apostazja posoborowa

Realistyczny obraz tradycyjnej pielgrzymki katolickiej na Jasnej Górze, ukazujący modlących się pielgrzymów przed ikoną Matki Bożej, oddających cześć w duchu pokory i wiary.
Kurialiści

Jasnogórskie pielgrzymki jako teatr apostazji w neo-kościele

Portal Jasna Góra relacjonuje przybycie dwóch „pieszych pielgrzymek” – Ziemi Sandomierskiej i Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej – na Jasną Górę 12 sierpnia 2025 r. Artykuł eksponuje „rodzinny charakter” wydarzenia, powołuje się na świadectwa uczestników zachwyconych „wspólnotowym doświadczeniem”, a także przytacza wypowiedzi modernistycznych „duchownych” chwalących „świadectwo wiary” pątników. W centrum narracji pozostaje kult „Matki Nadziei” oraz postacie takich wątpliwych postaci jak bł. Carlo Acutis czy bł. Natalia Tułasiewicz. Tekst stanowi klasyczny przykład teatralizacji pseudo-pobożności w posoborowej sekcie, gdzie prawdziwy cel pielgrzymki – zadośćuczynienie za grzechy i uproszenie łaski uświęcającej – został zastąpiony psychologizującą autoafirmacją.

Religijna scena pielgrzymki katolickiej na Jasnej Górze, modlitewny tłum, kapłani, ikona Matki Bożej, duchowa atmosfera, wiara i pokuta
Kurialiści

Tragedia pielgrzymki: humanitaryzm zastępuje teologię krzyża w radomskiej katastrofie

Portal Opoka relacjonuje wypadek podczas 47. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Radomskiej na Jasną Górę, gdzie pijany kierowca potrącił 10 osób, w tym dziecko. Ks. Krzysztof Bochniak zapewnia, że stan poszkodowanych nie zagraża życiu, a organizatorzy dopełnili wszelkich formalności. „Biskup” Marek Solarczyk modlił się z pątnikami, zaś paulini z Jasnej Góry deklarują modlitewne wsparcie. Artykuł przemilcza jednak fundamentalne prawdy wiary, redukując sacrum do świeckiego dramatu.

Sytuacja liturgiczna w tradycyjnym kościele katolickim z kapłanem podczas Eucharystii, podkreślająca wiarę i pobożność w duchu katolickim.
Kurialiści

Jubileusz Młodzieży jako rytuał pustej „komunii”: modernistyczna propaganda zamiast wiary

Biuro Prasowe KEP relacjonuje pozdrowienia „papieża” Leona XIV skierowane do Polaków przybyłych do Rzymu na tzw. Jubileusz Młodzieży. Wystąpienie zawiera formuły: „spotkanie z Jezusem w braterskiej komunii”, wezwanie, by przyjąć dary wiary, nadziei, pokoju i miłości oraz dzielić się nimi w Ojczyźnie, zakończone „błogosławieństwem”. Nie ma wzmianki o Prawie Bożym, grzechu, nawróceniu, sakramentach, o konieczności wiary katolickiej integralnie, o panowaniu Chrystusa Króla, ani o potępieniu błędów, które niszczą dusze. W zamian proponuje się humanitarny slogan o „komunii” i „pokoju”. Teza jest prosta: ten przekaz nie tylko zubaża Ewangelię – on ją neutralizuje, promując naturalistyczny kult człowieka i program posoborowej apostazji.

Kler w tradycyjnych szatach katolickich w modlitewnym, pełnym szacunku skupieniu podczas turnieju szachowego w kościele
Wyróżnione, Kurialiści

Turniej szachowy „duchowieństwa” jako spektakl pustki: sport zamiast krzyża

Turniej szachowy „duchowieństwa” jako spektakl pustki: sport zamiast krzyża

Cytowany artykuł relacjonuje wydarzenie nazwane „XXIV Mistrzostwa Polski Duchowieństwa w szachach klasycznych”, rozegrane 7–11 lipca 2025 r. w Akademii Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Startowało 20 uczestników: „księża” diecezjalni i zakonni (pallotyni, jezuita, franciszkanin, misjonarz św. Wincentego a Paulo, bazylianin) oraz jeden kleryk. Podano wyniki: zwyciężył kleryk Adam Kopaczewski (6 pkt.), kolejne miejsca zajęli ks. Stanisław Bąk i ks. Wojciech Sola (po 5 pkt.), nagrodzono „najpiękniejszą partię”, wyłoniono najlepszą drużynę. Zawody sędziował Józef Flaziński; organizatorami i promotorami przedsięwzięcia są „duchowni” środowiska posoborowego, a wydarzenie widnieje w kalendarzu Polskiego Związku Szachowego jako mistrzostwa branżowe. Zapowiedziano następne edycje oraz linki do strony i Facebooka. Jedyną „teologią” tej relacji jest cisza o Bogu, krzyżu, łasce, ofierze i zbawieniu — a więc triumf świeckiego widowiska pod sutanną.

Kobieta klęcząca w modlitwie przed ołtarzem w kościele katolickim, odzwierciedlająca głęboką wiarę i pobożność
Kurialiści

Kult dialogu zamiast Chrystusa: oświadczenie KEP jako manifest modernizmu

Kult dialogu zamiast Chrystusa: oświadczenie KEP jako manifest modernizmu

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski publikuje krótkie „Oświadczenie Przewodniczącego Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem”. Kardynał Grzegorz Ryś stwierdza: „antysemityzm w każdej postaci jest, zgodnie z nauczaniem Kościoła, grzechem i złem moralnym” oraz „negowanie Zagłady jest kłamstwem i stawia człowieka po stronie oprawców, a nie ofiar”. Tekst nie zawiera żadnego odniesienia do Chrystusa, do nadprzyrodzonego celu Kościoła, do łaski, nawrócenia Żydów do prawdziwej wiary ani do konieczności uznania królowania Chrystusa nad narodami. Końcowa podpiska: „kard. Grzegorz Ryś, Przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem”. Oświadczenie jest typowym dokumentem biurokratycznego humanitaryzmu, w którym Chrystus zostaje zastąpiony kultem dialogu, a moralność – prawami człowieka.

Szanowny obraz tradycyjnego katolickiego wnętrza kościoła z kapłanem trzymającym krucyfiks podczas Mszy, podkreślający pobożność i wiarę.
Kurialiści

Kult kierowcy zamiast królowania Chrystusa: tygodniowy festyn MIVA jako symptom apostazji

Kult kierowcy zamiast królowania Chrystusa: tygodniowy festyn MIVA jako symptom apostazji

Biuro Prasowe KEP informuje o XXVI Ogólnopolskim Tygodniu św. Krzysztofa (20–27 lipca), obchodzonym pod hasłem: „Z nadzieją niesiemy Chrystusa na krańce świata”, wraz z akcją „1 grosz za 1 kilometr” na środki transportu dla misjonarzy MIVA Polska. Kulminacją mają być Msze i „błogosławieństwa” kierowców oraz poświęcenia pojazdów w Krakowie (Sanktuarium św. Jana Pawła II i Łagiewniki), z udziałem Leszka Leszkiewicza i Jana Piotrowskiego. W zapowiedziach dominują apele o bezpieczeństwo drogowe, „dobre zasady za kierownicą” i humanitarny sens akcji, ściśle związanej z jubileuszem MIVA Polska i tzw. Rokiem Nadziei. Wybrzmiewa naturalistyczna katecheza o trzeźwości, opanowaniu i kulturze jazdy, nieobciążona ani ostrzeżeniem o konieczności łaski uświęcającej, ani o grzechu śmiertelnym, ani o celu nadprzyrodzonym misyjnego posłania, które jest nawróceniem i chrztem narodów, a nie logistyką transportową. W istocie jest to festyn humanitaryzmu przykryty dewocyjnym słownictwem i zredukowanym kultem św. Krzysztofa.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.