biskup

Realistyczne zdjęcie biskupa w tradycyjnych szatach kościelnych wewnątrz świątyni, ukazujące powagę i wierność katolickiej tradycji
Posoborowie

Sekretna chirotonia w cieniu apostazji: fałszywa sakra modernistycznego hierarchę

Portal eKAI relacjonuje list gratulacyjny abp. Tadeusza Wojdy, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, skierowany do bp. Mariusza Dmyterki z okazji przyjęcia sakry biskupiej w eparchii wrocławsko-kozielskiej Kościoła greckokatolickiego 13 września 2025 roku. Dokument ten, pełen modernistycznych frazesów o Duchu Świętym i wzroście świętości, maskuje jednak głęboką teologiczną pustkę i posłuszeństwo wobec struktur okupujących Watykan, całkowicie obnażając duchowe bankructwo posoborowej hierarchii.

Rektor katolicki w liturgicznych szatach w świątyni, symbol prawdziwej wiary katolickiej, bez nowoczesnych elementów, przedstawiający autentyczną hierarchię i tradycję.
Posoborowie

Mianowanie „biskupa” Skibickiego: Symulakrum władzy w apostatycznej strukturze

Portal eKAI relacjonuje mianowanie Wojciecha Skibickiego na stanowisko „biskupa diecezjalnego” elbląskiego, po przyjęciu rezygnacji Jacka Jezierskiego przez „Ojca Świętego” Leona XIV, ogłoszone 13 września 2025 roku przez nuncjaturę apostolską w Polsce. Komunikat podkreśla biografię Skibickiego, od chrztu w 1970 roku po święcenia biskupie w 2019 roku z rąk Jezierskiego, oraz jego role w formacji, liturgice i ochronie małoletnich w ramach diecezji elbląskiej.

Biskup w tradycyjnym stroju katolickim modli się w sakralnym wnętrzu kościoła, wyrażając głęboką pobożność i wierność naukom Kościoła
Posoborowie

Mianowanie „biskupa” Skibickiego: Symbol apostazji w strukturach okupujących Watykan

Portal eKAI relacjonuje mianowanie „biskupa” Wojciecha Skibickiego na ordynariusza diecezji elbląskiej przez „papieża” Leona XIV, z przeniesieniem z diecezji tytularnej Case Nere i przyjęciem rezygnacji „biskupa” Jacka Jezierskiego. Artykuł podaje biografię Skibickiego: urodzony w 1970 r., wyświęcony w 1995 r., pełnił funkcje wikariusza, sekretarza biskupiego, wicerektora seminarium, doktora liturgiki z KUL, dyrektora wydziałów katechetycznego i nauki katolickiej, rzecznika prasowego, członka wspólnoty Chemin Neuf, mianowany biskupem pomocniczym w 2019 r. z sakrą tego samego roku. Wspomina o jego rolach w Konferencji Episkopatu Polski, ochronie małoletnich i formacji diakonów stałych.

Duchown katolicki w tradycyjnym ornacie, w poważnej postawie przed ołtarzem z krucyfiksem, w historycznym wnętrzu kościoła, wyrażający powagę i wierność doktrynie.
Świat

Biskup Meier i fałszywy dialog: zdrada Chrystusa Króla w imię uprzedzeń

Portal eKAI relacjonuje apel „biskupa” Augsburga Bertrama Meiera, przewodniczącego Komisji ds. Kościoła Powszechnego w Konferencji „Episkopatu” Niemiec, o lepsze kontakty między Niemcami a Polakami, wygłoszony podczas sympozjum w Katolickiej Akademii w Berlinie 12 września 2025 roku. Meier podkreśla potrzebę wzajemnego poznania, walki z uprzedzeniami i wymiany doświadczeń między „episkopatami” obu narodów, cytując: „Poznanie jest proste” – powiedział Meier […] „Ale trzeba również chcieć się poznać”. W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele władz, podkreślający konieczność bliższych relacji sąsiedzkich. Ten apel, maskowany troską o dialog, stanowi jawną zdradę integralnej wiary katolickiej, redukując misję Kościoła do świeckiego socjalizowania i ignorując absolutne panowanie Chrystusa nad narodami.

Biskup w liturgicznych szatach podczas kazania, symbolizujący tradycyjną katolicką autentyczność i sprzeciw wobec modernistycznego chaosu w Kościele.
Posoborowie

„Papież” Leo XIV i modernistyczna symulacja sprawiedliwości: bankructwo apostazji

ACI Prensa relacjonuje spotkanie „papieża” Leo XIV z nowo mianowanymi „biskupami” 11 września 2025 roku, gdzie ten uzurpator na tronie Piotrowym rzekomo wzywał do radzenia sobie z „nieodpowiednim zachowaniem duchowieństwa”, podkreślając, że takie sprawy „nie mogą być schowane do szuflady”. W discoursie tym, pod pozorem braterskiego dialogu, omówiono wyzwania posługiwania, synodalność, rolę świeckich, ostrożność w mediach społecznościowych, formację w seminariach oraz kwestie środowiskowe i duchowe potrzeby młodzieży. Ten modernistyczny happening, maskowany pod płaszczykiem troski o Kościół, stanowi jaskrawy przykład teologicznego i duchowego bankructwa posoborowej sekty, gdzie Praw Boże zastępowane są świeckimi frazesami, a panowanie Chrystusa Króla redukowane do dialogu z światem.

Biskup w tradycyjnym stroju katolickim przemawia podczas zgromadzenia, symbolizując obronę wiary przeciw modernizmowi
Posoborowie

Migracje jako ratunek: Humanitarny relatywizm przeciw królestwu Chrystusa

Portal eKAI relacjonuje XII Zjazd Gnieźnieński, gdzie paneliści, w tym bp Krzysztof Zadarko, Agnieszka Kosowicz, dr Hanna Machińska i Mario Marazziti, przedstawili migrację jako ratunek i sposób na ocalenie życia, podkreślając konieczność integracji migrantów, krytykując politykę pushbacków oraz apelując o ewangeliczną solidarność. Tezy te, ubrane w szaty miłosierdzia, ukrywają jednak naturalistyczny relatywizm, który podporządkowuje prawa Boże świeckim ideom tolerancji i praw człowieka, zdradzając apostazję posoborowej struktury.

Kardynał w tradycyjnym stroju katolickim w kościele, wyraz powagi i krytyki wobec modernistycznych zmian w Kościele
Posoborowie

Migracje jako pretekst do relatywizmu: demaskowanie apostazji „biskupa” Zadarki

Artykuł z portalu eKAI (12 września 2025) relacjonuje wypowiedź biskupa Krzysztofa Zadarki podczas XII Zjazdu Gnieźnieńskiego, gdzie ten przewodniczący Rady KEP ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek podkreśla konieczność przyjęcia migrantów w oparciu o wrażliwość humanitarną i ewangeliczne wezwanie do gościnności. Przytacza on osobiste doświadczenia z Libanu i Lesbos, cytuje Ewangelię św. Mateusza o przyjęciu obcego, chwali reakcję Polaków na uchodźców ukraińskich w 2022 roku, krytykuje uprzedzenia i wskazuje na masowy charakter migracji jako nieuchronny, odwołując się do orędzi papieża Franciszka. Podkreśla obowiązek szacunku dla godności człowieka i solidarności, dziękuje organizacjom pomocowym, a na koniec alarmuje o relatywizowaniu nauki społecznej Kościoła przez niektórych katolików. Ta narracja, podszyta modernistycznym humanitaryzmem, stanowi jaskrawy przykład duchowego bankructwa posoborowej struktury, która redukuje Królestwo Chrystusowe do świeckiego aktywizmu, pomijając absolutny prymat Praw Bożych i obowiązek konwersji narodów.

Katolicki biskup modli się w świątyni, podkreślając duchowe wartości i autorytet Kościoła
Posoborowie

Fałszywy pokój agresora: Demaskowanie naturalistycznej wizji „pokoju” w słowach abp. Szewczuka

Artykuł z portalu eKAI (12 września 2025) relacjonuje wystąpienie arcybiskupa większego kijowsko-halickiego Światosława Szewczuka na XII Zjeździe Gnieźnieńskim, gdzie ten zwierzchnik Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego (UKGK) przedstawia trzy warunki „prawdziwego pokoju” w Ukrainie: przestrzeń godności i wolności, odrzucenie pacyfizmu oraz konieczność odwagi. Szewczuk krytykuje rosyjską agresję, domagając się poszanowania prawa międzynarodowego, reparacji i sprawiedliwości dla ofiar, ostrzegając przed relatywizmem moralnym i wzywając chrześcijan do obrony zasad cywilizacji. Ta wizja pokoju, całkowicie zanurzona w świeckim humanitaryzmie, całkowicie ignoruje panowanie Chrystusa Króla nad narodami, redukując zbawienie dusz do politycznych negocjacji i praw człowieka, co stanowi bluźniercze zaprzeczenie integralnej wiary katolickiej.

Biskup w tradycyjnym stroju katolickim w starożytnej świątyni, symbolizujący krytykę modernistycznego katolicyzmu i odwołanie do tradycyjnej wiary
Posoborowie

Cierpienie zredukowane do naturalistycznego optymizmu: herezja abp. Zielińskiego

Artykuł z portalu eKAI (12 września 2025) relacjonuje homilię „abp” Zbigniewa Zielińskiego w sanktuarium w Smolicach, gdzie wprowadzono relikwie „bł.” Marii Luizy Merkert. „Arcybiskup” poznański podkreśla znaczenie cierpienia i choroby, odwołując się do postaci Jana Pawła II i działalności Merkert, ukazując je jako wpisane w ludzkie życie i okazje do duchowej przemiany. Tekst kończy się wezwaniem do doceniania zdrowia i wsparciem portalu. Ta narracja, pozornie pobożna, stanowi jednak jawną zdradę integralnej wiary katolickiej, redukując nadprzyrodzoną rzeczywistość cierpienia do pelagiańskiego humanitaryzmu, pomijając całkowicie konieczność zadośćuczynienia za grzechy i panowanie Chrystusa Króla.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.