Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) przedstawia Bruce’a Springsteena jako „barda peryferii i małych ojczyzn”, gloryfikując jego artystyczną „szczerość” w filmie „Springsteen: Ocal mnie od nicości”. W analizowanym artykule pomija się jednak fundamentalny wymiar duchowy, redukując twórczość muzyka do psychologizującej opowieści o walce z depresją i „autentyczności” oderwanej od obiektywnego porządku moralnego.
Portal Tygodnik Powszechny (7 listopada 2025) informuje o listopadowej intencji modlitewnej antypapieża Leona XIV, poświęconej „osobom, które zmagają się z myślami samobójczymi”. Według ks. Jacka Prusaka SJ, uzurpator „uwalnia takie osoby od stygmatu religijno-moralnego”, zastępując doktrynę grzechu śmiertelnego psychologizującym językiem „wsparcia społecznego” i „profesjonalnej pomocy”.
Portal eKAI (5 listopada 2025) relacjonuje treść modlitwy „papieża” Leona XIV za osoby zmagające się z myślami samobójczymi. „Dobrze wiemy, że także ci, którzy idą za Bogiem, są narażeni na smutek pozbawiony nadziei” – stwierdza uzurpator watykańskiego tronu, propagując psychologizującą wersję „duchowości” oderwaną od nadprzyrodzonego porządku łaski. W całym tekście brak jakiejkolwiek wzmianki o grzechu, stanie łaski uświęcającej, sakramencie pokuty czy obowiązku zadośćuczynienia Bogu za zniewagi.
Portal eKAI (28 października 2025) relacjonuje wypowiedź „profesora” Piotra Kulickiego z „Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II”, ostrzegającego przed traktowaniem czatbotów AI jako substytutu ludzkich relacji. Autor koncentruje się na psychospołecznych i ekonomicznych zagrożeniach („model biznesowy AI zakłada maksymalne zaangażowanie użytkownika”), całkowicie pomijając teologiczną i antropologiczną katastrofę wynikającą z prób zastąpienia osoby ludzką przez algorytmiczne symulakrum.
Portal Więź.pl (23 września 2025) publikuje tekst „Kilka zasad życia duchowego na czas depresji” autorstwa o. Mateusza Filipowskiego OCD, w którym przedstawia on 14 punktów mających rzekomo pomóc w zachowaniu życia duchowego podczas choroby. Autor zdecydowanie oddziela depresję od jakichkolwiek przyczyn duchowych, określając ją wyłącznie jako zaburzenie medyczne wymagające interwencji specjalistów. Proponuje ograniczenie praktyk religijnych do „możliwości” chorego, zniesienie zobowiązań modlitewnych oraz rezygnację z ascezy. Tekst całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar cierpienia, rolę łaski uświęcającej i niebezpieczeństwo duchowych zaniedbań.
