Dariusz Kosiński

Wnętrze katolickiego kościoła z rzeźbą Matki Boskiej Bolesnej w pierwszym planie, patrzącą z żalem na scenę teatralną z aktorkami w nieprzyzwoitych kostiumach i sztucznym kałem.
Kultura

Teatr jako świątynia zbezczeszczenia: „Rok bez lata” i festiwalowa apoteoza modernistycznej degrengolady

Portal „Tygodnik Powszechny” (7 grudnia 2025) relacjonuje rozpoczęcie 18. edycji krakowskiego festiwalu „Boska Komedia”, ze szczególnym uwzględnieniem skandalizującego spektaklu Florentiny Holzinger „Rok bez lata”. Autor recenzji, Dariusz Kosiński, opisuje przedstawienie jako „paradię jarmarcznych numerów” pełną „nagich aktorek taplających się w kale”, „porodu” poprzez rozcinanie uda oraz postaci doktora Mengele i Georges’a Cuviera. Choć krytyk przyznaje, że spektakl „mógł narobić hałasu”, sam pozostaje wobec niego obojętny, uznając za „zestaw teatralnych oczywistości”.

Kapelan modli się przed obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej w opuszczonym kościele, z widokiem na ruinę Soplicowa w tle.
Kultura

„Pan Tadeusz” w teatrze współczesnym: degradacja mitu czy krytyczne odczytanie?

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje dwie współczesne inscenizacje „Pana Tadeusza” – rapową wersję Kamila Białaszka w Teatrze Polskim w Poznaniu oraz krytyczną interpretację Wojtka Klemma w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. Artykuł Dariusza Kosińskiego wskazuje na problem kanonicznego statusu dzieła Mickiewicza, które stało się przedmiotem „walenia bejsbolem” przez młodych twórców. Podczas gdy spektakl Białaszka redukuje epopeję do patologicznego obrazu „żuli, dziwek i dilerów”, Klemm koncentruje się na wyciągnięciu „nieoczywistych wątków” – zwłaszcza perspektywy chłopskiej i kobiecej. Oba podejścia zdradzają głęboką niezdolność do uchwycenia transcendencji dzieła w imię świeckiego aktywizmu.

Księż katolicki stoi przed Teatrem Żeromskiego w Kielcach, symbolizując krytykę ideologicznych deformacji sztuki teatralnej.
Kultura

Teatr Żeromskiego w Kielcach: Modernistyczna krucjata przeciwko katolickiej tożsamości

Portal Tygodnik Powszechny (14 października 2025) relacjonuje patową sytuację wokół dyrekcji Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, splatając ją z analizą spektaklu „Protest kielecki. Do kogo należą Kielce?” w reżyserii Jakuba Skrzywanka. Artykuł przedstawia teatr jako arenę „fundamentalnie ważnej” walki z „faszystowskim pragnieniem samouwielbienia”, gloryfikując przedstawienie demaskujące rzekome polskie winy związane z przejmowaniem żydowskiej własności. W całym wywodzie brakuje jakiejkolwiek wzmianki o katolickich zasadach sprawiedliwości, zadośćuczynienia czy roli łaski, co odsłania naturalistyczną i antychrześcijańską agendę zarówno twórców, jak i komentatora.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.