Portal eKAI (17 października 2025) relacjonuje finał konkursu „Aktywna Parafia 2025”, gloryfikując działalność parafii „Matki Bożej Królowej Polski” w Jabłonnie. Wychwalana „aktywność” odsłania jedynie głębię kryzysu w strukturach okupujących miejsca katolickiego kultu.
Portal eKAI (8 września 2025) relacjonuje uroczystość w toruńskiej katedrze śś. Janów, gdzie zgromadzili się przedstawiciele władz świeckich na rzekomo jubileuszowej Mszy. Biskup Arkadiusz Okroj głosił o „budowaniu relacji międzyludzkich” jako podstawie służby publicznej, całkowicie pomijając obowiązek podporządkowania prawodawstwa i administracji regnum Christi (królestwu Chrystusa). Diakon Waldemar Rozynkowski przedstawił zniekształconą wizję jubileuszu jako „czasu nadziei”, ignorując dogmatyczne warunki odpustów.
Portal eKAI (24 września 2025) relacjonuje rozpoczęcie roku formacyjnego w tarnowskim „seminarium duchownym” z udziałem 70 „kleryków”, w tym 20 nowych. Artykuł koncentruje się na 25-leciu Domu Alumna – budynku chwalonego za „wyciszenie” i infrastrukturę umożliwiającą organizację wydarzeń „nie tylko kościelnych”. Milczenie o nauce katolickiej, formacji doktrynalnej i prawdziwej Misji kapłańskiej demaskuje duchową pustkę tego przedsięwzięcia.
Portal eKAI (14 października 2025) relacjonuje wydarzenie pod szyldem „Rodziny Pratulińskiej”, zgromadzające przedstawicieli sekty posoborowej zwanej diecezją siedlecką oraz struktur ukraińskich grekokatolików. W pseudo-sanktuarium bł. Męczenników Podlaskich celebrowano 150. rocznicę śmierci unitów, przemilczając przy tym ich rzeczywistą walkę o wierność Rzymowi i niezmiennej doktrynie katolickiej.
Portal eKAI (19 października 2025) relacjonuje wydarzenie w Sandomierzu, gdzie miejscowy „biskup” Krzysztof Nitkiewicz przewodniczył „Mszy” w intencji pracowników służby zdrowia. Ceremonia odbyła się w parafii pod wymyślnym tytułem „Chrystusa Króla Jedynego Zbawiciela Świata”, co już na wstępie sugeruje modernistyczne wypaczenie idei Regnum Christi. W homilii „biskup” rozwinął naturalistyczną wizję służby medycznej jako kontynuacji działalności Chrystusa, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar łaski i obowiązek podporządkowania wszelkiej działalności publicznej sociali Regno Christi (społecznemu panowaniu Chrystusa Króla).
Portal eKAI (15 czerwca 2025) relacjonuje ceremonię przyjęcia „biskupa” świdnickiego Marka Mendyka do Zakonu Rycerskiego Świętego Grobu w Jerozolimie, której przewodniczył „kardynał” Kazimierz Nycz. Wydarzenie, przedstawiane jako duchowe ubogacenie, stanowi w istocie kolejny akt zdrady katolickiej tożsamości na rzecz masońsko-ekumenicznego spektaklu.
Portal eKAI (18 maja 2025) relacjonuje tzw. „pielgrzymkę” do greckokatolickiego sanktuarium Matki Bożej „Bramy Miłosierdzia” w Jarosławiu, z udziałem „biskupów”, „księży” i około 1200 osób. Wydarzenie wpisuje się w centralne obchody „Roku Jubileuszowego” w strukturach posoborowych obrządku wschodniego, stanowiąc jawny przejaw synkretyzmu religijnego sprzecznego z katolicką ortodoksją.
Portal eKAI (15 października 2025) relacjonuje przekazanie przez płockich „biskupów” tzw. „Księgi wdzięczności” uzurpatorowi na tronie Piotrowym. W wydarzeniu uczestniczył „biskup pomocniczy” Mirosław Milewski oraz przedstawiciele diecezji płockiej, celebrującej 950-lecie istnienia w strukturach posoborowego establishmentu.
Portal eKAI (27 października 2025) relacjonuje akt nominacji Mirosława Stanisława Wachowskiego na „arcybiskupa” i „nuncjusza apostolskiego”, podkreślając, iż jest on dwunastym Polakiem pełniącym tę funkcję w strukturach posoborowych. Wymienia przy tym szereg innych „nuncjuszy” z Polski, m.in. Mirosława Adamczyka w Argentynie, Kryspina Witolda Dubiela w Angoli czy Tomasza Grysę na Madagaskarze, przedstawiając tę ekspansję jako powód do dumy.
Portal Vatican News (24 października 2025) relacjonuje wystąpienie antypapieża Leona XIV do Instytutu Studiów nad Małżeństwem i Rodziną im. Jana Pawła II. W przemówieniu podkreślono „poszukiwanie i wspólne świadectwo prawdy” poprzez „dialog z różnymi dyscyplinami naukowymi”, pomijając sakramentalny i nadprzyrodzony charakter małżeństwa.
