Portal eKAI (2 grudnia 2025) relacjonuje przemówienie „papieża” Leona XIV wygłoszone na zakończenie „mszy świętej” w Bejrucie, w którym nawołuje do „nowych podejść” i „dialogu” na Bliskim Wschodzie. Ten kolejny akt teatru ekumenicznego zdradza całkowite zerwanie z katolicką misją głoszenia Chrystusa jako jedynego Zbawiciela.
Portal Gość Niedzielny informuje o wystąpieniu przywódcy Hezbollahu Nasrallaha Kassema, który zapowiedział „prawo do odwetu” za zabicie przez Izrael Hajtama Alego Tabatabaia, szefa sztabu tej organizacji. Kassem określił izraelski atak jako „rażącą agresję”, jednocześnie deklarując szacunek dla obecnego zawieszenia broni. Zapowiedział też, że Liban powinien przygotować plan konfrontacji z Izraelem oparty na „jego armii i narodzie”, wyrażając przy tym nadzieję, że nadchodząca wizyta „papieża” Leona XIV przyczyni się do „pokoju i zakończenia izraelskiej agresji”.
Modernistyczna modlitwa antypapieża: Naturalizm zamiast Królestwa Chrystusa
Portal Catholic News Agency (27 listopada 2025) relacjonuje grudniową intencję modlitewną „papieża” Leona XIV (Roberta Prev…
Portal eKAI (26 listopada 2025) relacjonuje treść grudniowej intencji modlitewnej „papieża” Leona XIV, koncentrującej się na rzekomej trosce o chrześcijan w rejonach konfliktów zbrojnych. W przemówieniu i towarzyszącym filmie „The Pope Video” uzurpator watykański wzywa do modlitwy, aby ci wierni „stawali się ziarnem pokoju, pojednania i nadziei”, pomijając całkowicie konieczność głoszenia imienia Chrystusa Króla jako jedynego źródła prawdziwego pokoju.
„Pseudo-modlitwa” Leona XIV: maskowanie apostazji humanitarnym frazesem
Portal Vatican News informuje o rzekomej „intencji modlitewnej na grudzień 2025” głowy sekty posoborowej, Roberta Prevosta (uży…
Portal eKAI (26 listopada 2025) relacjonuje przygotowania do podróży uzurpatora Bergoglio na Bliski Wschód pod hasłami „zgody, dialogu i pokoju”. Przedstawiciele sekty posoborowej, w tym „kardynał” Pi…
Portal „Gość Niedzielny” (18 listopada 2025) relacjonuje przyjęcie przez Radę Bezpieczeństwa ONZ rezolucji popierającej plan Donalda Trumpa dla Strefy Gazy. Dokument, za którym głosowało 13 państw przy wstrzymaniu się Rosji i Chin, przewiduje utworzenie Międzynarodowych Sił Stabilizacyjnych (ISF) oraz apolitycznej administracji palestyńskiej pod nadzorem „Rady Pokoju” kierowanej przez byłego prezydenta USA. Trump określił głosowanie jako „historyczne”, zaś ambasador USA przy ONZ Mike Waltz mówi o „nowym rozdaniu na Bliskim Wschodzie”. Hamas odrzuca postulaty rozbrojenia, Rosja zaś zgłosiła konkurencyjny projekt rezolucji pomijający „Radę Pokoju”.
Portal LifeSiteNews informuje o spotkaniu prezydenta USA Donalda Trumpa z Ahmedem al-Sharaa, byłym dowódcą Al-Kaidy i obecnym uzurpatorem władzy w Syrii, pomimo trwających prześladowań katolików w tym kraju. Spotkanie odbyło się 11 listopada 2025 r. w Waszyngtonie, dzień po zdjęciu al-Sharaa z amerykańskiej listy sankcyjnej przez Departament Skarbu USA.
Portal Opoka (22 października 2025) relacjonuje wizytę wiceprezydenta USA J.D. Vance’a w Izraelu, gdzie otwarto Centrum Współpracy Cywilnej i Wojskowej mające koordynować rozejm między Izraelem a Hamasem. Vance optymistycznie ocenia realizację „historycznego planu pokojowego” Donalda Trumpa, zakładającego rozbrojenie Hamasu w zamian za amnestię dla bojowników oraz międzynarodową odbudowę Strefy Gazy.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) przedstawia analizę sytuacji na Bliskim Wschodzie po dwóch latach od ataku Hamasu na Izrael. Donald Trump ogłasza „świt nowego Bliskiego Wschodu”, podpisując deklarację współpracy z Egiptem, Turcją i Katarem oraz sygnalizując otwartość na rozmowy z Iranem. Autor Marek Matusiak wskazuje na taktyczny charakter izraelskich ustępstw, podkreślając wzmocnienie pozycji Izraela jako regionalnego supermocarstwa przy jednoczesnym tragicznym położeniu Palestyńczyków. Bilans wojny ukazuje zniszczenie 70% budynków w Gazie, śmierć dziesiątek tysięcy cywilów oraz rozszerzenie izraelskiej kontroli terytorialnej. Plan pokojowy Trumpa pozostaje mglisty w kwestiach palestyńskiej państwowości, co utrwala status quo korzystne dla Izraela. Artykuł kończy się pesymistyczną konstatacją, że pokój możliwy jest tylko przy zaakceptowaniu izraelskiej dominacji.
