Portal Opoka (4 lutego 2026) relacjonuje decyzję Dykasterii „ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów” o wpisaniu Johna Henry’ego Newmana do Calendarium Romanum Generale jako „doktora Kościoła”. Decyzja ta, podjęta w imieniu antypapieża Leona XIV, stanowi jawną kontynuację modernistycznej rewolucji, gloryfikującej heretyckie idee sprzeczne z niezmienną doktryną katolicką.
Portal LifeSiteNews (27 stycznia 2026) relacjonuje żywot św. Jana Chryzostoma, przedstawiając go jako wzór pasterza prześladowanego za wierność Ewangelii. Artykuł podkreśla jego konflikty z cesarzową …
Portal eKAI (1 listopada 2025) relacjonuje przemówienie uzurpatora Bergoglia (zwanego błędnie „Leonem XIV”) podczas modlitwy Anioł Pańskiego. Cytowany artykuł podkreśla rzekome „oddychanie pełnymi płucami tajemnicą świętych obcowania” oraz heretyckie połączenie kultu świętych z ekumenicznym uwielbieniem dla anglikańskiego apostaty. Antypapież miał stwierdzić: „Tajemnica świętych obcowania (…) przypomina nam, jakie jest ostateczne przeznaczenie ludzkości: wielkie święto, podczas którego z radością wspólnie świętuje się miłość Boga”, pomijając całkowicie dogmatyczne nauczanie o Sądzie Ostatecznym, obowiązku czci dla Jedynobóstwa Chrystusa i wiecznym potępieniu.
Portal ekai.pl (1 listopada 2025) relacjonuje uroczystość wpisania „św.” Johna Henry’ego Newmana do grona „Doktorów Kościoła” oraz ogłoszenia go – wraz ze św. Tomaszem z Akwinu – „współpatronem wychowawców”. W homilii „papież” Leon XIV wychwala Newmana jako „imponującą postać kulturową i duchową”, której dziedzictwo ma inspirować do „poszukiwania prawdy” i walki z „ciemnością nihilizmu”. Artykuł podkreśla rzekomą „uniwersalność świętości” w kontekście błogosławieństw, powołując się na soborową konstytucję Lumen gentium oraz przemówienia „papieży” Franciszka i Benedykta XVI. Całość utrzymana jest w tonie ekumenicznego entuzjazmu, z całkowitym pominięciem dogmatycznej spójności i sprzeciwu wobec modernizmu.
Portal eKAI (1 listopada 2025) relacjonuje, że „papież” Leon XIV ogłosił anglikańskiego konwertytę Jana Henryka Newmana „Doktorem Kościoła Powszechnego” podczas uroczystości Wszystkich Świętych. Ceremonii przewodniczył „kardynał” Marcello Semeraro z „Dykasterii do spraw Kanonizacyjnych”. Artykuł powołuje się na encyklikę „Dilexit nos” bergogliańskiego uzurpatora, gloryfikującą rzekome „duchowe dziedzictwo” Newmana jako wzór „dialogu serc” i „eucharystycznej mistyki”. Ten propagandowy akt stanowi kolejny etap rewizji katolickiego depozytu wiary.
Portal Opoka informuje o uroczystości ogłoszenia „św.” Johna Henry’ego Newmana „doktorem Kościoła” przez antypapieża Leona XIV podczas Mszy św. połączonej z Jubileuszem Świata Wychowania. Ceremonia na Placu Świętego Piotra miała ukazać anglikańskiego konwertytę jako wzór dla nauczycieli i „źródło światła” w walce z „ciemnościami nihilizmu”.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) przedstawia życiorys Johna Henry’ego Newmana jako rzekomego „najsłynniejszego kardynała-konwertyty”, gloryfikując jego konwersję z anglikanizmu oraz teorię „rozwijającej się doktryny”. Artykuł przemilcza jednak kluczowy fakt: Newman był ojcem duchowym modernistycznej herezji, której owocem stała się soborowa rewolucja.
Portal Opoka (27 października 2025) przedstawia tekst gloryfikujący Johna Henry’ego Newmana jako wzór bezkompromisowości w wierze, w kontekście zapowiadanego ogłoszenia go „Doktorem Kościoła” przez modernistyczne struktury. Artykuł Jacoba Phillipsa kreśli obraz konwertyty odrzucającego anglikańskie „via media” na rzecz rzekomej pełni katolicyzmu, stawiając go jako antidotum na współczesny relatywizm.
Portal Opoka.org.pl informuje o zapowiedzi antypapieża Leona XIV, dotyczącej nadania tytułu „Doktora Kościoła” Johnowi Henry’emu Newmanowi w dniu 1 listopada 2025 roku podczas tzw. Jubileuszu Świata Edukacji. Artykuł przedstawia Newmana jako „konwertytę, pokornego i niestrudzonego poszukiwacza Prawdy”, który „w decydujący sposób przyczynił się do odnowy teologii i do zrozumienia doktryny chrześcijańskiej w jej rozwoju”. Cytowany tekst gloryfikuje anglikańskiego konwertytę, sugerując jego rzekomą zgodność z „intuicjami Soboru Watykańskiego II” oraz wskazując na encyklikę „Franciszka” Dilexit nos jako potwierdzenie jego znaczenia dla współczesnego „Kościoła”.
Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej informuje, że „papież” Leon XIV zatwierdził decyzję o nadaniu tytułu Doktora Kościoła św. Johnowi Henry’emu Newmanowi. Cytowany artykuł relacjonuje ścieżkę Newmana od anglikańskiego pastora do „kardynała” w strukturach posoborowych, akcentując jego obronę „sumienia”, wkład w teologię oraz rzekome prekursorskie „intuicje” Soboru Watykańskiego II. Podkreślono też późniejszą nobilitację (beatyfikacja przez Benedykta XVI, „kanonizacja” przez Jorge Bergoglio) oraz aprobatę aktualnego uzurpatora dla uczynienia z Newmana Doktora Kościoła. Zwieńczeniem narracji jest pochwała Newmana jako wzoru dla współczesnego „Kościoła”, odczytana przez Franciszka w duchu emocjonalistycznego „serce do serca” i sentymentalnego kultu „sumienia”. Krótko: to nie jest celebracja katolickiej ortodoksji, lecz sakralizacja modernistycznego paradygmatu pod pozorem „doktoratu”.
