archeologia

Kurialiści

Katedra Wawelska zdegradowana do rangi zabytku archeologicznego

Portal „Gość Niedzielny” (6 stycznia 2026 r.) relacjonuje odkrycia archeologiczne pod posadzką katedry na Wawelu, ograniczając jej znaczenie do warstwy materialno-historycznej. W artykule dominuje ton typowo muzealniczy, gdzie „duchowe serce Polski” sprowadzone zostało do poziomu pola wykopaliskowego, a sakralny wymiar świątyni zastąpiono językiem inwentaryzacji technicznej.

Kultura

Archeolodzy kontra teologia: kreacjonistyczne kłamstwo o „prehistorii”

Portal „Gość Niedzielny” (6 stycznia 2026) relacjonuje odkrycie „najstarszej kremacji w Afryce”, datowanej na około 9,5 tys. lat. Artykuł naukowców z USA, Afryki i Europy opublikowany w „Science Advances” opisuje szczątki kobiety spopielone u podnóża góry Hora w Malawi jako rzekomy dowód na „złożone zachowania społeczne dawnych łowców-zbieraczy”. Badacze z Uniwersytetu Yale twierdzą, że ich odkrycie „wymusza ponowne przemyślenie” dotychczasowych teorii o prymitywizmie ówczesnych społeczności. Komentowany tekst bezkrytycznie powiela te naturalistyczne założenia, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiej egzystencji i sprzeczność takich teorii z katolicką doktryną stworzenia.

Starożytne ruiny chrześcijańskiego kościoła w Akabie w Jordanii - tradycyjne katolickie widoki z wiernymi modlącymi się na miejscu odkryć archeologicznych.
Posoborowie

Starożytny kościół w Akabie: archeologia w służbie modernistycznej narracji

Portal Catholic News Agency (21 grudnia 2025) relacjonuje ponowne otwarcie stanowiska archeologicznego w jordańskiej Akabie, rzekomo „jednego z najstarszych chrześcijańskich miejsc kultu” z przełomu III i IV wieku. Choć podkreśla się jego „basilikowy układ” i znaleziska monet z lat 293–303, całość służy wyłącznie budowie mitu o „religijnej różnorodności” sprzecznej z katolicką koncepcją panowania Chrystusa Króla.

Ruiny starożytnej świątyni w Akabie z schizmatyczną liturgią pod przewodnictwem arcybiskupa Christoforosa z Kyriakoupolis
Świat

Archeologiczne misterium w Akabie: ekumeniczny spektakl w cieniu apostazji

Portal eKAI (17 grudnia 2025) informuje o uroczystym otwarciu stanowiska archeologicznego w Akabie, gdzie po 1600 latach w pozostałościach starożytnej świątyni sprawowano „liturgię” pod przewodnictwem przedstawiciela schizmatyckiego „patriarchatu” Jerozolimy. W wydarzeniu uczestniczyli reprezentanci jordańskiego króla Abdullaha II oraz modernistycznego „Patriarchatu Łacińskiego”, co stanowi jawny przejaw synkretyzmu religijnego i zdrady katolickiej doktryny.

Realistyczny obraz III-wiecznego fresku Jezusa Dobrego Pasterza w Izniku, Turcja, z rzymskimi cechami. Fresh przedstawia młodego, bezbrodego Jezusa w togie rzymskiej otoczonego ruiny starożytne i wykopaliska. Scena jest poważny z miękkim naturalnym oświetleniem podkreślającym kontekst historyczny i sakralny. Na tle widoczne są postacie współczesne przedstawiające ekumenicznych przywódców i uczonych dyskutujących na temat fresku.
Kultura

Ekumeniczna mistyfikacja w służbie synkretyzmu – „odkrycie” w Izniku demaskowane

Portal Opoka informuje o rzekomym odkryciu wczesnochrześcijańskiego fresku „Dobrego Pasterza” w pobliżu Izniku, związanego z miejscem I Soboru Nicejskiego. Artykuł z 15 grudnia 2025 roku podkreśla III-wieczne pochodzenie malowidła przedstawiającego Chrystusa z „rzymskimi rysami” oraz wspomina wizytę „papieża” Leona XIV w tym regionie. Całość stanowi próbę legitymizacji modernistycznych herezji przez pseudohistoryczne narracje.

Bazylika św. Mikołaja w Więzieniu w Rzymie przedstawiona w tradycyjnym katolickim stylu z akcentem na kontrast między dawnymi pogańskimi świątyniami a chrześcijańskim kultem.
Posoborowie

Bazylika „św. Mikołaja w Więzieniu”: archeologia ponad ewangelizacją

Portal Vatican News informuje o bazylice „św. Mikołaja w Więzieniu” w Rzymie, opisując jej położenie na miejscu starożytnych świątyń pogańskich: Junony, Janusa i Spes. Tekst koncentruje się na przemianach architektonicznych i „zakazanym kulcie” przedchrześcijańskim, całkowicie pomijając teologiczną ocenę bałwochwalstwa oraz misyjny charakter prawdziwego Kościoła. Artykuł epatuje neutralnym tonem wobec pogaństwa, redukując świętą historię do muzealnego kuriozum.

Zdjęcie przedstawiające kontrowersyjny projekt filmowy o grobie św. Piotra z udziałem Chrisa Pratta w bazylice watykańskiej.
Kurialiści

Hollywoodzka profanacja grobu św. Piotra w służbie neo-kościelnej propagandy

Portal Vatican News informuje o produkcji filmu dokumentalnego o grobie św. Piotra, realizowanego przez Vatican Media, Fabrykę św. Piotra oraz AF Films z udziałem amerykańskiego aktora Chrisa Pratta. Reżyserią zajęła się Paula Ortiz, scenariusz przygotowali Andrea Tornielli i Pietro Zander. Premiera zaplanowana na 2026 rok ma upamiętnić 400-lecie poświęcenia obecnej Bazyliki św. Piotra. Dokument przedstawiać ma odkrycia archeologiczne z lat 1950-1968, w tym kontrowersyjne identyfikacje relikwii apostolskich.

Zwiedzanie ruiny bazyliki św. Neofita w Iznik przez 'papieża' Leona XIV i patriarchę Konstantynopola Bartłomieja I, z obeznanem w wodzie jeziora
Posoborowie

Ekumeniczna profanacja nicejskiego dziedzictwa w służbie modernistycznej apostazji

Portal Vatican News (28 listopada 2025) relacjonuje wizytę „papieża” Leona XIV w tureckim İzniku – dawnej Nicei – gdzie spotkał się z patriarchą Konstantynopola Bartłomiejem I przy pozostałościach bazyliki św. Neofita. Artykuł przedstawia to wydarzenie jako „powrót do źródeł” w 1700. rocznicę Soboru Nicejskiego I, całkowicie wypaczając katolickie rozumienie Tradycji na rzecz ekumenicznego spektaklu.

Historyczny odtworzenie Soboru Nicejskiego z 325 roku z biskupami i Ojcami Kościoła w tradycyjnej bizantyjskiej bazylice. Kontrastuje z współczesnymi wykopaliskami ignorującymi duchowe znaczenie soboru.
Posoborowie

Archeolodzy w poszukiwaniu Nicejskich herezji

Portal eKAI (26 listopada 2025) relacjonuje tureckie badania archeologiczne nad lokalizacją obrad soboru w Nicei (325 r.), prezentując je jako naukową ciekawostkę. „Naukowcy poszukują dokładnego miejsca tamtych obrad” – donosi agencja KNA, ignorując fundamentalne znaczenie tego zgromadzenia dla obrony Consubstantialis Patri (współistotny Ojcu) przed arianizmem. To symptomatyczne pominięcie teologicznego rdzenia soboru na rzecz „archeologii wiary” demaskuje modernistyczną redukcję doktryny do spekulacji historycznych.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.