dechrystianizacja sztuki – Ethos Catholicus

Wnętrze Wawelu z tradycyjnymi arrasami i nowoczesnymi instalacjami Abakanowicz w kontekście dechrystianizacji sztuki

Neuromuzeologia jako narzędzie dechrystianizacji. Wawel wobec sztuki bez Boga

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (23 października 2025) relacjonuje debatę dyrektorów muzeów i kuratorów na Zamku Królewskim na Wawelu, promującą mieszanie sztuki dawnej ze współczesnymi instalacjami. Uczestnicy forsują tezę, że „neuromuzeologia” i „wielozmysłowe bodźce” mają zastąpić tradycyjną kontemplację dzieł, a abakany Magdaleny Abakanowicz rzekomo „otwierają historyczne wnętrza na przyszłość”. W dyskusji pominięto całkowicie nadprzyrodzony wymiar sztuki, redukując ją do czysto zmysłowego doświadczenia – to symptomatyczny przejaw modernistycznej apostazji.

Wystawa "Niech nas widzą!" na Zamku Królewskim w Warszawie - porównanie stroju koronacyjnego ze współczesnymi projektami z katolickiego punktu widzenia.

Kultura

Monarchiczne stroje w służbie modernistycznej rewolucji

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) promuje wystawę „Niech nas widzą!” na Zamku Królewskim w Warszawie jako przełomowe „obszernie i różnorodnie opowiedziane” dzieło o roli ubioru w kulturze. Ekspozycja, zestawiająca płaszcz koronacyjny Stanisława Augusta z kreacjami współczesnych projektantów, ma ukazywać rzekomo uniwersalne prawdy o „tożsamości, władzy i statusie społecznym” wyrażanych przez strój. Już sam tytuł wystawy – parafraza hasła środowisk LGBT – zdradza jej ideologiczne ukierunkowanie.

Scena teatralna z Olafem Lubaszenką jako Karolem i Ewą Wiśniewską jako Starską w melancholicznym listopadowym pejzażu, symbolizująca duchową pustkę.

Kultura

Teatralna iluzja jako zwierciadło współczesnej duchowej pustki

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (19 stycznia 2026) promuje najnowszą adaptację opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza „Dzień listopadowy” w reżyserii Jana Kidawy-Błońskiego. Akcja spektaklu – w przeciwieństwie do literackiego pierwowzoru – rozgrywa się nie w leśniczówce, lecz w agroturystyce prowadzonej przez „dość nieokrzesanego” Karola (Olaf Lubaszenko), gdzie pojawiają się jego matka-aktorka Starska (Ewa Wiśniewska) oraz gosposia Hanka (Julia Kijowska). Reżyser dokonuje psychologizacji krajobrazu, eksponując rzekomo „uniwersalne” konflikty: między erosem a tanatosem, fałszem a prawdą, ucieczką a konfrontacją.

Kapelan modli się przed obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej w opuszczonym kościele, z widokiem na ruinę Soplicowa w tle.

Kultura

„Pan Tadeusz” w teatrze współczesnym: degradacja mitu czy krytyczne odczytanie?

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje dwie współczesne inscenizacje „Pana Tadeusza” – rapową wersję Kamila Białaszka w Teatrze Polskim w Poznaniu oraz krytyczną interpretację Wojtka Klemma w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. Artykuł Dariusza Kosińskiego wskazuje na problem kanonicznego statusu dzieła Mickiewicza, które stało się przedmiotem „walenia bejsbolem” przez młodych twórców. Podczas gdy spektakl Białaszka redukuje epopeję do patologicznego obrazu „żuli, dziwek i dilerów”, Klemm koncentruje się na wyciągnięciu „nieoczywistych wątków” – zwłaszcza perspektywy chłopskiej i kobiecej. Oba podejścia zdradzają głęboką niezdolność do uchwycenia transcendencji dzieła w imię świeckiego aktywizmu.