dominikanie

Kurialiści

Beczka: modernistyczna iluzja odpowiedzialności

Portal Opoka informuje o premierze filmu dokumentalnego „Beczka. Bierzemy odpowiedzialność”, który ma trafić do kin 10 października 2025. Produkcja reklamowana jest jako opowieść o „jednym z największych i najbardziej znanych duszpasterstw akademickich w Polsce”, działającym od ponad 60 lat przy krakowskim klasztorze dominikanów. Film przedstawia historię środowiska rzekomo zainicjowanego przez Karola Wojtyłę, z udziałem postaci takich jak o. Joachim Badeni OP, o. Jan Andrzej Kłoczowski OP czy Aleksandra Maciejewska z zespołu Niemagotu. Reżyser Błażej Hadro przekonuje, że dzieło stanowi „inspirujący głos o sile wspólnoty” i ma zachęcać młodych do zaangażowania w „życie Kościoła”. Już sama retoryka promocyjna zdradza głęboką sprzeczność z katolicką eklezjologią, redukującą nadprzyrodzone posłannictwo Kościoła do socjologicznego fenomenu „wspólnoty zaangażowanej”.

Zdjęcie realistyczne i pełne szacunku, ukazujące eucharystyczną liturgię na zewnątrz, z duchownymi w tradycyjnych szatach, wiernymi w modlitewnej skupieniu, odzwierciedlające wierne i ortodoksyjne podejście katolickie.
Kurialiści

Jubileusz dominikanów: fałszywy kult tradycji bez Chrystusa Króla

Relacjonuje portal eKAI o obchodach 50-lecia duszpasterstwa oo. dominikanów w Małym Cichem i Wiktorówkach, zainicjowanego przez kard. Karola Wojtyłę, z uroczystą Mszą św. pod przewodnictwem o. Łukasza Wiśniewskiego, udziałem dawnych duszpasterzy, akcentami góralskimi i piknikiem parafialnym. Ten pozorny jubileusz ukazuje jednak bankructwo posoborowego duszpasterstwa, gdzie wiara redukuje się do folkloru i ludzkiej wspólnoty, pomijając absolutne panowanie Chrystusa nad narodami.

Sanktuarium katolickie z kapłanem w liturgii tradycyjnej, odmawiającym kazanie podczas poważnej mszy, w otoczeniu wiernych w strojach liturgicznych.
Kurialiści

Nowa duchowość czy synkretyczna hybryda? Pogłębiarka jako przykład modernistycznego zwodzenia

Portal Więź.pl (3 września 2025) informuje o otwarciu stałej przestrzeni inicjatywy „Pogłębiarka” w Łodzi przy ul. Zielonej 13, we współpracy z dominikanami. Projekt łączy duchowość chrześcijańską z psychologią, oferując medytacje, warsztaty rozwojowe i dyskusje o „wierze, ciele i emocjach”. Założyciel Daniel Wojda podkreśla koncepcję „zdrowej duchowości”, integrującej wiarę z wiedzą psychologiczną, przy współudziale naukowców i terapeutów. Inauguracja obejmuje panel dyskusyjny z udziałem m.in. Tomasza Terlikowskiego, Zbigniewa Nosowskiego i dominikanina o. Maciej Biskupa. To klasyczny przykład posoborowego synkretyzmu, który miesza sacrum z profanum pod pozorem „odnowy duchowej”.

Zdjęcie realistycznej, poważnej sceny w tradycyjnej polskiej katedrze, ukazujące duchownych w liturgicznych szatach, symbolizujące autentyczną katolicką liturgię i odrzucenie modernistycznych wypaczeń.
Kurialiści

Modernistyczne wypaczenie solidarności w poznańskim kościele dominikanów

Portal eKAI (31 sierpnia 2025) relacjonuje obchody 45. rocznicy Porozumień Sierpniowych w Poznaniu, podczas których „biskup pomocniczy archidiecezji poznańskiej” Grzegorz Balcerek wygłosił przemówienie redukujące katolicką naukę społeczną do świeckiego humanitaryzmu. W wydarzeniu uczestniczyli członkowie związku „Solidarność”, władze państwowe oraz przedstawiciele struktur neo-kościoła, co stanowi jawny przykład synkretyzmu religijno-politycznego potępionego przez papieży przedsoborowych.

Rewerentny obraz starszego kapłana modlącego się w tradycyjnej katolickiej świątyni, ukazujący kryzys w Kościele wobec modernizmu
Posoborowie

Timothy Radcliffe: Modernistyczna Ikona w Strukturach Posoborowego Kryzysu

Portal eKAI (21 sierpnia 2025) informuje o 80. urodzinach Timothy’ego Radcliffe’a OP, podkreślając utratę przez niego prawa udziału w konklawe zgodnie z prawem kanonicznym. Artykuł wymienia jego karierę w zakonie dominikanów (m.in. funkcję generała w latach 1992-2001), konsultora Papieskiej Rady ds. Sprawiedliwości i Pokoju, prowadzenie rekolekcji synodalnych oraz wyniesienie do godności „kardynalskiej” przez „papieża” Franciszka w 2024 roku. Wspomniano o jego publicznej obronie nauczania o małżeństwie, publikacjach książkowych i nagrodach, w tym doktoracie honoris causa Liverpool Hope University.

Szczera, katolicka scena pielgrzymki na Jasną Górę z pokornymi pielgrzymami, ukazująca pobożność i pokorę w tradycyjnym stylu
Posoborowie

Modernistyczna Pseudo-Pielgrzymka Dominikańska: Parodia Kultu w Czasach Apostazji

Portal Jasna Góra News (18 sierpnia 2025) relacjonuje przybycie 34. Pieszej Pielgrzymki Dominikańskiej na Jasną Górę pod hasłem „Wstań i chodź”. Artykuł opisuje podział uczestników na grupy: „dziewiętnastka” dla młodzieży, „Rafael” koncentrująca się na rozważaniu Słowa Bożego, „Beczki” dla środowisk akademickich, grupę ciszy, pokutną oraz nowo utworzoną grupę „lednicką” naśladującą duchowość spotkań w Lednicy. Cytowani uczestnicy podkreślają doświadczenie autentyczności („tu nie trzeba udawać”), wartość relacji międzyludzkich oraz akceptację niedoskonałości. Dyrektor pielgrzymki o. Marcin Słowik przedstawia grupę lednicką jako próbę przeniesienia „ducha Lednicy” na siedem dni wędrówki. Wspomniane są praktyki pokutne (wchodzenie boso na Jasną Górę) oraz rodzinny charakter pielgrzymki. Tekst kończy się wzmianką o kulcie Marji i zachętą do finansowego wsparcia portalu. Relacja stanowi klasyczny przykład substytucji nadprzyrodzonej pobożności przez psychologizm i naturalistyczną autoafirmację.

Realistyczne zdjęcie katolickiego wnętrza kościoła podczas modlitwy, z kapłanem w tradycyjnych szatach trzymającym krucyfiks, wiernymi w skupieniu, ciepłe światło, witraże i ołtarz w tle, oddające powagę i wiarę.
Kurialiści

„Nadzieja” bez nawrócenia: liturgiczna fasada i modernistyczna pustka

Artykuł poniższy relacjonuje nieszpory w bazylice Trójcy Świętej, podczas Kapituły Generalnej Zakonu Kaznodziejskiego, którym przewodniczył Marek Jędraszewski. W centrum znalazła się perykopa o Przemienieniu Pańskim, wzywanie do „słuchania Jezusa”, wzmianka o Pięćdziesiątnicy i przykładach posłuszeństwa Apostołów, a kulminacją jest wezwanie: „Podczas tej wieczornej modlitwy Kościoła prośmy Pana, aby wzrastała w nas nadzieja na nasze ostateczne i pełne szczęśliwości przemienienie w Panu”. Całość utrzymana jest w tonie ogólnej pobożności, pozbawionej wyraźnego nakazu pokuty, potępienia błędu i wskazania warunków łaski; to modelowy przykład pastoralnej retoryki, która odrywa nadzieję od wiary i nawrócenia, skazując ją na sentymentalną beztreściowość.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.