Zmarł bp Antoni Pacyfik Dydycz OFMCap, biskup senior diecezji drohiczyńskiej w wieku 87 lat, jak relacjonuje KAI w komunikacie kurii diecezjalnej z 14 września 2025 roku. Biogram podkreśla jego drogę w zakonie kapucynów, święcenia kapłańskie w 1963 roku, karierę zakonną, biskupią nominację w 1994 roku oraz liczne funkcje w posoborowych strukturach, w tym przewodniczenie komisjom Episkopatu Polski.
Relacja z XII Zjazdu Gnieźnieńskiego, opublikowana 15 września 2025 na portalu Archidiecezji gnieźnieńskiej, przedstawia homilię wygłoszoną przez abp Wojciecha Polaka podczas Mszy Świętej w katedrze g…
Portal Opoka relacjonuje pierwszy wywiad „papieża” Leona XIV, Roberta Prevosta, udzielony cztery miesiące po jego „wyborze” na tron Piotrowy, w którym deklaruje on potrzebę nauki roli następcy św. Piotra, podkreślając duszpasterskie wyzwania i nową pozycję światowego przywódcy, a także swoje powiązania z Ameryką i Peru, kibicowanie drużynom sportowym oraz nadzieje na dialog w konflikcie rosyjsko-ukraińskim. Wypowiedzi te, ubrane w pozornie pokorny ton, ukrywają głęboką apostazję, redukując urząd papieski do świeckiego przywództwa i pomijając wszelką wzmiankę o niezmiennej doktrynie katolickiej, co dowodzi duchowego bankructwa struktur okupujących Watykan.
Portal eKAI relacjonuje uroczystości odpustowe ku czci Podwyższenia Krzyża Świętego na Świętym Krzyżu 15 września 2025 roku, gdzie „abp” Antonio Guido Filipazzi, nuncjusz apostolski w Polsce, wygłosił homilię podkreślającą znak krzyża jako „tarczę chroniącą w trudnościach” i symbol nadziei w Roku Jubileuszowym. Wydarzenie zgromadziło tysiące pielgrzymów, z udziałem „biskupów” Krzysztofa Nitkiewicza i Edwarda Frankowskiego oraz przedstawicieli struktur posoborowych. Relacja skupia się na gloryfikacji krzyża jako paradoksu zbawienia, z nawiązaniami do Soboru Nicejskiego i Eucharystii jako spotkania z krzyżem. Ta narracja, pozornie pobożna, stanowi jednak jawny przykład relatywizowania teologicznego sensu Krzyża Świętego, redukując go do psychologicznego wsparcia w „trudnościach” zamiast bezkompromisowego wezwania do ofiary i pokuty w obliczu apostazji współczesnego świata.
Portal Więź.pl publikuje tekst „biskupa” Damiana Muskusa OFM z 15 września 2025 roku, w którym autor, pod pretekstem refleksji nad świętem Podwyższenia Krzyża Świętego, przedstawia Chrystusa Ukrzyżowanego jako figurę schylającą się do człowieka w geście czysto ludzkiej empatii i wsparcia. Opierając się na obrazach Murilla i rzeźbie Trisciuzziego, Muskus relacjonuje Boga, który „schodzi z krzyża”, by objąć i podnieść człowieka, podkreślając osobiste ocalenie nad abstrakcyjną ideą zbawienia. Tekst kończy się apelem o nadzieję w krzyżu jako znaku miłości, ale całkowicie pomija doktrynalną teologię ofiary przebłagalnej i konieczność nawrócenia. Ta antropocentryczna narracja to nie refleksja katolicka, lecz modernistyczna profanacja tajemnicy Krzyża, redukująca Boga do terapeuty dusz.
Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o XXIII Ogólnopolskim Forum Młodzieży Szkół Katolickich, zaplanowanym na 18 września 2025 roku na Jasnej Górze. Spotkanie ma skupić młodzież z szkół katolickich, by rozważać temat świętości we współczesnym świecie, z prelekcjami ks. dr. hab. Wojciecha Węgrzyniaka i ks. Kamila Wyszyńskiego, świadectwami wiary oraz modlitwami pod patronatem „św.” Carlo Acutisa, w tym adoracją „Najświętszego Sakramentu”, „Eucharystią” pod przewodnictwem „bp.” Marka Mendyka i Drogą Krzyżową.
Portal eKAI informuje o śmierci 14 września 2025 roku w wieku 87 lat Antoniego Dydycza, określonego jako „biskup senior diecezji drohiczyńskiej” i członka zakonu kapucynów, z prośbą o modlitwy za jego duszę do „Miłosierdzia Bożego”. Tekst przedstawia biografię: urodzony w 1938 roku w Serpelicach, wstąpił do kapucynów w 1954, przyjął święcenia kapłańskie w 1963 od biskupa łomżyńskiego Czesława Falkowskiego, pełnił funkcje zakonne i administracyjne, w tym prowincjała i definitora generalnego w Rzymie, uzyskał doktorat z historii w 1994, został „prekonizowany biskupem drohiczyńskim” przez Jana Pawła II, otrzymał „święcenia biskupie” od nuncjusza Józefa Kowalczyka, sprawował urząd do 2014 roku, angażował się w komisje „episkopatu” i otrzymał odznaczenia świeckie.
Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje, jak „papież” Leon XIV, po uroczystości upamiętniającym „męczenników i świadków wiary XXI wieku” w Bazylice św. Pawła za Murami, świętował swoje 70. urodziny w towarzystwie przedstawicieli „innych Kościołów i Wspólnot chrześcijańskich”, w tym prawosławnych i innych wyznań, dzieląc się tortem i pozdrowieniami w zakrystii oraz sali pinakoteki. Podkreśla on ekumeniczny charakter wydarzenia, cytując słowa „papieża” o poddaniu się woli Bożej, nadziei na owoce Jubileuszu i wezwaniu do wspólnej drogi jako „świadków jedności, miłości i nadziei”. Ta relacja to nie tylko trywialny opis świeckiego przyjęcia, lecz jawny akt apostazji, który redukuje urząd Piotrowy do roli animatora modernistycznego synkretyzmu, całkowicie odcinając się od integralnej wiary katolickiej.
Zmarł w wieku 87 lat „biskup senior diecezji drohiczyńskiej” Antoni Pacyfik Dydycz OFMCap, jak podaje komunikat kurii diecezjalnej w Drohiczynie opublikowany na portalu eKAI 14 września 2025 roku. Tekst komunikatu wzywa do powierzenia duszy zmarłego Miłosierdziu Bożemu i wyproszenia łaski życia wiecznego, bez podania szczegółów pogrzebowych. Ten lakoniczny nekrolog, typowy dla struktur posoborowych, ujawnia teologiczne bankructwo, redukując śmierć hierarchy do bezosobowego komunikatu, pomijając wszelką refleksję nad stanem łaski i wiecznym zbawieniem w świetle niezmiennej doktryny katolickiej.
Zmarł „biskup” Antoni Pacyfik Dydycz OFMCap, emeritus diecezji drohiczyńskiej, w wieku 87 lat – tak relacjonuje to portal Episkopatu Polski, organ sekty posoborowej, w komunikacie z 14 września 2025 roku. Curia diecezjalna powierza duszę zmarłego miłosierdziu Bożemu, prosząc o łaskę życia wiecznego. Ta lakoniczna informacja, pozbawiona wszelkiej refleksji nad stanem duchowym hierarchy i jego rolą w ruinie Kościoła, ujawnia bankructwo posoborowego kleru, który milczy o nadprzyrodzonych prawdach zbawienia, redukując śmierć do świeckiego faktu.
