Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Wojciecha Bonowicza, w którym autor wraca do publicystyki po przerwie, snując refleksje o stanie polskiego życia publicznego. Bonowicz diagnozuje chorobę „lewitacji” – oderwania elit politycznych od realnych problemów społeczeństwa – i deklarując chęć pisania o „szmerach i jękach z dołu”, wzywa do powrotu do „ziemi”….
Portal eKAI (14 marca 2026) relacjonuje wystąpienie delegacji struktur okupujących Watykan na 70. sesji oenzetowskiej Komisji ds. Statusu Kobiet, gdzie macierzyństwo zastępcze zostało przedstawione głównie jako problem wyzysku ekonomicznego ubogich kobiet. Przedstawiciele sekty posoborowej argumentowali, że surogacja przetrwała jedynie dzięki ubóstwu, a „praktyka wyprzedziła prawo i etykę”, co w…
Portal Gość Niedzielny donosi o podpisaniu przez nowy, prawicowy rząd Chile deklaracji o współpracy ze Stanami Zjednoczonymi w zakresie minerałów krytycznych, takich jak miedź i lit. Artykuł, opierając się na depeszy PAP, przedstawia to jako element szerszego zwrotu na prawo w Ameryce Południowej i jako element rywalizacji USA z Chinami…
Portal Gość Niedzielny (19 stycznia 2026) relacjonuje katastrofę kolejową w Adamuz pod Kordobą, gdzie zginęło co najmniej 39 osób. Artykuł skupia się na suchych faktach: liczbie ofiar, reakcjach władz i zawieszeniu ruchu kolejowego. Brakuje jakiejkolwiek wzmianki o potrzebie modlitwy za zmarłych, sakramentach dla konających czy wezwania do nawrócenia w obliczu śmierci. To nie relacja, lecz redukcja człowieka do statystyki w duchu naturalistycznego humanizmu.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) prezentuje wywiad z Bryanem Schutmaatem, fotografem dokumentującym „melancholijne piękno” amerykańskiego Zachodu. Artysta deklaruje apolityczność swojej sztuki, jednocześnie przyznając, że jego zdjęcia ukazują „ubóstwo, izolację, ślady niespełnionych obietnic” oraz „moralny wymiar” krajobrazu naznaczonego ludzką degradacją. Wizja Zachodu jako „mitu”, który „dla wielu okazał się złudzeniem”, służy Schutmaatowi do tworzenia „osobistej opowieści” pozbawionej jakiegokolwiek transcendentnego punktu odniesienia.
