Portal Opoka.org.pl promuje rekolekcje dla ratowników medycznych, organizowane przez duszpasterstwo podlegające strukturom posoborowym, z udziałem księdza Mateusza Wójcika, kapelana ratownictwa medycznego Archidiecezji Krakowskiej. Artykuł przedstawia te rekolekcje jako odpowiedź na realne problemy zawodowe: poczucie winy, wypalenie, trudności w pogodzeniu wiary z cierpieniem. Jednakże, w świetle niezmiennej wiary katolickiej, inicjatywa…
„Równe życie” bez Chrystusa: naturalistyczna herezja Leona XIV
Streszczenie i teza krytyczna
Portal EWTN News relacjonuje przemówienie „papieża” Leona XIV (uzurpatora) do Pontyfikalnej Akademii Życia…
Portal eKAI.pl informuje o nocnej Drodze Krzyżowej z Nowej Słupi do sanktuarium na Świętym Krzyżu, organizowanej przez Duszpasterstwo Trzeźwości Diecezji Kieleckiej w ramach Tygodnia Modlitw o Trzeźwość Narodu. Wydarzenie ma charakter „wynagradzający za grzechy popełniane w czasie karnawału” i ma na celu wsparcie osób walczących z uzależnieniami. Uczestnicy rozważają stacje Drogi Krzyżowej łącząc je ze świadectwami osób z nałogów. Msza św. ma być odprawiona przez bp. Andrzeja Kaletę, a wierni mogą wpisać się do Księgi Trzeźwości. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu obchodzony jest w Polsce od 1968 r.
To wydarzenie, choć wykorzystuje tradycyjne elementy, jest przejawem soborowej apostazji, redukując katolicką wiarę do programów społecznych i psychologicznych, a prawdziwą pokutę i nawrócenie zastępując abstrakcyjnym „apostolstwem trzeźwości”.
Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) relacjonuje narastające w społeczeństwie odczucie „przyspieszenia czasu”, powołując się na teorie spiskowe o skróceniu doby do 18 godzin oraz rzekome doświadczenia mnichów z góry Athos. Autor, Tomasz Stawiszyński, diagnozuje problem jako „szok teraźniejszości” wywołany technologią i zaleca „intencjonalne spowalnianie czasu” poprzez świąteczny odpoczynek.
Portal „Więź” (11 grudnia 2025) publikuje felieton Jerzego Sosnowskiego zatytułowany „Okręt, samolot, zamek”, będący rozważaniem o subiektywnym postrzeganiu upływu czasu. Autor wspomina rozmowę emerytów z 1981 r., krytykujących muzykę młodzieżową za „hałas” i saksofony, przeciwstawiając to własnemu doświadczeniu młodości zdominowanej przez gitarowy rock. Tekst prowadzi do refleksji o zmienności gustów pokoleniowych i względności poczucia „niedawności” wydarzeń. „Kto z zacnych Czytelników »Więzi« traktuje nagrania sprzed 17 lat, czyli z roku 2008, jak zapomniane dźwięki dinozaurów?” – retorycznie pyta publicysta. Całość utrzymana jest w tonie lekkiej, psychologizującej gawędy, pozbawionej jakiejkolwiek transcendentnej perspektywy.
Portal „Tygodnik Powszechny” (4 listopada 2025) prezentuje felieton Elizy Kąckiej, będący zbiorem przypadkowych dialogów podsłuchanych w przestrzeni publicznej. Autorce przyznano Nagrodę Nike, co stanowi pretekst do rozważań o relacjach międzyludzkich zredukowanych do poziomu emocjonalnego barteru. Całość utkana jest z rozmów o „związkach wizerunkowych”, próbach uwodzenia pod drzwiami wagonów oraz negocjacji wartości statuetki literackiej. Punktem kulminacyjnym staje się pytanie starszego mężczyzny w tramwaju: „Proszę pani, a co to jest ten czas?” – pozostawione bez metafizycznej odpowiedzi.
Portal Gość Niedzielny (20 października 2025) relacjonuje impas w unijnych pracach nad zniesieniem sezonowej zmiany czasu, koncentrując się wyłącznie na technokratycznych sporach o wybór między czasem letnim a zimowym. W całym dyskursie *milczenie o nadprzyrodzonym wymiarze czasu* zdradza radykalną sekularyzację europejskich elit.
Portal Gość Niedzielny informuje o rozpoczynającej się 22 września 2025 r. astronomicznej jesieni, podając szczegóły dotyczące punktu Wagi, superpełni Księżyca oraz widoczności planet i rojów meteorów. Artykuł skupia się wyłącznie na aspektach naukowych, pomijając całkowicie teologiczny wymiar stworzenia i Boży porządek wszechświata.
