Auður Ava Ólafsdóttir – Ethos Catholicus

Praktyka nadziei bez Chrystusa - obrązek przedstawiający pustkę duchową na Festiwalu Conrada 2025

Festiwal Conrada 2025: Nadzieja bez Chrystusa, świat bez Odkupienia

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje przebieg pierwszego dnia Festiwalu Conrada 2025 zatytułowanego „Nadzieja radykalna”. W centrum wydarzenia znalazły się dyskusje o „naprawianiu świata” poprzez literaturę, ekologiczną troskę oraz „etykę współistnienia” z przyrodą. Uczestnicy – jak Auður Ava Ólafsdóttir, Ołeksandr Myched czy Faruk Šehić – forsują wizję nadziei rozumianej jako czysto immanentna praktyka ludzkiego samozbawienia, gdzie naprawa cieknącego kranu czy opieka nad dzikim zwierzęciem zastępują łaskę uświęcającą. W całym tekście ani słowa o prawdziwym źródle nadziei – Chrystusie Królu, którego społeczne panowanie stanowi jedyne antidotum na kryzysy opisywane przez uczestników festiwalu.

Nadzieja bez Boga: modernistyczna utopia w literaturze Auður Avy Ólafsdóttir

Portal „Tygodnik Powszechny” (12 sierpnia 2025) przedstawia twórczość islandzkiej pisarki Auður Avy Ólafsdóttir jako przykład „radykalnej nadziei”, mającej objawiać się w drobnych czynnościach: naprawie kranu, sadzeniu róż czy „wypowiedzeniu na głos własnego imienia”. Artykuł wychwala bohaterów pogrążonych w kryzysach egzystencjalnych, depresji czy transseksualnych przemianach, którzy rzekomo odnajdują sens w „codziennych gestach” bez odniesienia do rzeczywistości nadprzyrodzonej. To nie analiza literacka, lecz manifest naturalistycznej religii człowieczeństwa, gdzie Bóg zostaje zastąpiony przez psychoterapeutyczny optymizm.