Portal Więź.pl (26 sierpnia 2025) przedstawia weto prezydenta Karola Nawrockiego do specustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w Polsce jako „błąd” i „skandaliczną decyzję opakowaną kłamliwą narracją”. Artykuł piętnuje rzekomą „antychrześcijańskość” tego posunięcia, jednocześnie całkowicie pomijając katolickie kryteria oceny moralnej takich decyzji państwowych.
Humanistyczna iluzja więzi bez Chrystusa Króla
Portal Więź.pl (16 stycznia 2026) prezentuje edytorial Bartosza Bartosika zatytułowany „Nie ma nic lepszego niż drugi człowiek”, w którym autor diagnozu…
Portal Więź.pl w edytorialu z 1 stycznia 2026 r., podpisany przez Bartosza Bartosika, prezentuje naturalistyczną wizję ludzkiej egzystencji, całkowicie oderwaną od nadprzyrodzonego porządku łaski. Autor kreśli obraz chorej redakcji, gdzie „więcej nas leżało w łóżkach niż pracowało”, by w następstwie sformułować życzenie noworoczne będące karykaturą Chrystusowego wezwania z Ewangelii: „Odpuszczajcie, a będzie Wam odpuszczone”.
Portal „Więź” (31 grudnia 2025) prezentuje artykuł Bartosza Bartosika pełen modernistycznych iluzji i naturalistycznych nadziei na „lepszy świat” w 2026 roku. Autor, powołując się na zmarłego komunist…
Portal „Więź” (5 grudnia 2025) publikuje edytorial Bartosza Bartosika gloryfikujący przyjaźń jako „fundament relacji” w oderwaniu od jej teologicznego wymiaru. Autor opowiada, jak określenie „przyjacielu” używane przez jego żonę przeszło ewolucję od „demonów maczyzmu” do „najcenniejszych określeń”, dowodząc, że przyjaźń to fundament – a nie zaledwie wprowadzenie do czy wręcz ersatz – relacji. Cały wywód sprowadza nadprzyrodzony porządek miłości do psychologiczno-socjologicznego konstruktu.
Portal „Więź” (1 listopada 2025) relacjonuje obchody 60-lecia ogłoszenia soborowej konstytucji „Nostra aetate”, określając dokument jako przełom w „promowaniu braterstwa między ludźmi”. Redaktor naczelny Bartosz Bartosik cytuje wpis internetowego „influencera chrześcijańskiego”, który porównał bałwochwalczą celebrację przedstawicieli różnych religii w Watykanie do „ludobójstwa w Strefie Gazy”. Autor artykułu potępia tę wypowiedź jako przejaw „tchórzostwa” i „dezercji z chrześcijaństwa”, gloryfikując jednocześnie modernistyczne dokonania posoborowego antykościoła.
Portal Więź.pl (17 października 2025) w edytorialu Bartosza Bartosika „Dlaczego big techy tresują nas do wiary w kłamstwo?” analizuje mechanizmy dezinformacji w cyfrowym świecie. Autor wskazuje na przypadek Joe Rogana, który nieświadomie propagował zmanipulowaną wypowiedź przypisywaną prezydentowi Bidenowi. Bartosik diagnozuje, że architektura mediów społecznościowych celowo kształtuje reakcje oparte na emocjach i braku refleksji, powołując się na tezę Shoshany Zuboff o „instrumentalnej władzy cyfrowego oprzyrządowania”. Jako remedium proponuje „pracę nad sobą” oraz regulacje technologii. Całość utrzymana jest w duchu świeckiego aktywizmu, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar walki ze złem.
Portal Więź.pl (28 września 2025) prezentuje dyskusję Bartosza Bartosika, Karola Grabiasa i Kacpra Mojsy, w której pod pozorem „myślenia na ukos” forsuje się modernistyczną wizję relacji społecznych. W artykule Lud i elity – konflikt nieuchronny? autorzy diagnozują współczesne napięcia między „górą” a „dołem” jako podstawową osią konfliktu społecznego, proponując budowanie „wspólnot ukośnych” jako remedium. To klasyczny przykład naturalizmu społecznego całkowicie oderwanego od katolickiej nauki o społeczeństwie.
Portal Więź.pl w artykule redaktora naczelnego Bartosza Bartosika z 14 września 2025 roku omawia reakcje na obecność rosyjskich dronów nad Polską, krytykując brak komunikatu RCB i podkreślając potrzebę jedności, dialogu z NATO oraz walki z dezinformacją. Tekst wzywa do oswojenia się z kryzysem, wspomagając Ukrainę i budując konsensus polityczny, bez jakiegokolwiek odniesienia do duchowego wymiaru zagrożenia. To świecki manifest lęku, w którym niebo zarezerwowane jest dla dronów, a nie dla Bożego Opatrzności.
Portal Więź.pl w artykule Bartosza Bartosika z 13 września 2025 roku oskarża polską prawicę, zwłaszcza Konfederację, o ignorowanie rosyjskiego zagrożenia na rzecz importowania amerykańskiej wojny kulturowej, wzywając do dialogu i unikania polaryzacji. Ten tekst nie tylko minimalizuje duchowe i moralne implikacje kryzysu, ale stanowi symptom sekty posoborowej, która redukuje wiarę katolicką do politycznej poprawności, zdradzając prymat Chrystusa Króla nad narodami.
