Portal eKAI (28 października 2025) relacjonuje uroczystość „bierzmowania” w parafii „Józefa Oblubieńca” w Lutyni, gdzie „metropolita wrocławski” Józef Kupny wygłosił „homilię” do młodzieży. Całość sta…
Portal Tygodnik Powszechny (21.10.2025) przedstawia historię Guglielmy z Mediolanu i jej wyznawców jako „dowód, że idea kapłaństwa kobiet znana była także w średniowieczu”. Artykuł relacjonuje działalność tzw. Dzieci Ducha Świętego, którzy głosili wcielenie Trzeciej Osoby Boskiej w kobietę oraz wprowadzali „kapłaństwo” i „papiestwo” kobiet. W narracji autorki pobrzmiewa subtelna apologia tej herezji, pomimo wzmianki o potępieniu przez inkwizycję.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) relacjonuje historię Guglielmy z Mediolanu i jej wyznawców, prezentując ich jako prekursorów idei kapłaństwa kobiet w średniowieczu. Artykuł opisuje działalność kobiety uznanej za wcielenie Ducha Świętego, której zwolennicy planowali wprowadzenie ery powszechnej szczęśliwości pod przewodnictwem „papessy” Maifredy da Pirovano. Autorzy przedstawiają tę historię jako dowód na istnienie alternatywnych nurtów w Kościele średniowiecznym, pomijając całkowicie doktrynalne i kanoniczne konsekwencje takiego buntu.
Portal Vatican News (13 października 2025) relacjonuje przebieg tzw. Jubileuszu Życia Konsekrowanego w Watykanie, gdzie „biskup” Arkadiusz Okroj z Torunia wygłosił modernistyczne tezy o „fascynacji Jezusem” jako podstawie życia konsekrowanego. W propagandowym tonie wychwala się „różnorodność charyzmatów” i „dojrzałe relacje”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel poświęcenia Bogu. Artykuł stanowi klasyczny przykład redukcji życia zakonnego do terapii społecznej, gdzie Duch Święty został zastąpiony duchem czasów, a śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa sprowadzono do technik samorealizacji.
Portal Opoka publikuje artykuł ks. Przemysława Krakowczyka zatytułowany „Wytrwałość w modlitwie” (6 października 2025), w którym autor podejmuje temat modlitwy chrześcijańskiej. Tekst relacjonuje, że „modlitwa powinna zajmować w naszym życiu pierwsze miejsce” jako źródło siły wewnętrznej, przy czym kluczową cnotą ma być wytrwałość oparta na nadziei spełnienia próśb i zaufaniu do „Ojca Niebieskiego”. Autor przeciwstawia rzekomo modlitwę chrześcijańską pogańskiej, twierdząc, że chodzi w niej nie o „manipulowanie Bogiem”, lecz o „poznanie Jego woli” i poddanie Opatrzności. Artykuł zawiera też odwołanie do wypowiedzi kard. Mambertiego o św. Faustynie Kowalskiej jako wzorze zaufania Bogu. Całość stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji życia duchowego do psychologizującej pobożności.
Portal eKAI (2 października 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV do uczestniczek kapituły generalnej zgromadzenia sióstr paulistek. W przemówieniu podkreślono rzekomą potrzebę „poszukiwania nowych dróg” ewangelizacji poprzez media i książki, z akcentem na „zanurzenie w rzeczywistości” i „twórcze intuicje” Ducha Świętego.
Portal eKAI relacjonuje spotkanie „papieża” Leona XIV z uczestnikami Światowego Spotkania na rzecz Braterstwa Ludzkiego w Watykanie, gdzie uzurpator ten, nawiązując do encykliki „Fratelli tutti” swojego heretyckiego poprzednika, wzywa do powrotu do pytania Boga do Kaina: „Gdzie jest twój brat?”, jako rzekomego kanonu sprawiedliwości w obliczu wojen, migracji i ubóstwa, promując „sojusz tego, co ludzkie” oparty na trosce i zaufaniu, bez wspominania o nawróceniu i poddaniu się Prawom Bożym. Ta narracja, symulująca chrześcijańską troskę, stanowi jawną zdradę integralnej wiary katolickiej, redukując Ewangelię do naturalistycznego humanitaryzmu i ukrywając apostazję struktur okupujących Watykan.
Portal informacyjny Watykanu (1 września 2025) relacjonuje przemówienie „papieża” Leona XIV do uczestników Kapituły Generalnej Zakonu św. Augustyna, w którym uzurpator zalecał „słuchanie, pokorę i jedność” jako podstawę działania. Oto kolejny przykład teologicznego bankructwa sekty posoborowej, gdzie naturalizm zastępuje nadprzyrodzoność, a luźne frazesy wypierają doktrynalną precyzję.
Przedmiotowa wypowiedź biskupa Muskusa ujawnia duchową i doktrynalną pustkę, niezgodną z niezmiennym nauczaniem katolickim
Relatywizując istotę Kościoła do emocji, miłości i wspólnotowej solidarności…
