Portal Opoka w artykule z 5 września 2025 przedstawia refleksję na temat wspomnienia Matki Bożej Bolesnej, eksponując koncepcję Maryi jako „Współcierpiącej” i powołując się na nauczanie Jana Pawła II. Tekst wprowadza niebezpieczne półprawdy teologiczne, charakterystyczne dla posoborowej dewolucji doktrynalnej.
Naturalistyczne przemilczenia „abp” Przybylskiego w Panewnikach
Portal eKAI relacjonuje wystąpienie „abp” Andrzeja Przybylskiego podczas spotkania Apostolstwa Chorych w Bazylice oo. Franciszkanów w K…
Portal Opoka informuje o organizowanej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego konferencji z okazji 100-lecia Apostolstwa Chorych pod hasłem „Evangelium Vitae – jesień, czyli jak współcześnie radzić sobie z chorobą i cierpieniem?”. Głównym gościem wydarzenia ma być kardynał Willem Eijk, „bioetyk i lekarz z wykształcenia”, przedstawiany jako autorytet w dziedzinie duchowej opieki nad chorymi. Artykuł sugeruje, że celem konferencji jest poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, „jak radzić sobie z chorobą i cierpieniem, szczególnie w sytuacjach ograniczonych możliwości medycyny?”, wskazując przy tym na potrzebę duchowego wymiaru cierpienia jako przeciwwagi dla eutanazji. Taka narracja, pozornie katolicka, stanowi w rzeczywistości kolejny przykład modernistycznej infiltracji doktryny poprzez język pozornej ciągłości.
Portal Opoka relacjonuje komentarz liturgiczny ks. Antoniego Bartoszka do wspomnienia Matki Bożej Bolesnej, skupiając się na cierpieniach Maryi opisanych w Ewangeliach Łukasza i Jana, ich historycznym kontekście oraz interpretacji zaczerpniętej z pism „św.” Jana Pawła II. Tekst podkreśla duchowe cierpienia Maryi jako owocne dla odkupienia świata, przywołując fragmenty z listu apostolskiego Salvifici doloris, i zachęca do zjednoczenia osobistych cierpień z krzyżem Jezusa w intencji zbawienia. Wspomnienie to, według autora, ilustruje udział Maryi we współcierpieniu, analogiczny do św. Pawła, choć Kościół zachowuje ostrożność co do tytułu Współodkupicielki. Artykuł kończy odniesieniem do Apostolstwa Chorych, promując ofiarowanie cierpień za królestwo Boże. Ta narracja, podszyta posoborową ostrożnością, ostatecznie relatywizuje jedyność ofiary Chrystusa, sprowadzając nadprzyrodzone misterium odkupienia do psychologicznego mechanizmu współczucia, co jest jawnym echem modernizmu potępionego przez Magisterium.
