Portal Tygodnik Powszechny (13.02.2026) chwali film „Wpływ księżyca” z 1987 roku za lekkość, oryginalność i połączenie kultury wysokiej z popularną, ukazując romantyczną transcendencję poprzez historię kobiety zakochującej się w bracie narzeczonego. Recenzja pomija jakiekolwiek odniesienia do wiary, moralności chrześcijańskiej czy królestwa Chrystusa, promując naturalistyczny humanizm. To kolejny przykład apostazji w kulturze posoborowej.
Portal eKAI.pl (14 lutego 2026) relacjonuje coroczny zjazd „formacyjno–modlitewny egzorcystów i kapłanów towarzyszących posłudze uwalniania” na Jasnej Górze, zorganizowany przez nieuznawane struktury Kościoła posoborowego w Polsce. Wydarzenie to, choć opisane w tonie pobożności, w rzeczywistości stanowi kolejny przejaw systemowej apostazji, relatywizując dogmaty i zastępując katolicką teologię uwalniania nowym, synkretycznym rytuałem pozbawionym mocy łaski.
Portal „eKAI.pl” informuje o inicjatywie Dziennego Ośrodka dla Osób Bezdomnych Caritas Archidiecezji Lubelskiej, gdzie 12 lutego 2026 roku goście i pracownicy wspólnie smażyli pączki. Artykuł przedstawia to jako wzorzec „wspólnoty” i „poczucia sprawczości”, gdzie „każdy z nas może znaleźć się w trudnej sytuacji. Ważne, żeby wtedy ktoś zobaczył w nas człowieka, nie problem do rozwiązania”. Mówiąc językiem integralnej wiary katolickiej, jest to klasyczny przykład **apostazji w działaniu** – humanitarne uczynki, oderwane od prawdziwego celu Kościoła, które są jedynie świeckim humanitaryzmem ukrytym pod chrześcijańską retoryką, a w praktyce służą legitymizacji heretyckiej struktury „Caritas” działającej w ramach sektora posoborowego.
Portal eKAI.pl informuje o mszy świętej odprawionej 11 lutego 2026 r. w archikatedrze lubelskiej z okazji 15. rocznicy śmierci śp. arcybiskupa Józefa Życińskiego. Liturgię przewodniczył abp Stanisław Budzik, który w homilii opisał zmarłego jako „wybitnego duszpasterza, człowieka dialogu, prawdziwego budowniczego mostów między Bogiem a człowiekiem, wiarą a rozumem, nauką i religią”. Wspomniano też o telegramie kondolencyjnym „papieża” Benedykta XVI oraz o koncercie organowym z utworami Bacha – ulubionego kompozytora metropolity. Wydarzenie ukazano jako przykład pobożności i wdzięczności za posługę zmarłego.
Synkretyczny kult „Jezusa Nazareńskiego” jako przejaw apostazji posoborowej
Portal EWTN News donosi o wprowadzeniu repliki manilskiego wizerunku „Czarnego Nazarejczyka” do „archidiecezji” Los Angeles…
Portal LifeSiteNews (11 lutego 2026) informuje o oscarowej aktorce Olivii Colman, która publicznie ogłosiła identyfikowanie się jako „gejowski mężczyzna” w swoim 25-letnim małżeństwie z mężczyzną. Colman, znana z roli królowej Elżbiety II w serialu The Crown, promuje obecnie film „Jimpa”, gdzie gra matkę dziecka określanego jako „niebinarne”. Aktorka twierdzi, że „nigdy nie czuła się szczególnie kobieco jako kobieta”, co skłoniło ją do przyjęcia tożsamości „geja” za zgodą męża. W wywiadzie dla portalu Them stwierdziła: „Zawsze opisywałam siebie przed mężem jako gejowskiego mężczyznę. On na to: ‚Tak, rozumiem’”.
Portal Opoka (11 lutego 2026) przedstawia Jasną Górę jako „miejsce ustawicznej modlitwy o łaskę zdrowia”, gloryfikując rzekome cuda maryjne przy jednoczesnym przemilczeniu nadrzędnej roli Jedynego Poś…
Portal Opoka.org.pl relacjonuje spór wokół krakowskiej strefy czystego transportu (SCT), przedstawiając go jako technokratyczny problem zarządzania miejskiego. Prezydent Aleksander Miszalski odwołał dyrektora Łukasza Franka, obarczając go winą za „problemy”, podczas gdy zebrano już 40 tys. podpisów pod wnioskiem o referendum w sprawie odwołania samego prezydenta. W tle wandalizm „Blade Runners” i protesty przeciwko ograniczeniom wjazdu starszych pojazdów.
Portal Gość Niedzielny informuje o przechowywanych w przemyskiej archikatedrze relikwiach rzekomego św. Walentego, przedstawiając je jako przedmiot kultu „głównego patrona archidiecezji”. W artykule z…
Portal „Tygodnik Powszechny” (10 lutego 2026) prezentuje analizę Marcina Wilkowskiego dotyczącą platformy Moltbook, określanej jako „sieć społecznościowa dla botów”. Autor próbuje przekonać czytelników, że maszynowe dialogi są jedynie „ustrukturyzowanym i zautomatyzowanym żartem”, porównując je do „efektu Elizy” – ludzkiej skłonności do antropomorfizacji mechanicznych procesów. W tekście padają stwierdzenia o „czajnikowym statusie” sztucznej inteligencji oraz tezy o braku możliwości obrażenia botów czy ich „emocjonalnego zaangażowania”.
