Dekonstrukcja kulturowego relatywizmu: Kurowa „rewolucja” wobec niezmiennych zasad sztuki katolickiej
Portal „Tygodnik Powszechny” (23 stycznia 2026) prezentuje entuzjastyczną recenzję filmu dokume…
Portal Więź.pl w artykule „Za dużo i za mało. Rok 2025 w kulturze i we mnie” (31 grudnia 2025) prezentuje wysoce naturalistyczną i subiektywistyczną wizję kultury, całkowicie oderwaną od nadprzyrodzonego porządku. Autor, Damian Jankowski, snuje refleksje oparte na modernistycznej antropologii, pomijając fundamentalne prawdy wiary katolickiej o celu ludzkiego życia i wiecznym przeznaczeniu.
Portal Tygodnik Powszechny (30 października 2025) przedstawia włamanie do paryskiego Luwru jako wydarzenie o „staromodnym czarze” i „filmowym wdzięku”, sugerując że „cały świat żył” tą sprawą z pobłażliwą fascynacją. Autorka Olga Drenda pisze: „Na tle ponurych, złowrogich czy przyczyniających się do tracenia wiary w ludzkość wiadomości […] włamanie do Luwru przynosiło powiew świeżości swoim staromodnym czarem”, dodając że rabusie działali „dyskretnie i można rzec – bezproblemowo”. Ten estetyzujący ton wobec przestępstwa stanowi jaskrawą ilustrację dekadenckiego relatywizmu moralnego współczesnej kultury.
Portal Tygodnik Powszechny (09 września 2025) prezentuje wystawę Giorgio Morandiego w warszawskiej Zachęcie jako wydarzenie artystyczne o rzekomej głębi duchowej. Artykuł Piotra Kosiewskiego kreuje włoskiego malarza na ascetycznego mistrza, którego martwe natury porównuje do obrazów kaplicznych, całkowicie ignorując zasadniczy brak transcendentnego wymiaru w jego twórczości.
Portal Tygodnik Powszechny (9 września 2025) prezentuje recenzję książki Antoine’a Compagnona „Lato z Baudelaire’em”, przedstawiając Charles’a Baudelaire’a jako „poetę zmierzchu” i „genialnego szaleńca”, którego twórczość stanowi rzekomo przedmiot zachwytu i intelektualnej fascynacji. Artykuł wylicza polskich tłumaczy „Kwiatów zła”, od Młodej Polski po współczesność, gloryfikując dzieło będące w istocie manifestem duchowego buntu przeciwko porządkowi łaski.
