charity

Posoborowie

Komunikat kurii tarnowskiej: biurokratyczna apologetyka współczesnego kleru

Komunikat Kurii Diecezjalnej w Tarnowie, opublikowany 16 lutego 2026 roku przez portal Gość Niedzielny, stanowi nextony przykład tego, jak struktury posoborowe redukują tragiczne zbrodnie przeciwko sakramentowi chrztu i moralności do kwestii biurokratycznego compliance i procedur, całkowicie pomijając wymiar grzechu, kary kanonicznej i zbawienia dusz. Artykuł ma charakter apologetyczny, usprawiedliwiający biskupa Andrzeja Jeża, i ujawnia mentalność całkowicie zsekularyzowaną, w której obowiązek kościelny jest rozumiany przez pryzmat współczesnego prawa państwowego, a nie niezmiennego prawa Bożego.

Katoliccy misjonarze pomagający kobietom i dzieciom w afrykańskiej wiosce, odzwierciedlając autentyczną troskę duchową i fizyczną.
Świat

Humanitaryzm zastępujący zbawienie: krytyka misji „Ocal Życie” w świetle katolickiej doktryny

Portal Vatican News PL (31 sierpnia 2025) relacjonuje wyprawę polskich lekarzy do Republiki Środkowoafrykańskiej pod hasłem „Ocal Życie”. Misja koncentruje się na szkoleniu lokalnych medyków w dziedzinie ginekologii i położnictwa, operacjach ratujących życie matek oraz zbiórce sprzętu medycznego. Współorganizatorem jest Fundacja Pro Spe z Rzeszowa, a placówką operacyjną – szpital „św. Ojca Pio” w Bangi zarządzany przez „brata zakonnego” Janusza Gawła. Artykuł całkowicie przemilcza cel nadrzędny działalności misyjnej: zbawienie dusz przez głoszenie jedynej prawdziwej wiary katolickiej.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie katolickiego kapłana błogosławiącego kosze z żywnością podczas wydarzenia charytatywnego na zewnątrz, z wiernymi i kościołem w tle.
Kurialiści

Caritas w służbie funduszom: sakralizacja biurokratycznego ubóstwa

Cytowany artykuł relacjonuje akcję wydawania paczek żywnościowych w Nakle nad Notecią w ramach programu „Fundusze Europejskie na Pomoc Żywnościową 2021–2027” (FEPŻ). Logistykę organizowały Caritas Diecezji Bydgoskiej i parafia św. Wawrzyńca, a wsparcie zapewniły instytucje samorządowe oraz lokalny biznes. Wskazano progi dochodowe i harmonogram „Podprogramu 2024”. W tekście celebruje się sprawność wolontariacką, współpracę z urzędami i hasło „smak nadziei”, bez najmniejszej wzmianki o sakramentach, stanie łaski, pokucie, obowiązku nawrócenia i królowaniu Chrystusa nad życiem społecznym. Jednym zdaniem: to liturgia świeckiego humanitaryzmu, w której Caritas staje się ramieniem zarządzania biedą dla biurokracji unijnej, a nie narzędziem zbawienia dusz.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.