Portal eKAI (20 listopada 2025) relacjonuje wydarzenie w wadowickim sanktuarium św. Józefa „na Górce”, gdzie zaprezentowano spektakl o Kunegundzie Siwiec – kobiecie przedstawianej jako mistyczka, któr…
Portal Opoka relacjonuje beatyfikację „księdza” Carmine De Palmy (15 listopada 2025) w Archikatedrze św. Sabina w Bari, przedstawiając go jako wzór „pokornego duszpasterza” i „bohatera konfesjonału”. Ceremonii przewodniczy „kardynał” Marcello Semeraro – współczesny apparatchik neo-kościoła. Całe wydarzenie ma służyć promocji idei „Kościoła ubogiego dla ubogich” z adhortacji „papieża” Leona XIV Dilexi te, co stanowi jawną kontynuację rewolucji soborowej.
Portal VaticanNews podaje informację o planowanej na 15 listopada 2025 r. „beatyfikacji” ks. Carmine De Palma w Bari pod przewodnictwem kard. Marcelliego Semeraro. Artykuł przedstawia rzekomego „błogosławionego” jako wzór „miłości do ubogich” i „heroicznego spowiednika”, wpisując go w narrację adhortacji Dilexi te „papieża” Leona XIV. Całe przedsięwzięcie stanowi jednak groteskową parodię procesu kanonizacyjnego, służącą legitymizacji modernistycznej rewolucji i przesunięcia akcentu z kultu Bożego na naturalistyczny aktywizm społeczny.
Portal Opoka informuje o orędziu „papieża” Leona XIV do uczestników 31. Konferencji Przemysłowej Argentyny, w którym stawia on jako wzór przedsiębiorcy argentyńskiego przemysłowca Enrique Ernesto Shawa. Komentowany artykuł przedstawia Shawa jako „Sługę Bożego” i „kandydata na ołtarze”, który rzekomo harmonijnie łączył praktyki biznesowe z katolicką nauką społeczną. Jako źródła podaje się agencje związane z posoborową strukturą (ACI Prensa, CNA, Vatican Media, EWTN).
Portal Catholic News Agency (12 listopada 2025) relacjonuje beatyfikację Elisvy Vakha’i – XIX-wiecznej hinduskiej działaczki społecznej przedstawianej jako wzór „emancypacji kobiet” i „synodalności”. …
Cytowany artykuł portalu eKAI (11 listopada 2025) przedstawia Ruth Pakaluk jako kandydatkę na ołtarze w ramach procesu beatyfikacyjnego zainicjowanego przez dykasterię okupującą Watykan. Choć opisuje życie pełne pozorów pobożności, pomija kluczowe kryteria świętości według niezmiennej doktryny katolickiej.
Portal eKAI informuje o uroczystościach w Jedlińsku koło Radomia, gdzie pod przewodnictwem „biskupa” Marka Solarczyka modlono się o beatyfikację Piotra Gołębiowskiego, administratora apostolskiego diecezji sandomierskiej w latach 1967-1977. Artykuł wychwala rzekomą „niezłomność wiary” hierarchy, który miał rzekomo dawać „świadectwo” w czasach komunistycznych. Pomija się przy tym zdradę doktrynalną całego episkopatu okresu posoborowego, w której Gołębiowski uczestniczył jako współtwórca destrukcji Kościoła w Polsce.
Portal Opoka (31 października 2025) informuje o inicjatywie dominikanów zbierających świadectwa dotyczącego o. Joachima Badeniego OP (1912-2010) w związku z przygotowaniami do procesu beatyfikacyjnego w strukturach posoborowych. Artykuł przedstawia duchownego jako „niezwykłego dominikanina”, który „uczył żywego doświadczenia Bożej Obecności”, a zakonnicy mieli rzekomo „doświadczać spotkania ze świętym człowiekiem”. Ten emocjonalny język maskuje głębszy problem: substytucję katolickiej świętości przez subiektywne doznania, charakterystyczną dla modernizmu potępionego przez św. Piusa X w encyklice Pascendi Dominici gregis.
Portal eKAI (17 października 2025) relacjonuje rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego Urszuli Napierskiej, nazywanej „orantką z falowca”. Ceremonia pod przewodnictwem „arcybiskupa” Tadeusza Wojdy w gdańskiej archikatedrze oliwskiej ma stanowić pierwszy etap formalnej drogi ku wyniesieniu na „ołtarze” tej modernistycznej struktury.
Portal Opoka.org.pl (29 października 2025) przedstawia Chiarę Badano jako błogosławioną ogłoszoną przez Benedykta XVI w 2010 r., nazywaną „Światłem” czy „klejnotem Kościoła”. Artykuł podkreśla jej heroizm w znoszeniu choroby nowotworowej oraz związek z Ruchem Focolari założonym przez Chiarę Lubich. Ks. Marcin Łyżniak przedstawia jej reakcję na diagnozę: „Jeśli Ty tego chcesz, to ja również tego pragnę” jako przykład duchowej dojrzałości. Tekst promuje ją jako patronkę młodzieży w kontekście Światowych Dni Młodzieży.
