Portal Vatican News (13 marca 2026) relacjonuje przesłanie „papieża” Leona XIV do amerykańskiej organizacji FADICA, w którym uzurpator rzymskiej stolicy, Robert Prevost, dokonuje ostatecznej redukcji katolickiej cnoty Caritas do poziomu laickiej filantropii, stawiając doczesny aktywizm społeczny ponad nadprzyrodzoną misję zbawienia dusz. Ta kolejna odsłona modernistycznego dramatu obnaża całkowitą kapitulację…
Portal eKAI (13 marca 2026) relacjonuje przesłanie „papieża” Leona XIV skierowane do organizacji FADICA z okazji jej 50-lecia, w którym rzekomy następca św. Piotra wychwala „filantropijną sieć” dobroczyńców za wspieranie struktur kurialnych i inicjatyw społecznych. „Biskup” rzymski, odwołując się do swojej adhortacji Dilexi Te, redukuje misję Kościoła do roli sprawnej…
Portal Więź.pl (14 grudnia 2025) przedstawia refleksje o. Henryka Cisowskiego OFMCap, który w adwentowym cyklu „Wstań i idź” promuje ideę „równości” między bogatymi a ubogimi jako rzekomo „ewangeliczn…
Portal VaticanNews podaje informację o planowanej na 15 listopada 2025 r. „beatyfikacji” ks. Carmine De Palma w Bari pod przewodnictwem kard. Marcelliego Semeraro. Artykuł przedstawia rzekomego „błogosławionego” jako wzór „miłości do ubogich” i „heroicznego spowiednika”, wpisując go w narrację adhortacji Dilexi te „papieża” Leona XIV. Całe przedsięwzięcie stanowi jednak groteskową parodię procesu kanonizacyjnego, służącą legitymizacji modernistycznej rewolucji i przesunięcia akcentu z kultu Bożego na naturalistyczny aktywizm społeczny.
Portal eKAI (27 października 2025) relacjonuje doroczne spotkanie Bractwa św. Józefa w Jemielnicy, gdzie „biskup” Andrzej Czaja odwołując się do adhortacji „Dilexi te” „papieża” Leona XIV, głosił potr…
Portal Opoka (16 października 2025) relacjonuje przekazanie białego konia arabskiego imieniem Proton uzurpatorowi Leonowi XIV przez Andrzeja Michalskiego, właściciela stadniny w Kołobrzegu-Budzistowie. Dar inspirowany miał być zdjęciami z Peru oraz fragmentem posoborowej adhortacji *Dilexi te*: *”Miłość i najgłębsze przekonania należy umacniać, a czyni się to gestami. Pozostawanie w świecie idei i dyskusji, bez osobistych, częstych i szczerych gestów, będzie zniszczeniem naszych najcenniejszych marzeń”*. W liście do antypapieża darczyńca podkreślał działalność hipoterapeutyczną swojej stadniny, prosząc o „błogosławieństwo” na 30-lecie ośrodka.
Portal eKAI (14 października 2025) relacjonuje działalność jadłodajni przy parafii NMP Królowej Polski w Chojnicach, powołując się na adhortację Dilexi te „papieża” Leona XIV. Przedstawiona inicjatywa – wydająca 130 posiłków dziennie we współpracy z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej i Bankiem Żywności – gloryfikuje „miłosierdzie w praktyce” poprzez wspólnotę „Przyjaciele Brata Alberta”, organizującą spotkania z „modlitwą, świadectwami i białymi obrusami”.
Portal Opoka (14 października 2025) relacjonuje działalność „papieża” Leona XIV w Strefie Gazy i na Ukrainie, przedstawiając ją jako realizację przesłania adhortacji *Dilexi te*. Według doniesień, uzurpator watykański przekazał 5 tysięcy antybiotyków dla dzieci w Palestynie oraz paczki żywnościowe dla Charkowa poprzez „kardynała” Konrada Krajewskiego. Akcję okraszono frazesami o „gestach bliskości” i „wiarygodności Ewangelii poprzez gościnność”. Oto jak rewolucja posoborowa zastępuje zbawczą misję Kościoła świeckim aktywizmem.
Portal eKAI (14 października 2025) informuje o wysłaniu przez uzurpatora Leona XIV 5 tys. antybiotyków dla dzieci w Strefie Gazy oraz paczek żywnościowych do Charkowa. Akcję koordynował Konrad Krajewski, tytułowany jako „kardynał”, we współpracy z modernistycznym „łacińskim patriarchatem Jerozolimy”. Artykuł gloryfikuje te działania jako realizację adhortacji *Dilexi te*, co stanowi jawną redukcję misji Kościoła do świeckiego humanitaryzmu.
Portal Opoka (9 października 2025) przedstawia fragmenty adhortacji apostolskiej Dilexi te uzurpatora Roberta Prevosta (używanego pseudonim „Leon XIV”), skupiające się na rzekomym „silnym związku między miłością Chrystusa a Jego wezwaniem, abyśmy stawali się bliźnimi ubogich”. Dokument w pięciu rozdziałach forsuje tezy o:
Ubogich jako „samym ciele Chrystusa”
Konceptualizacji „dyktatury gospodarki”
Apoteozie migracji jako „budowania mostów”
Rekomendacji praktykowania jałmużny oderwanej od nadprzyrodzonego celu
Całość stanowi klasyczny przykład posoborowego zawłaszczenia terminów teologicznych dla celów rewolucji społecznej.
