Arthur Roche

Kardynał Gerhard Müller modli się podczas Mszy Świętej w tradycyjnym Kościele katolickim, otoczony przez starszych kardynałów.
Wiadomości

Kardynałowie wobec Mszy Wszechczasów: Obojętność i ideologia w strukturach posoborowych

Portal LifeSiteNews (13 stycznia 2026) relacjonuje przebieg ostatniego konsystorza kardynalskiego, ukazując głęboki kryzys doktrynalny i liturgiczny w strukturach okupujących Watykan. Z doniesień wynika, że uczestnicy wykazali się indyferentyzmem religijnym wobec Najświętszej Ofiary, preferując dyskusje o synodalnych nowinkach. Kardynałowie ci, jak podaje Niwa Limbu z The Catholic Herald, określają się jako „obojętni” wobec liturgii trydenckiej, podczas gdy kardynał Arthur Roche rozesłał dokument atakujący Mszę Wszechczasów.

Kurialiści

Rotacja w antykościele: pseudohierarchowie wobec wieku i kadencji

Portal eKAI (5 stycznia 2026) relacjonuje przewidywane zmiany personalne w strukturach okupujących Watykan, wskazując na wiek emerytalny 75 lat jako główny czynnik rotacji „prefektów” dykasterii. Wśród wymienionych znaleźli się: abp Salvatore Fisichella („własny prefekt” Dykasterii ds. Ewangelizacji), kard. Lazzaro You Heung-sik („prefekt” Dykasterii ds. Duchowieństwa), kard. Arthur Roche („prefekt” Dykasterii ds. Kultu Bożego) oraz kard. Kurt Koch („prefekt” Dykasterii ds. Jedności Chrześcijan). Autorzy zauważają, że dodatkowym kryterium mają być pięcioletnie kadencje oraz „tymczasowość” nominacji po śmierci bergoglia i elekcji uzurpatora Leona XIV.

Traditionalna Msza św. w kościele katolickim z kapłanem celebrującym w łacinie i modlącymi się wiernymi.
Posoborowie

Kardynał Roche forsuje modernistyczną destrukcję liturgii pod płaszczykiem „nieodwracalnej reformy”

Portal Catholic News Agency (17 października 2025) relacjonuje wystąpienie kardynała Arthura Roche na spotkaniu Federacji Diecezjalnych Komisji Liturgicznych (FDLC), w którym nawołuje do pełniejszej implementacji posoborowych innowacji liturgicznych inspirowanych dokumentem Franciszka Desiderio Desideravi. Roche podkreślał „nieodwracalność” rewolucji liturgicznej Vaticanum II, zachęcał do „śmiałości” w promowaniu nowego rytyku i marginalizował dyskusję o tradycyjnej Mszy łacińskiej. Całość stanowi jawną próbę utrwalenia liturgicznego samobóstwa współczesnego człowieka, ukrytego za frazeologią o „paschalnym misterium”.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.