Portal Opoka.org.pl promuje rekolekcje dla ratowników medycznych, organizowane przez duszpasterstwo podlegające strukturom posoborowym, z udziałem księdza Mateusza Wójcika, kapelana ratownictwa medycznego Archidiecezji Krakowskiej. Artykuł przedstawia te rekolekcje jako odpowiedź na realne problemy zawodowe: poczucie winy, wypalenie, trudności w pogodzeniu wiary z cierpieniem. Jednakże, w świetle niezmiennej wiary katolickiej, inicjatywa…
Portal [Więź.pl] (1 października 2025) relacjonuje wywiad z prof. Kaliną Wojciechowską, ewangelicką biblistką z Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, gdzie deklaruje ona: „Bóg jest niebinarny”, „queerowy” oraz „transgresyjny”, odrzucając biblijne obrazy Ojcostwa Bożego jako „patriarchalne konstrukty kulturowe”. Argumentuje, iż „Biblia powstawała w środowisku patriarchalnym”, więc pomijała rolę kobiet, a opisy Ostatniej Wieczerzy wykluczające kobiety to „tradycyjna, męska redakcja”, choć „trudno sobie wyobrazić, że podczas uczty nie było kobiet”. Zdaniem rozmówczyni „Tygodnika Powszechnego”, „Bóg rodzi w bólach jak matka, karmi jak matka”, co stanowić ma równoważny wobec „męskich” obrazów Boga aspekt Jego natury. To jawna dekonstrukcja Objawienia w służbie ideologicznej rewolucji płciowej.
Portal Więź.pl (1 października 2025) relacjonuje wypowiedź prof. Kaliny Wojciechowskiej, ewangelickiej biblistki, która w wywiadzie dla „Tygodnika Powszechnego” stwierdza: „Bóg jest niebinarny […] Nie można powiedzieć, że jest mężczyzną albo kobietą […] Bóg jest queerowy”. Teza ta opiera się na rzekomym „kobiecym wizerunku Boga” w Biblii oraz domniemanym „patriarchalnym” charakterze tekstów biblijnych.
Portal sacdrdjo (30 sierpnia 2025) przedstawia analizę teologiczną dotyczącą możliwości objawień prywatnych Boga Ojca, ograniczając się do kryteriów „uznania przez władze kościelne” oraz domniemanej niesprzeczności z dotychczasowym Objawieniem. Autor stwierdza, że „nie można wprawdzie z góry wykluczyć, że Bóg Ojciec zadziała w objawieniu prywatnym […] jednak można i należy wykluczyć, że byłoby ono sprzeczne z dotychczas znanym nam działaniem”, przywołując ewangeliczne przykłady głosu Ojca podczas chrztu i przemienienia Chrystusa. Tekst kończy się arbitralnym stwierdzeniem o „teologicznym wykluczeniu objawienia się Boga Ojca w widzialnej postaci”. Całość zdradza typową dla neo-kościoła redukcję nadprzyrodzoności do biurokratycznego procesu zatwierdzania przez uzurpatorskie struktury, przy równoczesnym pominięciu fundamentalnych zasad teologii katolickiej.
