dług publiczny

Świat

SAFE: Program UE jako narzędzie apostazji i ekonomicznej niewoli

Portal „Tygodnik Powszechny” analizuje unijny program SAFE (Security Action for Europe), czyli 150 mld euro pożyczek na obronność, z których Polska ma otrzymać 43,7 mld euro (ok. 184 mld zł). Argumentuje, że kluczowym zapisem jest obowiązek wydania większości środków w krajach UE, co staje się przyczyną politycznych sporów. Konfederacja widzi w tym krok ku federalizacji Unii, a PiS – mimo retoryki o „taniej pożyczce” – milczy nad rzeczywistymi kosztami i zależnością od amerykańskiego lobbingu. Artykuł redukuje bezpieczeństwo narodowe do kalkulacji ekonomicznych, całkowicie pomijając wymiar nadprzyrodzony, moralny i teologiczny. Taka materialistyczna wizja jest objawem głębokiej apostazji, odrzucenia Chrystusa Króla w życiu publicznym.

Posoborowie

SAFE: Polska w pułapce długu i apostazji pod auspicjami UE

Portal Opoka.org.pl (19 lutego 2026) informuje o gorącej debacie w Sejmie wokół ustawy wdrażającej program unijny SAFE, mający na celu dozbrojenie państw członkowskich poprzez niskooprocentowane pożyczki. Polska ma otrzymać ok. 43,7 mld euro z puli 150 mld euro. Podczas debaty podnoszone były wątpliwości co do przejrzystości wydatkowania środków, ryzyka politycznego nacisku ze strony UE oraz obaw, że program zastąpi polskie finansowanie obronności. Rząd zapewniał, że pożyczki będą korzystne dla podatnika, a środki z SAFE „uwolnią” inne fundusze na zakupy w USA czy Korei. Opozycja (PiS, Konfederacja) sprzeciwiała się ustawie, wskazując na zagrożenie suwerenności i olbrzymi dług. Sejm ostatecznie przegłosował ustawę mimo sprzeciwu. Ten entuzjazm wobec unijnego „zastrzyku” kapitału, bez najgłębszej refleksji moralnej i suwerennej, jest symptomaticznym przejawem apostazji współczesnego państwa, które stawia zaufanie w „silnym mężczyźnie” UE, a nie w Chrystusie Królu.

Rodzina polska modląca się przed krzyżem z widokiem długów i budynku MFW na tle symbolizującym duchowe następstwa finansowej niewoli.
Świat

Mamonowe jarzmo: Polski dług zagraniczny jako owoc apostazji narodów

Portal Gość Niedzielny informuje o wzroście polskiego zadłużenia zagranicznego do rekordowej kwoty 1 bln 936 mld 583 mln zł po III kwartale 2025 r., przy czym dług sektora rządowego sięgnął 589 mld 35 mln zł. „W stosunku do II kwartału to wzrost o niemal 10 mld zł” – konstatuje bez moralnej oceny tekst, utrwalając typowo modernistyczne redukowanie rzeczywistości do cyfr pozbawionych teologicznego kontekstu.

Ksiądz w tradycyjnym ornaty stoi przed zebranym tłumem obywateli na tle miasta w kryzysie gospodarczym.
Polska

Gospodarcze miraże w cieniu apostazji społecznej

Portal Gość Niedzielny relacjonuje „dane” ekonomiczne po dwóch latach rządów Donalda Tuska, wpisując się w świecki paradygmat oceny rzeczywistości poprzez pryzmat wskaźników materialnych. Cytowany artykuł z 11 grudnia 2025 roku koncentruje się na wzroście PKB (3,8%), spadku inflacji (z 6,6% do 2,4%), wzroście długu publicznego (o 547 mld zł) oraz bezrobocia (do 5,7%), pomijając całkowicie katastrofę moralną i religijną, która stanowi istotę każdego porządku społecznego.

Ksiądz w tradycyjnych szatach liturgicznych stoi przed współczesnym widokiem miasta finansowego, trzymając różaniec podczas zbliżającej się burzy, symbolizującej moralny kryzys globalnego zadłużenia jako konsekwencji odrzucenia Chrystusa Króla.
Świat

Globalny dług jako owoc apostazji narodów od Królestwa Chrystusowego

Portal Gość Niedzielny, powołując się na Międzynarodowy Fundusz Walutowy, informuje o prognozowanym wzroście światowego zadłużenia publicznego do poziomu 100% globalnego PKB do 2029 roku – najwyższego od 1948 roku. Raport MFW wskazuje na „presję na wzrost wydatków przy jednoczesnej niechęci do podnoszenia podatków”, wymieniając przy tym sześć z siedmiu państw grupy G7 (USA, Kanada, Japonia, Wielka Brytania, Francja, Włochy) oraz Chiny jako największych dłużników. Materialistyczna diagnoza pomija jednak istotę problemu: globalny kryzys finansowy jest bezpośrednią konsekwencją odejścia narodów od społecznego panowania Chrystusa Króla.

Świat

Francuski dług publiczny: ekonomiczny upadek jako owoc apostazji

Portal Gość Niedzielny (25 września 2025) informuje o wzroście długu publicznego Francji do 115,6% PKB w drugim kwartale br., z prognozą osiągnięcia 118,1% w 2027 roku. Wzrost o 71 mld euro w ciągu trzech miesięcy tłumaczony jest „oczekiwanymi tendencjami”, zaś nowy rząd Sebastiena Lecornu ma przedstawić „propozycje oszczędnościowe”. Artykuł ogranicza się do suchej prezentacji cyfr, przemilczając fundamentalny związek między kryzysem finansowym a duchową degrengoladą narodu.

Słynny katolicki kapłan w kościele, oddający cześć Chrystusowi Królowi podczas nabożeństwa, symbolizujący duchowe odrodzenie i wierność tradycji Kościoła
Świat

Demokracja bez Boga: Francja w objęciach rewolucyjnego chaosu

Portal Tygodnik Powszechny Online (10 września 2025) relacjonuje upadek centroprawicowego rządu François Bayrou i powołanie nowego premiera Francji – Sébastiena Lecornu. Artykuł koncentruje się na „krytycznym stanie kraju” związanym z „himalajami długu” (114% PKB), zapowiadanymi protestami społecznymi oraz rekordowo niskim poparciem dla prezydenta Emmanuela Macrona (20%). Autor diagnozuje „zmęczenie demokracją”, wskazując, że tylko 25% Francuzów ufa politykom.

Kardynał w tradycyjnym stroju katolickim w kościele, głęboka refleksja nad kryzysem moralnym i materialistycznym społeczeństwa
Świat

Materialistyczne złudzenia gospodarki: Krytyka świeckiego bałwochwalstwa wzrostu

Portal Tygodnik Powszechny (1 września 2025) relacjonuje dyskusję o polskim budżecie, skupiając się na sporach dotyczących deficytu, długu publicznego oraz braku strategicznego planowania gospodarczego. Autor Marek Rabij podkreśla brak konsensusu co do kierunku rozwoju kraju, krytykując przy tym populistyczne podejście partii politycznych oraz prezydenta Karola Nawrockiego, który sprzeciwia się zarówno cięciom wydatków, jak i podwyżkom podatków. Artykuł wskazuje na brak mechanizmów antykryzysowych oraz dominację krótkowzrocznych celów wyborczych nad długofalową wizją państwa.

Fotografia realistyczna z katolickiej mszy w tradycyjnym kościele, ukazująca kapłana, ołtarz i wiernych w modlitwie, pełna duchowej powagi i szacunku dla sakramentów.
Polska

Narodowy personalizm bez Chrystusa Króla: naturalistyczny kult państwa i „dialogu”

Portal Więź.pl (07 sierpnia 2025) publikuje komentarz Bartosza Bartosika do inauguracji prezydentury Karola Nawrockiego, zestawiając wątki narodowo-endeckie, deklaracje „chrześcijańskiego” przebaczenia oraz polityczno-gospodarcze zapowiedzi z figurami Trumpa i Macrona. Autor chwali „okrągły stół” w Pałacu Prezydenckim, pochwala zadłużanie państwa jako „obietnicę dobrobytu”, a w wymiarze międzynarodowym upomina, by nie przerysowywać kolonializmu Zachodu, zarazem krytykując „imperialistyczne” uzależnienie od USA. Kulminacją jest aprobatywne przywołanie słów Emmanuela Macrona o „transcendencji”, wkomponowane w życzenie, by prezydent „szanował godność każdego człowieka” i prowadził aktywną prezydenturę dialogu ponad podziałami. Tekst stanowi apoteozę świeckiego personalizmu, który – pod płaszczykiem chrześcijańskiej frazeologii – redukuje religię do estetycznego tła dla politycznego projektu modernistycznego humanizmu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.