Portal Opoka relacjonuje obchody Dnia Zadusznego, powołując się na ustanowienie tego dnia przez opactwo Cluny w 998 r. oraz rozwój nauki o czyśćcu przypisywany św. Augustynowi i potwierdzony na Soborze Lyońskim (1274) oraz Trydenckim (1545-1563). Tekst zawiera odnośniki do dodatkowych materiałów portalu, w tym m.in. do postaci pseudo-świętego Johna Henry’ego Newmana.
Portal bloggera sacdrdjo (2 listopada 2025) przedstawia rzekomo „tradycyjne” zasady obchodów Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego, mieszając przy tym elementy autentycznej doktryny z modernistycznymi…
Portal eKAI (1 listopada 2025) relacjonuje uroczystości Wszystkich Świętych na legnickich cmentarzach, gdzie „biskup” Andrzej Siemieniewski przewodniczył nabożeństwu Słowa Bożego, określając uczestników jako „pielgrzymów nadziei” wierzących w „zmartwychwstanie Chrystusa i tych, których groby odwiedzamy”. Wspomniał o rzymskiej tradycji modlitwy za zmarłych „zasypiających w Panu” oraz o symbolice pustego grobu jako znaku zwycięstwa życia nad śmiercią. Drugi „biskup” Piotr Wawrzynek celebrował Mszę św. w Jaszkowie, akcentując nadzieję na życie wieczne. Oba wydarzenia zakończyły się procesjami z modlitwą za zmarłych.
Portal eKAI (1 listopada 2025) relacjonuje spór wśród posoborowych „egzorcystów” i „teologów” dotyczący rzekomej możliwości przebywania dusz czyśćcowych na ziemi. Artykuł przedstawia stanowiska zwolenników teorii „wędrujących dusz” – jak hiszpański „egzorcysta” Javier Luzón Peña czy belgijski teolog Arnaud Dumouch – oraz krytyków z Międzynarodowego Stowarzyszenia Egzorcystów (AIE), którzy potępiają te koncepcje jako „teologicznie nie do utrzymania”. Brak jednak fundamentalnego osądu tej dyskusji przez pryzmat niezmiennej doktryny katolickiej.
Portal National Catholic Register (NCR) relacjonuje współczesne kontrowersje wokół teorii „błąkających się dusz”, ujawniając głęboki kryzys doktrynalny w strukturach posoborowych. Artykuł opisuje spór pomiędzy „egzorcystami” a „teologami” dotyczący rzekomej możliwości przebywania dusz czyśćcowych na ziemi w celu „proszenia o modlitwę”. Wspomina się o wewnętrznej nocie „Międzynarodowego Stowarzyszenia Egzorcystów” (AIE) potępiającej tę koncepcję, szczególnie w kontekście publikacji hiszpańskich modernistów: „ojca” Javiera Luzóna Peñi i „ks.” José Antonio Fortei. Pomimo formalnego potępienia, w artykule przytacza się opinie takich postaci jak Arnaud Dumouch, który usiłuje pogodzić tę herezję z posoborową pseudoteologią, powołując się nawet na encyklikę Benedykta XVI Spe salvi. Całość przedstawiona jest jako „debata teologiczna”, podczas gdy w rzeczywistości mamy do czynienia z jawnym odrzuceniem nieomylnych dogmatów wiary.
Portal Tygodnik Powszechny (1 listopada 2025) przedstawia wywiad z Roksaną Jędrzejewską-Wróbel promujący świeckie, terapeutyczne podejście do tematu śmierci. Autorka zachęca do rozmów z dziećmi opartych na literaturze dziecięcej pomijającej nadprzyrodzony wymiar śmierci, proponując zamiast modlitwy i sakramentów – rytuały ze świecami teelighty i antropomorfizację żałoby pod postacią „żaby”. Babcia nie „odeszła”, tylko „umarła” na zawsze – deklaruje z pozoru słusznie, by zaraz zredukować śmierć do czysto biologicznego faktu, odcinając ją od perspektywy zbawienia. To klasyczny przykład modernistycznej redukcji transcendencji do psychologizacji.
Portal eKAI (1 listopada 2025) przekazuje słowa rzecznika Konferencji Episkopatu Polski, „ks.” Leszka Gęsiaka SJ, dotyczące Wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych i Oktawy Wszystkich Świętych. Cytowany artykuł relacjonuje jego wypowiedź, w której zachęca do modlitwy za zmarłych, ofiarowania Mszy Świętych i uzyskiwania odpustów, podkreślając przy tym potrzebę „otwarcia się na Boże miłosierdzie”. Wypowiedź ta, pozornie zgodna z katolicką pobożnością, okazuje się jednak klasycznym przykładem posoborowej deformacji doktryny o czyśćcu, odpustach i sądzie ostatecznym, służącym propagowaniu heretyckiego uniwersalizmu.
Portal Opoka (1 listopada 2025) prezentuje wywiad z ks. Bogusławem Turkiem CSMA, „podsekretarzem” Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, dotyczący uroczystości Wszystkich Świętych. W tekście przewijają się modernistyczne redukcje doktrynalne, relatywizacja pojęcia świętości oraz niebezpieczne pominięcia kluczowych aspektów wiary katolickiej.
Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje uroczystość Wszystkich Świętych jako „radośnie święto tych, którzy (…) zaznają radości wiecznego życia z Bogiem”, podkreślając ideę „powszechnego powołania do świętości”. Cytowany tekst przemilcza jednak kluczowy dogmat Extra Ecclesiam nulla salus (poza Kościołem nie ma zbawienia), który stanowił fundament katolickiej eklezjologii do czasu rewolucji posoborowej.
Relatywizacja warunków zbawienia
Artykuł głosi, że każdy z nas otrzymał dar zbawienia, bo Jezus Chrystus złożył ofiarę za wszystkich ludzi, co jest klasycznym przykładem heretyckiego uniwersalizmu potępionego przez Piusa XII w encyklice Humani generis. Pomija się tu konieczność:
Wiary katolickiej (fides ex auditu)
Chrztu sakramentalnego lub pragnienia (baptismus flaminis)
Posłuszeństwa prawowitej hierarchii
Jak nauczał św. Robert Bellarmin: „Nikt nie może być zbawiony, nawet przez męczeństwo, jeśli nie jest zjednoczony z Kościołem” (De Ecclesia Militante). Współczesne „communnio sanctorum” przedstawiane jako mglista „wspólnota świętych” to karykatura Mystici Corporis Christi, gdzie Pius XII precyzyjnie określił, że do Ciała Mistycznego należą wyłącznie ochrzczeni w wierze katolickiej pozostający w łączności ze Stolicą Apostolską.
Fałszywa eklezjologia w historycznym przebraniu
Przywołując genezę święta, autorzy próbują ukryć posoborowe novum poprzez powoływanie się na średniowiecznych papieży. Pomija się jednak fundamentalną różnicę: przedsoborowe martyrologia obejmowały rzeczywistych wyznawców wiary, podczas gdy współczesne „kanonizacje” (jak „św.” Jan Paweł II czy Matka Teresa) są nieważne z trzech powodów:
Brak procesu kanonicznego z adwokatem diabła (promotor fidei)
Zastąpienie heroiczności cnót subiektywnym „świadectwem życia”
Nieważność sakramentalna „konsekratorów” po 1968 r.
Jak stwierdzał Benedykt XIV w De Servorum Dei beatificatione: „Kanonizacja jest wyrokiem nieomylnym tylko wówczas, gdy papież działa jako Najwyższy Pasterz całego Kościoła” – co jest niemożliwe w przypadku pseudopapieży po Janie XXIII.
Portal eKAI (31 października 2025) przedstawia opis Dnia Zadusznego, mieszając elementy tradycyjnej doktryny z niebezpiecznymi półprawdami charakterystycznymi dla posoborowej deformacji. Artykuł otwie…
