Portal eKAI (28 sierpnia 2025) relacjonuje wyniki badania Instytutu Datafolha wskazującego, że 85% Brazylijczyków deklaruje zaufanie do „Kościoła katolickiego”, przy czym 40% określa je jako „duże”, a 45% jako „umiarkowane”. W badaniu zleconym przez Federalną Radę Brazylijskiej Izby Adwokackiej (OAB) struktury posoborowe wyprzedziły nawet korporacje prawnicze, podczas gdy najmniejsze zaufanie otrzymał parlament.
Portal LifeSiteNews (28 sierpnia 2025) relacjonuje eskalację represji w Brazylii wobec opozycyjnych głosów, w tym byłego prezydenta Jaira Bolsonaro i jego rodziny, oraz dziennikarzy takich jak Mario Nawfal. Artykuł wskazuje na współfinansowanie brazylijskiego systemu cenzury przez administrację Bidena, a także porównuje te działania z podobnymi praktykami w Kanadzie, Wielkiej Brytanii i UE, gdzie „tarcza demokratyczna” Ursuli von der Leyen ma na celu systemową eliminację wolności słowa. W odpowiedzi na te działania Donald Trump nałożył sankcje na Brazylię, zaś Elon Musk określił tamtejszego sędziego Alexandre de Moraesa mianem „tyrana”.
Portal Tygodnik Powszechny (26 sierpnia 2025) relacjonuje narastające żądania czarnoskórych Brazylijczyków wobec Kościoła katolickiego dotyczące zadośćuczynienia za udział w systemie niewolniczym. Historyk Vitor Hugo Monteiro Franco wskazuje, że zakony benedyktynów, karmelitów i jezuitów należały do największych właścicieli niewolników w Brazylii, dysponując w XIX wieku nawet 4000 „kawałków z Gwinei”. Artykuł przytacza opinię franciszkanina Davida Raimundo Santosa domagającego się „proporcjonalnego podziału stanowisk” między białymi i czarnymi duchownymi oraz zwiększenia dostępu do edukacji dla potomków niewolników. Tekst całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar grzechu i sprawiedliwości, redukując problem do świeckich roszczeń społecznych.
Portal eKAI (20 sierpnia 2025) relacjonuje kontynentalne spotkanie „wyższych przełożonych zakonnych” pallotynów w Brazylii, podczas którego omawiano formację, „ochronę małoletnich” oraz projekty konstrukcji „hospicjum dziecięcego” imienia „świętych” Jana Pawła II i Karola Acutisa. Ta modernistyczna konferencja stanowi rażący przykład zerwania z katolicką misją głoszenia jedynej prawdy zbawczej.
