stanowi klasyczny przykład modernistycznej apoteozy człowieka oderwanego od porządku łaski.
Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) przedstawia tomik wierszy Radosława Kobierskiego „Człowiek ma cienkie ściany” jako dzieło „precyzyjnego przyrządu badania kołowrotu myśli”, gloryfikując przy tym redukcję człowieka do poziomu biologicznego i społecznego mechanizmu.
Portal Opoka informuje o nadzwyczajnych pracach konserwacyjnych przy fresku „Sąd Ostateczny” Michała Anioła w Kaplicy Sykstyńskiej, podkreślając aspekty techniczne, harmonogram i doświadczenie konserwatorów. Artykuł, choć merytoryczny w dziedzinie sztuki i konserwacji, stanowi symptomatyczny przykład całkowitej sekularyzacji i duchowego ślepoty, jaka zalała struktury posoborowe. Przedstawia arcydzieło chrześcijańskie wyłącznie jako obiekt muzealny,…
Cytowany artykuł z portalu Tygodnik Powszechny (20 lutego 2026) przedstawia rozmowę z Olgą Wysocką, dyrektorką Instytutu Adama Mickiewicza, na temat roli polskiej sztuki w dyplomacji kulturalnej. Główna teza: instytucja ta promuje polskich artystów za granicą jako „sojuszników” w czasach kryzysów, odwołując się do marzeń i współpracy międzynarodowej, całkowicie pomijając…
Portal „Tygodnik Powszechny” w recenzji filmu „Ostatni wiking” (reż. Anders Thomas Jensen, 2025) pochwala produkcję za to, że „przemyca tak naprawdę historię o rodzinnej traumie” i „wskazuje na granic…
Portal „Tygodnik Powszechny” (10 lutego 2026) przedstawia spektakl „Oracle” Łukasza Twarkowskiego jako „hipnotyzujące show” łączące „wielką maszynę” sztucznej inteligencji z „klasycznym melodramatem”. Autor entuzjastycznie opisuje „niemożliwy na polskich scenach rozmach” inscenizacji, w której „ledowe ekrany” i „sceniczne mansjony” tworzą wizję świata jako gry sterowanej przez „Wielki Mechanizm obdarzony niemal boskimi atrybutami”. Krytyk zachwyca się technologicznym przepychem oraz „intymnością” scen miłosnych, nie dostrzegając w tym dziele głębokiej antychrześcijańskiej rewolty.
Portal „Gość Niedzielny”, należący do struktur neo-kościoła, w artykule z 8 lutego 2026 r. kreuje nekrolog Edwarda Linde-Lubaszenki na wzór świeckiej hagiografii. Wychwalając karierę aktorską zmarłego („wybitny aktor i pedagog”), współpracę z reżyserami takimi jak Andrzej Wajda czy Steven Spielberg oraz odznaczenia państwowe (Medal „Gloria Artis”), tekst całkowicie pomija pierwszorzędną kwestię zbawienia duszy i stanu łaski u kresu życia. Brak jakiejkolwiek wzmianki o sakramentach pokuty, namaszczenia chorych czy nawet katolickim charakterze pogrzebu – co w kontekście udziału w produkcjach głęboko niemoralnych („Psy”, „Róża”) i współpracy z twórcami promującymi antywartości – stanowi karygodne zaniedbanie duszpasterskie.
