Portal eKAI (27 stycznia 2026) relacjonuje inicjatywę wolontariatu „Caritas Diecezji Kieleckiej” pod hasłem „Serce dla Hospicjum”. Akcja polega na wspólnym pieczeniu pierniczków w kształcie serc i organizowaniu zbiórek na rzecz Hospicjum im. „św. Matki Teresy z Kalkuty”. Celem ma być „poprawa nastroju” i wsparcie materialne pacjentów, w tym dzieci. Organizatorzy zapewniają, że to „czas wymiany uśmiechów i życzliwych gestów”.
Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o konferencji prasowej prezentującej tzw. „Wielkopostną Czwórkę” – cztery inicjatywy promowane w okresie Wielkiego Postu przez struktury posoborowe. Wśród nich wymienia się: „Jałmużnę Wielkopostną” Caritas, akcję „Misjonarz na Post”, „Ekstremalną Drogę Krzyżową” oraz „Zdrapkę Wielkopostną”. Artykuł podkreśla masowy charakter tych przedsięwzięć, całkowicie pomijając ich zgodność z katolicką teologią pokuty i zadośćuczynienia.
Materializm zamiast ewangelizacji: Krytyka „pomocy” dla Kijowa
Krakowski metropolita „kardynał” Grzegorz Ryś zarządził, by cała niedzielna taca 1 lutego 2026 roku w archidiecezji krakowskiej została …
Portal Opoka informuje o apelu kardynała Konrada Krajewskiego, „jałmużnika papieskiego”, w sprawie kryzysu humanitarnego na Ukrainie wywołanego atakami na infrastrukturę energetyczną. Artykuł opisuje tragiczne warunki w Kijowie – brak prądu, ogrzewania i wody przy temperaturach do -15°C – oraz akcję pomocy organizowaną przez rzymską Bazylikę św. Zofii. Wspomniano także o działaniach Caritas-Spes Ukraina i przytoczono dramatyczne relacje mieszkańców.
„Biskup” Włodarczyk i posoborowa redukcja Kościoła do humanitarnego NGO
Portal eKAI (23 stycznia 2026) relacjonuje wizytę „biskupa” Krzysztofa Włodarczyka w bydgoskim Centrum Pomocy „Betlejem”, prowa…
Naturalistyczna redukcja misji Kościoła
„Każdy dar to ciepło, jedzenie i szansa na przetrwanie dla najbardziej potrzebujących” – głosi portal Vatican News, relacjonując apel „ks.” Konrada Krajewskiego…
Portal Więź.pl informuje o dramatycznej sytuacji humanitarnej na Ukrainie podczas zimy 2026 roku, spowodowanej rosyjskimi atakami na infrastrukturę energetyczną. Autorzy cytują analizę Ośrodka Studiów Wschodnich UW, według której w styczniowych atakach nawet 1 mln mieszkańców Kijowa i okolic oraz 800 tys. w obwodzie dniepropetrowskim utraciło dostęp do prądu. Wskazują na „największe od początku pełnoskalowej agresji problemy z ogrzewaniem”,„bez ciepła pozostawało 6 tys. bloków mieszkalnych w Kijowie”. Artykuł opisuje akcję „Ciepło z Polski dla Kijowa”, która w ciągu sześciu dni zebrała ponad 5 mln złotych na generatory, śpiwory i opał. Valentyn Bebik z Caritas Ukraina mówi o „osobach z wiosek przyfrontowych, [które] płaczą ze wzruszenia, że po wielu tygodniach wreszcie mogą zjeść ciepły posiłek”. Minister spraw zagranicznych Ukrainy Andrij Sybiha nazywa polską pomoc „bardzo ważną” w kontekście „mrozów i nieustającego rosyjskiego terroru rakietowego”.
Portal Vatican News informuje o wystąpieniu João Carlosa Hatoa Nunesa, rzekomego „arcybiskupa” Maputo, które stanowi modelowy przykład redukcji religii do naturalistycznej filantropii. W obliczu powodzi w Mozambiku duchowy przywódca sekty posoborowej ograniczył się do frazesów o „solidarności” i „wspólnym domu”, całkowicie pomijając necessitas fidei catholicae ad salutem (konieczność wiary katolickiej do zbawienia).
Portal eKAI (20 stycznia 2026) relacjonuje orędzie uzurpatora Leona XIV na XXXIV Światowy Dzień Chorego, gdzie miłość chrześcijańska zostaje sprowadzona do naturalistycznej filantropii, pozbawionej nadprzyrodzonego fundamentu. Dyktując sentymentalny manifest pod hasłem „Współczucie Samarytanina: miłować, niosąc cierpienie drugiego człowieka”, pretendujący do władzy w Watykanie przedstawia herezję miłości bez łaski, jawnie sprzeczną z dogmatem o konieczności nadprzyrodzonej cnoty miłości dla zbawienia.
Arcybiskup Józef Guzdek uczestniczył w rzekomo ekumenicznym nabożeństwie w cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku, współprzewodnicząc z prawosławnym „biskupem” Jakubem. Wydarzenie, osadzone w ramach święta Jordanu, przybrało formę religijnego spektaklu, gdzie „wszystkich chrześcijan łączy wyznanie wiary w Jezusa Chrystusa jako jedynego Odkupiciela człowieka”. Ta jawnie heretycka formuła neguje dogmat extra Ecclesiam nulla salus (poza Kościołem nie ma zbawienia), który Sobór Florencki (1442) zdefiniował jako prawdę wiary: „Nikt, nawet jeśli przelał krew za imię Chrystusa, nie może być zbawiony, jeśli nie pozostawał w łonie i jedności Kościoła Katolickiego” (DS 1351).
