Psychodietetyka jako narzędzie dechrystianizacji
Portal Więź.pl w artykule z 20 listopada 2025 prezentuje wywiad z Joanną Kucharską, rzekomą psychodietetyczką, który stanowi klasyczny przykład natura…
Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) prezentuje tekst „ks.” Adama Bonieckiego, w którym autor dokonuje głębokiej redukcji pojęć świętości, ascezy i medytacji do horyzontu czysto naturalistycznego. Boniecki twierdzi, że „świętość nie musi być powiązana z cudami i zadziwianiem tłumów”, zaś „wystarczy dać swoje życie, żeby inni mieli życie”. Medytację sprowadza do „myślenia wychodzącego poza biologiczną egzystencję”, a chrześcijańską ascezę do „środka służącego miłości bliźniego”. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej deformacji katolickiej duchowości.
Portal Vatican News (31 października 2025) relacjonuje przemówienie „papieża” Leona XIV do uczestników Jubileuszu Świata Edukacji, w którym uzurpator wskazał nauczycielom „cztery fundamentalne wartości” rzekomo zaczerpnięte od św. Augustyna: interioritas (głębia wewnętrzna), jedność, miłość i radość. „Papież” miał podkreślać potrzebę „kontaktu z wewnętrzną głębią” w świecie zdominowanym przez technologie, „decentracji” pedagogów na rzecz uczniów, miłości jako niezbędnego elementu nauczania oraz edukacyjnej radości przeciwstawianej „chłodowi” sztucznej inteligencji. Wypowiedź uzupełniono entuzjastycznym komentarzem australijskiej uczestniczki Clare Andreallo.
Portal Więź.pl (31 października 2025) publikuje artykuł Damiana Jankowskiego, w którym autor – powołując się na osobiste doświadczenia górskich wędrówek – dowodzi, że „nie każdy musi być premierem ani chodzić po górach, by wieść satysfakcjonujące życie”. Tekst gloryfikuje akceptację ludzkich ograniczeń jako rzekomo wystarczającą podstawę samorealizacji, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel człowieka.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) publikuje rozmowę z Martą Młyńską, rzekomą specjalistką od zdrowia psychicznego, promującą naturalistyczną wizję walki z wypaleniem zawodowym. Artykuł pełen jest modernistycznych założeń, redukujących człowieka do poziomu biologicznego mechanizmu wymagającego jedynie technicznych poprawek.
Portal Opoka (17 października 2025) przedstawia analizę otyłości w Polsce jako problemu zdrowia publicznego, koncentrując się na danych epidemiologicznych, czynnikach środowiskowych i kosztach ekonomicznych. Autorzy postulują „skoordynowaną strategię” opartą na interwencjach systemowych, technologiach cyfrowych i zmianach polityki żywieniowej, całkowicie pomijając duchowe i moralne korzenie kryzysu.
Portal Opoka (27 września 2025) relacjonuje refleksję „ks. Jarosława Tomaszewskiego” na temat rzekomego duchowego odrodzenia młodzieży w Lyonie, proponując przeniesienie tych „doświadczeń” na grunt polski. Autor sugeruje, że młodzi Polacy nie są ateistami, lecz cierpią na „inwalidztwo zmysłów duchowych” – twierdzi, że rozwiązaniem ma być pedagogia podstaw ascezy, a nie „para-mistyczne eksperymenty” czy „duszpasterstwo w stylu lat dziewięćdziesiątych”.
Cyfrowe zniewolenie: technologia jako narzędzie duchowej degradacji współczesnego człowieka
Przegląd modernistycznego dyskursu w duchowym kryzysie
Portal LifeSiteNews (26 września 2025) w materiale „A…
Portal Opoka relacjonuje wypowiedź niemieckiego kapucyna o. Paulusa Terwittego, który w wywiadzie dla dziennika „Welt” krytykuje współczesne samodoskonalenie jako egoistyczne i bezowocne dla wspólnoty. Zakonnik porównuje wysiłek na siłowni do średniowiecznej ascezy mnichów, lecz podkreśla, że brak w nim konfliktów i odpowiedzialności społecznej. Zachęca do znoszenia napięć w relacjach, odwagi zmian i humoru jako „eliksiru życia”. Artykuł kończy się datą 17 września 2025. Ta modernistyczna wizja „cierpienia” redukuje duchową walkę do naturalistycznego hobby, całkowicie pomijając panowanie Chrystusa Króla i konieczność nawrócenia.
Portal Opoka (27 sierpnia 2025) przedstawia refleksję „ks.” Tomasza Jaklewicza na temat fragmentu Ewangelii (Mk 2,18-22), w którym Chrystus odpowiada na pytanie o posty swoich uczniów. Autor porównuje czas publicznej działalności Zbawiciela do żydowskiego wesela, gdzie obecność „oblubieńca” rzekomo wyklucza praktyki pokutne. Kulminacją wywodu jest zestawienie śmierci krzyżowej z nocą poślubną, przedstawiając ofiarę Jezusa jako wyraz „szalonej miłości” (manikos eros) Boga-Oblubieńca do Kościoła-oblubienicy. Według autora, celem życia chrześcijańskiego nie jest asceza, lecz „zatopienie się w miłości bez granic”. Teza ta stanowi jawną negację katolickiej doktryny o zadośćuczynieniu i konieczności pokuty.
