Portal eKAI (15 sierpnia 2025) relacjonuje akcję pomocy ofiarom pożaru przy ul. Krańcowej w Poznaniu, przeprowadzaną przez „Caritas Archidiecezji Poznańskiej”. W komunikacie rzecznik organizacji Maria Książkiewicz podkreśla przekazanie „żywności, wody i środków higienicznych” oraz współpracę z miejskimi instytcjami. Zbiórka finansowa prowadzona jest przez stronę internetową i konto bankowe.
Portal Gość Niedzielny relacjonuje problemy związane z nowymi przepisami dotyczącymi segregacji odzieży w Polsce. Wskazuje na zawieszenie działalności PCK w zakresie zbiórki ubrań, przeciążenie PSZOK-ów oraz lawinę niskiej jakości tekstyliów trafiających do organizacji charytatywnych. Całość przedstawiona jest poprzez pryzmat utylitarnych rozważań o gospodarce odpadami, zupełnie pomijając nadprzyrodzony wymiar miłosierdzia. To nie analiza kryzysu, lecz jego doskonała ilustracja.
Portal Vatican News PL (13 sierpnia 2025) relacjonuje przygotowania do spotkania „papieża” Leona XIV z setką ubogich w Castel Gandolfo, przedstawiając je jako gest „bliskości” i „rodzinnej atmosfery”. Wydarzenie obejmuje „Mszę Świętą” w sanktuarium Santa Maria della Rotonda oraz obiad w Borgo Laudato si’, gdzie podopieczni ośrodków Caritas mieliby dzielić się z uzurpatorem swoimi trudnościami życiowymi. Organizatorzy podkreślają emocje uczestników i szczegóły kulinarne (lasagne, bakłażany, aperitif), podczas gdy dyrektor Caritas diecezji Albano chwali się statystykami pomocy materialnej. Całość utrzymana jest w tonie świeckiego eventu charytatywnego, pozbawionego jakichkolwiek odniesień do życia nadprzyrodzonego. To nie ewangeliczne ucztowanie z celnikami, lecz teatralna inscenizacja kościoła-animatora społecznego.
Portal eKAI (13 sierpnia 2025) relacjonuje planowane spotkanie „papieża” Leona XIV z setką ubogich w ogrodach Castel Gandolfo. Po „Mszy Świętej” w sanktuarium Santa Maria della Rotonda, uczestnicy mają zasiąść do wspólnego obiadu w „Borgo Laudato si’”, gdzie „Ojciec Święty” wysłucha ich „historii i trudności” w „rodzinnej atmosferze”. Organizator, dyrektor Caritas Albano Alessio Rossi, podkreśla emocje bezdomnych pragnących „ładnych ubrań” i możliwości „podzielenia się” swoimi problemami. Wydarzenie ma charakter czysto socjalny, z detalicznym opisem menu (lasagne, bakłażany, aperitif) i statystykami pomocy materialnej (48 000 posiłków, 13 000 odbiorców). Żadnej wzmianki o łasce, nawróceniu czy zbawieniu duszy – oto kwintesencja posoborowego zredukowania Kościoła do agencji humanitarnej.
Artykuł poniższy relacjonuje decyzję „papieża” Leona XIV o przeniesieniu audiencji generalnej do Auli Pawła VI z powodu „wysokich temperatur”, zapowiedź jego „wypoczynku” w Castel Gandolfo oraz planowane „Msze” i spotkania z ubogimi. Całość utrzymana jest w tonie biurokratycznej rutyny, całkowicie pozbawionej nadprzyrodzonej perspektywy. Jest to kolejny przejaw systemowej degradacji sakralnej misji Kościoła do poziomu świeckiej agencji socjalnej.
Relatywizacja doktryny katolickiej, przedstawiana jako „walka z handlem ludźmi” na wietnamskim tle, ukazuje głęboki kryzys duchowy i teologiczny, będący nieodłącznie owocem soborowej rewolucji. Artykuł z portalu eKAI relacjonuje rosnące zagrożenie działalnością przestępczą, a także wkład tamtejszych organizacji, takich jak Caritas, w przeciwdziałanie tym niegodziwościom. Jednak w rzeczywistości, za tymi słowami kryje się nie tylko powierzchowna troska społeczna, ale przede wszystkim głęboki upadek prawdy katolickiej i duchowego porządku. Podczas gdy świat w coraz większym stopniu ulega zwiedzeniu przez fałszywą miłość człowieka i jego „prawa”, Kościół traci autentyczną moc, odchodząc od Prawa Bożego, które jest jedynym fundamentem moralności i ładu nadprzyrodzonego.
Cytowany artykuł relacjonuje akcję wydawania paczek żywnościowych w Nakle nad Notecią w ramach programu „Fundusze Europejskie na Pomoc Żywnościową 2021–2027” (FEPŻ). Logistykę organizowały Caritas Diecezji Bydgoskiej i parafia św. Wawrzyńca, a wsparcie zapewniły instytucje samorządowe oraz lokalny biznes. Wskazano progi dochodowe i harmonogram „Podprogramu 2024”. W tekście celebruje się sprawność wolontariacką, współpracę z urzędami i hasło „smak nadziei”, bez najmniejszej wzmianki o sakramentach, stanie łaski, pokucie, obowiązku nawrócenia i królowaniu Chrystusa nad życiem społecznym. Jednym zdaniem: to liturgia świeckiego humanitaryzmu, w której Caritas staje się ramieniem zarządzania biedą dla biurokracji unijnej, a nie narzędziem zbawienia dusz.
Cytowany artykuł relacjonuje działania Caritas Polska w Wenezueli i Kolumbii: dystrybucję ponad 700 tys. paczek i voucherów, wsparcie ok. 25 tys. rodzin (priorytet: samotne matki, osoby starsze, rodziny wielodzietne), oraz zmianę strategii na „inwestowanie w samodzielność”, rozwój mikroprzedsiębiorczości, szkolenia i granty kapitałowe. Wspomina interwencję po huraganie Rafael (zestawy higieniczne, dla niemowląt, śpiwory, koce) i przytacza sukces przedsiębiorczy Blanki Elvy Osorio Morantes: wzrost sprzedaży kwiaciarni o ponad 50%. Akcentuje przejrzystość finansową, audyty Grant Thornton, standardy Caritas Internationalis oraz permanentną możliwość wsparcia finansowego. Całość utrzymana jest w tonie menedżerskiego raportu skuteczności i fundraisingu. Zasadnicza konkluzja: misja Kościoła została zredukowana do programu rozwojowego, z całkowitym milczeniem o łasce, sakramentach i nawróceniu do Chrystusa Króla.
Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski relacjonuje konferencję prasową (Częstochowa, Caritas Archidiecezji Częstochowskiej, 15 lipca 2025) otwierającą jubileuszowy obóz stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Wystąpili: bp Andrzej Przybylski, władze miasta Częstochowy, ks. Marek Bator (Caritas), ks. Dariusz Kowalczyk (prezes Fundacji). Podkreślono „formację” młodych, kult Jana Pawła II jako „żywego pomnika”, współpracę z samorządem, skalę finansowego programu, elementy programu obozu (Dzień Skupienia, „Kwadranse z nauczaniem św. Jana Pawła II”, kulminacja na Jasnej Górze z Mszą „pod przewodnictwem” nuncjusza Antonio Guido Filipazziego i koncertem). Tekst celebruje humanitarną, medialno-instytucjonalną „formację” młodych i cześć dla osoby Jana Pawła II, konsekwentnie milcząc o integralnej doktrynie, o konieczności wiary katolickiej, o stanie łaski i królowaniu Chrystusa nad narodami. To nie tyle informacja, ile świadectwo systemowej sekularyzacji pod pozorem religii.
„Zawsze można bardziej kochać”: sentymentalizm bez łaski i bez Krzyża
Portal KAI relacjonuje katechezę „ojców” Adama Szustaka i Tomasza Nowaka wygłoszoną w Casa Polonia podczas tzw. Jubileuszu Młodzieży w Rzymie (01 sierpnia 2025, 19:36). Tematem jest rzekomo ewangeliczna miłość Marii z Betanii, interpretowana jako „esencja bycia z Jezusem”, z redukcją życia chrześcijańskiego do emocjonalnego aktu słuchania i namaszczania, bez twardych wymagań nawrócenia, posłuszeństwa i ascezy. Padają deklaracje, że „Bóg nie lubi kropek” i „zawsze można bardziej kochać”, a sąd Boży zostaje sprowadzony do pytania „czy kochasz?”. Konkluzja: ciepły, psychologiczny monolog, który unika słów: grzech śmiertelny, pokuta, sakrament pokuty, stan łaski, Krzyż, ofiara Mszy, posłuszeństwo wierze. To nie katecheza – to naturalistyczna propaganda sentymentalizmu, zastępująca nadprzyrodzoną łaskę zwyczajnym ludzkim uczuciem.
