caritas

Realistyczne zdjęcie katolickiej liturgii w historycznym kościele, kapłan w szatach, ołtarz i elementy liturgiczne, wywołujące poczucie sacrum i modlitwy.
Kurialiści

Kult Jana Pawła II i naturalistyczna „formacja” młodych: program apostazji pod szyldem Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski relacjonuje konferencję prasową (Częstochowa, Caritas Archidiecezji Częstochowskiej, 15 lipca 2025) otwierającą jubileuszowy obóz stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Wystąpili: bp Andrzej Przybylski, władze miasta Częstochowy, ks. Marek Bator (Caritas), ks. Dariusz Kowalczyk (prezes Fundacji). Podkreślono „formację” młodych, kult Jana Pawła II jako „żywego pomnika”, współpracę z samorządem, skalę finansowego programu, elementy programu obozu (Dzień Skupienia, „Kwadranse z nauczaniem św. Jana Pawła II”, kulminacja na Jasnej Górze z Mszą „pod przewodnictwem” nuncjusza Antonio Guido Filipazziego i koncertem). Tekst celebruje humanitarną, medialno-instytucjonalną „formację” młodych i cześć dla osoby Jana Pawła II, konsekwentnie milcząc o integralnej doktrynie, o konieczności wiary katolickiej, o stanie łaski i królowaniu Chrystusa nad narodami. To nie tyle informacja, ile świadectwo systemowej sekularyzacji pod pozorem religii.

Reverentna scena katolicka z kapłanem modlącym się przed krzyżem w kościele, ukazująca pokorę i pobożność w tradycyjnym katolickim stylu.
Posoborowie

„Zawsze można bardziej kochać”: sentymentalizm bez łaski i bez Krzyża

„Zawsze można bardziej kochać”: sentymentalizm bez łaski i bez Krzyża

Portal KAI relacjonuje katechezę „ojców” Adama Szustaka i Tomasza Nowaka wygłoszoną w Casa Polonia podczas tzw. Jubileuszu Młodzieży w Rzymie (01 sierpnia 2025, 19:36). Tematem jest rzekomo ewangeliczna miłość Marii z Betanii, interpretowana jako „esencja bycia z Jezusem”, z redukcją życia chrześcijańskiego do emocjonalnego aktu słuchania i namaszczania, bez twardych wymagań nawrócenia, posłuszeństwa i ascezy. Padają deklaracje, że „Bóg nie lubi kropek” i „zawsze można bardziej kochać”, a sąd Boży zostaje sprowadzony do pytania „czy kochasz?”. Konkluzja: ciepły, psychologiczny monolog, który unika słów: grzech śmiertelny, pokuta, sakrament pokuty, stan łaski, Krzyż, ofiara Mszy, posłuszeństwo wierze. To nie katecheza – to naturalistyczna propaganda sentymentalizmu, zastępująca nadprzyrodzoną łaskę zwyczajnym ludzkim uczuciem.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.